1(Pieśó i psalm Asafowy.)
1Pieseň. Žalm Azafov.
2O Boże! nie milczże, nie bądź jako ten, co nie słyszy, i nie chciej się uspokoić, o Boże!
2Nemlč, ó, Bože, nerob sa, jako keby si nepočul, a nebuď ticho, silný Bože!
3Bo się oto nieprzyjaciele twoi burzą, a ci, którzy cię w nienawiści mają, podnoszą głowę.
3Lebo hľa, tvoji nepriatelia sa búria, a tí, ktorí ťa nenávidia, dvíhajú hlavu.
4Przeciwko ludowi twemu wymyślili chytrą radę, a spiknęli się przeciw tym, których ty ochraniasz;
4Snujú ľstivú radu proti tvojmu ľudu a radia sa proti tým, ktorých ty kryješ.
5Mówiąc: Pójdźcie, a wytraćmy ich, niech nie będą narodem, tak, żeby i nie wspominano więcej imienia Izraelskiego.
5Hovoria: Poďte, vyhubme ich, aby prestali byť národom, aby sa viacej nespomínalo meno Izraelovo.
6Albowiem spiknęli się jednomyślnie, przymierze przeciwko tobie uczynili:
6Lebo sa uradili spolu jako jedno srdce; urobili smluvu proti tebe,
7Namioty Edomczyków, i Ismaelczyków, Moabczyków, i Agareóczyków,
7stány Edomove a Izmaeliti, Moáb a Hagrovia,
8Giebalczyków, i Ammonitczyków, i Amalekitczyków, także Filistyóczyków z tymi, którzy mieszkają w Tyrze;
8Gebal, Ammon a Amalech, Filištea s obyvateľmi Týru.
9Więc i Assyryjczycy złączyli się z nimi, będąc ramieniem synom Lotowym. Sela.
9Aj Assúr sa pripojil k nim; stali sa ramenom synov Lota. Sélah.
10Uczyóże im tak jako Madyjanczykom, jako Sysarze, jako Jabinowi u potoku Cyson.
10Učiň im ako Midianovi, jako Siserovi, jako Jabinovi pri potoku Kíšone.
11Którzy są wygładzeni w Endor; stali się jako gnój na ziemi.
11Boli zahladení v En-dore a stali sa hnojivom zemi.
12Obchodźże się z nimi, i z ich hetmanami, jako z Orebem, i jako z Zebą, i jako z Zebeem, i jako z Salmanem, ze wszystkimi książętami ich;
12Nalož s nimi, s ich vodcami jako s Orébom a Zeebom, jako s Zebachom a Calmunnom, so všetkými ich kniežatami,
13Bo rzekli: Posiądźmy dziedzicznie przybytki Boże.
13ktorí povedali: Dobyme si dedične príbytky Božie!
14Boże mój! uczyóże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.
14Môj Bože, daj, aby boli jako smeti krútňavy, jako posekané steblie pred vetrom.
15Jako ogieó, który las pali, i jako płomieó, który zapala góry.
15Ako čo oheň spaľuje les, a jako plameň zapaľuje a trávi vrchy,
16Tak ich ty wichrem twoim ścigaj, a burzą twą zatrwóż ich.
16tak ich stíhaj svojou víchricou a svojou búrkou ich predes!
17Napełnij twarze ich pohaóbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!
17Naplň ich tvár hanbou, aby hľadali tvoje meno, Hospodine!
18Niech będą zawstydzeni i ustraszeni aż na wieki, a będąc pohaóbieni niech zaginą.
18Nech sa hanbia a desia na večné veky, nech rumenejú hanbou a zahynú,
19A tak niech poznają, żeś ty, którego imię jest Pan, tyś sam Najwyższym nad wszystką ziemią.
19a tak nech poznajú, že ty, ktorého meno je Hospodin, si sám Najvyšším Pánom nad celou zemou.