1(Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśó Dawidowa.)
1Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Smrť synova. Žalm Dávidov.
2Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
2Oslavovať ťa budem, Hospodine, celým svojím srdcom, budem rozprávať všetky tvoje divy.
3Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!
3Radovať sa budem a plesať v tebe, žalmy budem spievať tvojemu menu, ó, Najvyšší!
4Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.
4Lebo moji nepriatelia sa obrátili nazad, klesli a zahynuli od tvojej tvári,
5Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy.
5lebo si rozsúdil môj súd a moju pravotu; sadol si na prestol, spravedlivý sudca.
6Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.
6Ohromil si národy; zahubil si bezbožníka; zahladil si ich meno na večné veky.
7O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
7Nepriateľu, dokonané sú tvoje pustošenia na večnosť, a poboril si mestá; zahynula s nimi aj ich pamiatka.
8Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.
8Ale Hospodin tróni na veky; svoj trón stavia nato, aby súdil.
9On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.
9On bude súdiť okruh sveta v spravedlivosti; rozsúdi národy v pravosti.
10I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.
10A Hospodin bude vysokým útočišťom potlačenému, vysokým útočišťom v časoch súženia.
11I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.
11A budú v teba dúfať tí, ktorí znajú tvoje meno; lebo ty neopustíš tých, ktorí ťa hľadajú, ó, Hospodine.
12Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
12Spievajte žalmy Hospodinovi, tomu, ktorý prebýva na Sione; zvestujte medzi národami jeho skutky;
13Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
13lebo on vyhľadáva vyliatu krv a pamätá na ňu, nezabúda na krik utrápených.
14Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
14Zmiluj sa nado mnou, Hospodine; vidz moje trápenie, ktoré znášam od tých, ktorí ma nenávidia, ty, ktorý ma vyzdvihuješ z brán smrti,
15Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syoóskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.
15aby som rozprával všetky tvoje chvály v bránach dcéry Siona a plesal v tvojom spasení.
16Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.
16Pohania sa pohrúžili do jamy, ktorú urobili, a ich noha sa lapila do siete, ktorú ukryli.
17Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.
17Hospodin sa učinil známym; vykonal súd; bezbožník sa zaplietol do diela svojich vlastných rúk. Higgájon. Sélah.
18Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
18Bezbožníci sa obrátia do pekla jako aj všetky národy, ktoré zabudly na Boha.
19Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
19Lebo nebude chudobný zabudnutý na veky; nádej ponížených nezahynie na večnosť.
20Powstaóże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą.
20Povstaň, Hospodine, nech nezmocneje smrteľný človek; nech sú národy súdené pred tvojou tvárou.
21Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi.Sela.
21Pusti na nich strach, ó, Hospodine, aby vedely národy, že sú iba biednymi smrteľníkmi. Sélah.