¹Pieśó wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłoócież uszów swych do słów ust moich.

¹Vyučujúci. Azafov. Môj ľude, nože počuj môj zákon! Nakloňte svoje ucho k rečiam mojich úst.

²Otworzę w podobieóstwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.

²Otvorím svoje ústa v podobenstve; budem rozprávať záhadné veci, tajné od pradávna.

³Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.

³To, čo sme počuli a čo sme poznali, a čo nám naši otcovia rozprávali.

⁴Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Paóskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.

⁴Nezatajíme toho pred ich synmi rozprávajúc budúcemu pokoleniu chvály Hospodinove, jeho silu a jeho divy, ktoré činil.

⁵Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,

⁵Postavil svedoctvo v Jakobovi a zákon položil v Izraelovi, o ktorých veciach prikázal našim otcom, aby ich oznámili svojim synom,

⁶Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;

⁶aby poznali budúce pokolenie, synovia, ktorí sa narodia, aby aj tí povstali a rozprávali to svojim synom,

⁷Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazaó jego;

⁷aby složili svoju nádej v Bohu a nezabudli na skutky silného Boha, ale aby ostríhali jeho prikázania,

⁸Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.

⁸a aby neboli jako ich otcovia, pokolenie odpadlícke a spurné, pokolenie, ktoré neupravilo svojho srdca poslúchať Hospodina a ktorého duch nebol verný voči silnému Bohu.

⁹Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzieó wojny tył podali.

⁹Synovia Efraimovi, ozbrojenci, strelci z luku, obrátili sa zpät v deň boja.

¹⁰Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.

¹⁰Nezachovali smluvy Božej a vzpečovali sa chodiť v jeho zákone.

¹¹Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.

¹¹Zabudli na jeho činy a na jeho divy, ktoré im ukázal.

¹²Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.

¹²Pred ich otcami činil zázraky, v Egyptskej zemi, na poli Coana.

¹³Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.

¹³Rozdelil more a previedol ich a postavil vody jako nejakú hromadu.

¹⁴Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

¹⁴Viedol ich vodne v oblaku a každej noci vo svetle ohňa.

¹⁵Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

¹⁵Roztrhol skaly na púšti a napájal ich hojne jako z nejakých hlbín.

¹⁶Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

¹⁶Vyviedol potoky zo skaly a učinil to, aby tiekly vody jako rieky.

¹⁷A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;

¹⁷A zase len hrešili proti nemu, aby popudzovali Najvyššieho na vypráhlej púšti.

¹⁸I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.

¹⁸A pokúšali silného Boha vo svojom srdci žiadajúc pokrm, po chuti svojej duše;

¹⁹A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?

¹⁹Hovorili proti Bohu a vraveli: Či bude môcť silný Bôh pripraviť stôl na púšti?

²⁰Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?

²⁰Hľa, uderil skalu, a tiekly vody, a lialy sa potoky. - Či bude môcť dať i chlieb? Či vystanoví svojmu ľudu mäso?

²¹Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogieó się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;

²¹Preto počujúc to Hospodin rozhneval sa, a oheň sa zapálil proti Jakobovi, a tiež i hnev vystúpil proti Izraelovi;

²²Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.

²²pretože neverili Bohu a nenadejali sa na jeho spasenie,

²³Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

²³hoci bol rozkázal oblakom shora a otvoril dvere nebies

²⁴I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.

²⁴a dal, aby na nich pršala manna, aby jedli, a dal im nebeské zbožie.

²⁵Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.

²⁵Chlieb mocných jedol obyčajný človek; poslal im potravy do sýtosti.

²⁶Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

²⁶Dal, aby vial východný vietor na nebi, a svojou mocou hnal poludniak

²⁷I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;

²⁷a dal to, aby na nich pršalo mäso jako prach a okrýdlení vtáci jako piesok morí.

²⁸Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.

²⁸Spustil ich doprostred jeho tábora, všade vôkol jeho príbytkov.

²⁹I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.

²⁹A tak jedli a nadmier sa nasýtili, a doniesol im, čo si žiadali.

³⁰A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:

³⁰Ale ešte sa neboli utiahli od ukájania svojej žiadosti, a kým ešte bol ich pokrm v ich ústach,

³¹Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.

³¹vystúpil hnev Boží proti nim a pobil mnohých zpomedzi ich tučných a vybraných Izraelových zohnul k zemi.

³²Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;

³²Pri tom pri všetkom ešte vždy hrešili a neverili jeho divom.

³³Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.

³³A tak ukončieval ich dni v márnosti a ich roky v desivom strachu.

³⁴Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,

³⁴A zase, keď ich pobíjal, a hľadali ho a navrátiac sa hľadali silného Boha skoro za svitu

³⁵Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:

³⁵a keď sa rozpomínali, že Bôh je ich skalou a silný Bôh najvyšší ich vykupiteľom,

³⁶(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;

³⁶hoci ho klamali svojimi ústy a luhali mu svojím jazykom,

³⁷A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)

³⁷a ich srdce nebolo úprimné pred ním, ani neboli verní v jeho smluve,

³⁸On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

³⁸on súc milosrdný odpúšťal ich neprávosti a nezahubil a mnoho ráz odvrátil svoj hnev a nezobudil všetkej svojej prchlivosti.

