1(Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.)
1Náčelníkovi speváckeho sboru. Na nápev Jedutúov. Azafov. Žalm.
2Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
2Môj hlas sa nesie k Bohu, a kričím; volám hlasom k Bohu a prosím, žeby ma počul.
3W dzieó utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
3V deň svojho súženia hľadám Pána; vnoci sa vystiera moja ruka po ňom bez ustania; moja duša sa nechce dať potešiť.
4Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
4Rozpomínam sa na Boha a úpim; rozmýšľam, a môj duch nyje. Sélah.
5Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
5Držíš víčka mojich očí, aby som neusnul. Som taký zbitý, že nemôžem hovoriť.
6Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
6Myslím na dni od dávna, na roky minulých vekov.
7Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
7Rozpomínam sa na svoje spevy pri hudbe vnoci. Rozmýšľam vo svojom srdci, a môj duch zkúma,
8Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
8či ozaj Pán zavrhne na veky a či už viacej nikdy nepreukáže dobrotivosti?
9Izali do koóca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
9Či je už navždy koniec jeho milosti? Či prestalo slovo na pokolenie a pokolenie?
10Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
10Či sa len zabudol silný Bôh zľutovať? Či zavrel v hneve svoje milosrdenstvo? Sélah.
11I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
11A povedal som: To je moja nemoc. Ale zmeniť to môže pravica Najvyššieho.
12Wspominać sobie będę na sprawy Paóskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
12Rozpomínať sa budem na skutky Hospodinove. Istotne sa budem rozpomínať na tvoje zázraky, ktoré si činil od dávna.
13I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
13Premýšľam o každom tvojom skutku, a budem uvažovať o všetkých tvojich činoch.
14Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
14Bože, tvoja cesta je svätá. Kde kto je silným Bohom velikým, ako je Bôh?!
15Tyś jest Bóg, który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
15Ty si ten silný Bôh, ktorý činíš zázraky. Dal si znať svoju silu medzi národami.
16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
16Vykúpil si svoj ľud ramenom, synov Jakobových a Jozefových. Sélah.
17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
17Videly ťa vody, Bože, videly ťa vody a chvely sa; áno, triasly sa hlbiny.
18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
18Lialy sa vody oblakov; nebesia vydaly hrmot, a tvoje šípy lietaly sem a ta.
19Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
19Zvuk tvojho hromu rachotil na nebeskej okruhline; blesky osvecovaly okruh zeme; nepokojila a triasla sa zem.
20Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.
20Tvoja cesta viedla cez more a tvoje chodníky veľkými vodami, a nebolo znať tvojich šľapají.
21Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
21Vodil si svoj ľud ako stádo rukou Mojžiša a Árona.