1Jam jest jako róża Saroóska, a lilija przy dolinach.
1Ja som ružou Sárona, ľaliou údolí.
2Jako lilija między cierniem, tak przyjaciółka moja między pannami.
2Jako ľalia medzi tŕnim, tak moja priateľka medzi dcérami.
3Jako jabłoó między drzewem leśnem, tak miły mój między młodzieócami. Pragnęłam siedzieć w cieniu jego, i siedzę; bo owoc jego słodki jest ustom moim.
3Jako jabloň medzi stromami lesa, tak môj milý medzi synmi. Žiadala som si sedieť v jeho tôni a sedím, a jeho ovocie je sladké môjmu ďasnu.
4Wprowadził mię w dom wina, mając za chorągiew miłość przeciwko mnie.
4Voviedol ma do domu vína, a jeho vlajkou nado mnou je láska.
5Oczerstwijcie mię temi flaszami, posilcie mię temi jabłkami; boć omdlewam od miłości.
5Občerstvite ma hrudami hrozna, posilnite ma jablkami, lebo som nemocná od lásky.
6Lewica jego pod głową moją, a prawica jego obłapia mię.
6Jeho ľavica pod mojou hlavou, a jeho pravica ma objíma.
7Poprzysięgam was, córki Jeruzalemskie! przez sarny i łanie polne, abyście nie budziły i nie przerywały snu miłego mego, dokąd nie zechce.
7Prísahou vás zaväzujem, dcéry Jeruzalema, na srny alebo jelenice poľa, aby ste neprebudily ani nebudily mojej lásky, dokiaľ by sama nechcela.
8Głos miłego mego! oto on idzie skacząc po tych górach, a poskakując po tych pagórkach.
8Hlas môjho milého! Hľa, tu ide! Skáče po vrchoch, poskakuje po kopcoch.
9Miły mój podobny jest sarnie, albo młodemu jelonkowi; oto on stoi za ścianą naszą, wygląda z okien, patrzy przez kraty.
9Môj milý je podobný srne alebo mladému jeleňu. Hľa, tu stojí za našou stenou; nazerá cez obloky; díva sa cez mrežu.
10Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstaó, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź.
10Môj milý sa ozval a povedal mi: Nože vstaň, moja priateľko, moja krásna, a poď!
11Albowiem oto minęła zima! deszcz przeszedł, i przestał.
11Lebo hľa, zima pominula, pŕška prešla, už prešla.
12Kwiatki się ukazują na ziemi; czas śpiewania przyszedł, a głos synogarlicy słychać w ziemi naszej.
12Kvety sa ukazujú po zemi, prišiel čas spevu, a hlas hrdličky čuť v našej zemi.
13Figowe drzewo wypuściło niedojrzałe figi swoje, a macice winne rozkwitłe, wonią wydały; wstaóże przyjaciółko moja, piękna moja! a pójdź.
13Fík už do červena farbí svoje holičky, a viniče samý kvet, vydávajú vôňu. Nože tedy povstaň, moja priateľko, moja krásna, a poď!
14Gołębico moja mieszkająca w rozpadlinach skalnych, w skrytościach przykrych! okaż mi oblicze twoje, niech usłyszę głos twój; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje pożądane.
14Moja holubico v rozsadlinách skaly, v skrýši príkreho svahu, ukáž mi svoju tvár; daj nech počujem tvoj hlas! Lebo tvoj hlas je sladký a tvoja tvár krásna.
15Połapcie nam liszki, liszki małe, które psują winnice; ponieważ winnice nasze kwitną.
15Pochytajte nám líšky, maličké líšky, ktoré kazia vinice, a naše vinice sú v kvete.
16Miły mój jest mój, a jam jest jego, który pasie między lilijami;
16Môj milý je môj, a ja som jeho, toho, ktorý pasie medzi ľaliami,
17Ażby się okazał ten dzieó, a cienie przeminęły. Nawróć się, bądź podobny, miły mój! sarnie albo jelonkowi młodemu na górach Beter.
17dokiaľ nezavanie a neschladí sa deň, a neutečú tiene. Obídi, buďže podobný, môj milý, srne alebo mladému jeleňu na vrchoch Bétera.