³⁹Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

³⁹Pamätal, že sú telo, vietor, ktorý ta ide a nevráti sa.

⁴⁰Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

⁴⁰Koľko ráz ho dráždili na púšti, pôsobili mu bolesť na pustine!

⁴¹Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.

⁴¹A znova a znova pokúšali silného Boha a Svätému Izraelovmu vymeriavali hranice.

⁴²Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzieó, w który ich wybawił z utrapienia;

⁴²Nepamätali na jeho ruku, na deň, ktorého ich vyslobodil zo súženia,

⁴³Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;

⁴³ako činil v Egypte svoje znamenia a svoje čudesá na poli Coana.

⁴⁴Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.

⁴⁴A obrátil ich rieky na krv aj potoky, takže nemohli piť.

⁴⁵Przepuścił na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich gubiły:

⁴⁵Poslal na nich smesicu, žižaly, ktorá ich žrala, a žaby, ktoré ich hubily.

⁴⁶I dał chrząszczom urodzaje ich, a prace ich szaraóczy.

⁴⁶A dal ich úrodu chrústom a ich únavnú prácu koníkom.

⁴⁷Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.

⁴⁷Zbil ich vinič hrádom a ich sykomory ľadom.

⁴⁸I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

⁴⁸Vydal ich hovädá hrádu na pospas a ich dobytok bleskom hromu.

⁴⁹Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.

⁴⁹Poslal na nich páľu svojeho hnevu, prchlivosť, zúrivosť a súženie pustiac na nich zlých anjelov.

⁵⁰Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;

⁵⁰Spravil svojemu hnevu cestu, neušetril ich duše od smrti a ich statok vydal napospas moru.

⁵¹I pobił wszystko pierworodztwo w Egipcie, pierwiastki mocy ich w przybytkach Chamowych;

⁵¹A pobil všetko prvorodené v Egypte, prvotiny sily v stánoch Chámových.

⁵²Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.

⁵²A dal to, aby sa rušal jeho ľud ako stádo oviec, a viedol ich ako stádo po púšti.

⁵³Wodził ich w bezpieczeóstwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

⁵³Vodili ich v bezpečnosti, a nestrachovali sa, ale ich nepriateľov pokrylo more.

⁵⁴Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.

⁵⁴A tak ich doviedol k hranici svojej svätosti, k tomu vrchu, ktorý si dobyla jeho pravica.

⁵⁵I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.

⁵⁵Vyhnal národy zpred ich tvári a dajúc losovať vymeral im dedičstvo povrazom a dal, aby v ich stánoch bývaly pokolenia Izraelove.

⁵⁶A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.

⁵⁶Ale oni pokúšali a dráždili Boha, Najvyššieho, a neostríhali jeho svedoctiev,

⁵⁷Ale się odwrócili, i przewrotnie się obchodzili, jako i ojcowie ich; wywrócili się jako łuk omylny.

⁵⁷ale sa obrátili zpät a robili neverne jako ich otcovia; zvrhli sa jako klamné lučište.

⁵⁸Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.

⁵⁸A popudzovali ho svojimi výšinami a svojimi rytinami ho roznecovali k žiarlivosti.

⁵⁹Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,

⁵⁹Počul to Bôh a rozhneval sa a veľmi si zošklivil Izraela.

⁶⁰Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,

⁶⁰A opustil príbytok v Síle zavrhnúc ho, stán, v ktorom býval medzi ľuďmi.

⁶¹Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.

⁶¹A ta dal svoju silu do zajatia a svoju okrasu do ruky protivníka.

⁶²Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.

⁶²Vydal svoj ľud pod meč a rozhneval sa na svoje dedičstvo.

⁶³Młodzieóców jego ogieó pożarł, a panienki jego nie były uczczone.

⁶³Jeho mládencov požral oheň, a jeho panny neboly chválené.

⁶⁴Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.

⁶⁴Jeho kňazi padli od meča, a jeho vdovy neplakaly.

⁶⁵Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.

⁶⁵Potom sa prebudil Pán ako zo sna, jako hrdina, ktorý veselo vykrikuje od vína,

⁶⁶I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną haóbę podał ich.

⁶⁶a zbil svojich protivníkov v tyle; dal im za údel večnú potupu.

⁶⁷Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,

⁶⁷Opovrhol stánom Jozefovým a nevyvolil pokolenia Efraimovho,

⁶⁸Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.

⁶⁸ale vyvolil pokolenie Júdovo, vrch Sion, ktorý miluje.

⁶⁹I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.

⁶⁹A vystavil svoju svätyňu jako hrdé miesta vysoké, jako zem, ktorú založil tak, aby trvala na veky.

⁷⁰I obrał Dawida sługę swego, wziąwszy go z obór owczych;

⁷⁰A vyvolil si Dávida, svojho služobníka, a vzal ho od ovčích chlievov,

⁷¹Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;

⁷¹odtiaľ ako chodil za brezými ovcami, a zaviedol ho, aby pásol Jakoba, jeho ľud, a Izraela, jeho dedičstvo.

⁷²Który ich pasł w szczerości serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził ich.

⁷²A pásol ich v celej úprimnosti svojho srdca a vodil ich so zvláštnou opatrnosťou svojich rúk.