¹(Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśó Dawidowa nauczająca.)

¹Náčelníkovi speváckeho sboru na neginót. Vyučujúci žalm Dávidov.

²W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:

²Počuj, ó, Bože, moju modlitbu a neskrývaj sa pred mojou pokornou prosbou.

³Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:

³Pozoruj na mňa a ohlás sa mi, lebo chodím sem-ta vo svojom úpení a vzdychám

⁴Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

⁴pre krik nepriateľa, pre útlak bezbožníka, pretože ma zahrnujú neprávosťou a vo vzteku útočia na mňa.

⁵Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

⁵Moje srdce sa chveje vo mne, a strachy smrti pripadly na mňa;

⁶Bojaźó ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.

⁶Bázeň prišla na mňa a taký strach, že sa trasiem, a hrôza ma pokryla.

⁷I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.

⁷A povedal som: Ó, keby som mal krýdla jako holubica! Zaletel by som ďaleko a býval by som na pokoji.

⁸Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

⁸Hľa, ďaleko by som ušiel a bol by som na pustine. Sélah.

⁹Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.

⁹Ponáhľal by som sa utiecť pred víchrom, pred búrkou.

¹⁰Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.

¹⁰Zahub, ó, Pane, zmiatni ich jazyk, lebo som videl násilie a rozbroj v meste.

¹¹We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.

¹¹Vodne i vnoci chodia okolo neho na jeho múroch, a vnútri v ňom je neprávosť a trápenie.

¹²Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

¹²Zkaza je v ňom, a útisk a lesť neustupuje z jeho ulice.

¹³Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;

¹³Lebo ma nepotupuje nejaký nepriateľ, lebo to by som zniesol, ani sa nepozdvihol proti mne niektorý môj nenávistník, lebo by som sa bol skryl pred ním,

¹⁴Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

¹⁴ale ty, biedny človeče, rovný mne samému, môj druh a môj známy,

¹⁵Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.

¹⁵s ktorým sme sa mile spolu radievali, do domu Božieho sme chodievali v rušnom zástupe.

¹⁶Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.

¹⁶Nech uderí na nich smrť, čo sa nenazdajú, aby živí sostúpili do pekla, pretože je všelijaká nešľachetnosť v ich príbytku, v ich srdci.

¹⁷Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.

¹⁷Ale ja volám na Boha, a Hospodin ma zachráni.

¹⁸W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.

¹⁸Večer i ráno i na poludnie sa budem úpenlivo modliť a pokorne a nástojne volať, a vyslyší môj hlas.

¹⁹Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.

¹⁹Vykúpi moju dušu, aby bola v pokoji, a zachráni ju pred útokom, namiereným proti mne, lebo vo väčšine sú so mnou.

²⁰Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.

²⁰Počuje silný Bôh a poníži ich, ten, ktorý tróni od pradávna, sélah, pretože niet u nich zmeny, a neboja sa Boha.

²¹Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.

²¹Vystrel svoje ruky na tých, ktorí s ním žili v pokoji; zrušil svoju smluvu.

²²Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:

²²Hladká bola smotana jeho úst, a jeho srdce bolo hotové k útoku; slová boly jemnejšie nad olej, a v skutku boly jako vytasené meče.

²³Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.

²³Uvrhni na Hospodina svoje bremä, a on ťa bude opatrovať. Nedopustí na veky, aby sa pohnul spravedlivý.

²⁴Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.

²⁴Ale ty, Bože, spôsobíš to, aby sostúpili do jamy zkazy, krvaví ľudia a ľstiví, ktorí nedožijú polovice svojich dní; ale ja sa budem nadejať na teba.