¹(Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśó Dawidowa do nauczania;) -

¹Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Ľalia svedoctva. Zlatý žalm Dávidov, vyučovať.

²Gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim, i przeciw Syryjczykom Soby; gdy się wrócił Joab, poraziwszy Edomczyków w dolinie solnej dwanaście tysięcy.

²Keď sa potýkal s Aramom z Mezopotámie a s Aramom z Cóby, a keď sa navrátil Joáb a zbil Edoma v Soľnej doline, dvanásť tisíc mužov.

³Boże! odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas, i rozgniewałeś się; nawróćże się zasię do nas.

³Bože, bol si nás zavrhol a bol si nás roztrhol, hneval si sa; navráť nám zase predošlý pokoj!

⁴Zatrząsnąłeś był ziemią, i rozsadziłeś ją; uleczże rozpadliny jej, boć się chwieje.

⁴Bol si zatriasol zemou a roztrhol si ju; uzdrav jej trhliny, lebo sa potáča od úderov.

⁵Okazywałeś ludowi twemu przykre rzeczy, napoiłeś nas winem zawrotu.

⁵Bol si dal vidieť svojmu ľudu tvrdé veci: napájal si nás vínom závratu.

⁶Ale teraz dałeś chorągiew tym, którzy się ciebie boją, aby ją wynieśli dla prawdy twej. Sela.

⁶Ale teraz si dal tým, ktorí sa ťa boja, prápor, aby sa vyzdvihol pre tvoju pravdu. Sélah.

⁷Aby byli wybawieni umiłowani twoi; zachowajże ich prawicą twoją, a wysłuchaj mię.

⁷Aby boli vytrhnutí tvoji milí, spas ich svojou pravicou a vyslyš nás!

⁸Bóg ci mówił w świętobliwości swojej; przeto się rozweselę, rozdzielę Sychem, i dolinę Sukkotską pomierzę.

⁸Bôh hovoril vo svojej svätosti; veseliť sa budem; rozdelím Síchem a rozmeriam dolinu Sukkót.

⁹Mojeć jest Galaad, mój i Manases, i Efraim moc głowy mojej; Juda zakonodawcą moim.

⁹Môj je Galád a môj Manasses, Efraim je pevnosťou mojej hlavy, Júda mojím zákonodarcom.

¹⁰Moab miednicą do umywania mego; na Edoma wrzucę buty moje; ty, Palestyno! wykrzykaj nademną.

¹⁰Moáb mi je nádobou na umývanie, na Edoma zahodím svoju obuv. Ty, Filištea, jasaj oproti mne!

¹¹Któż mię wprowadzi do miasta obronnego? kto mię przyprowadzi aż do Edom?

¹¹Kto ma vovedie do ohradeného mesta? Kto ma sprevodí až do Edoma?

¹²Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, Boże! z wojskami naszemi?

¹²Či nie si to ty, ó, Bože, ktorý si nás bol zavrhol a nevychádzal si, Bože, s našimi vojskami?!

¹³Dajże nam ratunek w utrapieniu; boć omylny ratunek ludzki.

¹³Udeľ nám pomoci a vytrhni od nepriateľa, lebo je márna pomoc človeka.

¹⁴W Bogu mężnie sobie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.

¹⁴V Bohu dokážeme hrdinskú silu, a on pošliape našich protivníkov, ktorí nás sužujú.