¹Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?

²Ciertamente que vosotros sois el pueblo; Y con vosotros morirá la sabiduría.

³Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?

³También tengo yo seso como vosotros; No soy yo menos que vosotros: ¿Y quién habrá que no pueda decir otro tanto?

⁴Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

⁴Yo soy uno de quien su amigo se mofa, Que invoca á Dios, y él le responde: Con todo, el justo y perfecto es escarnecido.

⁵Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

⁵Aquel cuyos pies van á resbalar, Es como una lámpara despreciada de aquel que está á sus anchuras.

⁶Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.

⁶Prosperan las tiendas de los ladrones, Y los que provocan á Dios viven seguros; En cuyas manos él ha puesto cuanto tienen.

⁷A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

⁷Y en efecto, pregunta ahora á las bestias, que ellas te enseñarán; Y á las aves de los cielos, que ellas te lo mostrarán;

⁸Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

⁸O habla á la tierra, que ella te enseñará; Los peces de la mar te lo declararán también.

⁹Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Paóska sprawiła?

⁹¿Qué cosa de todas estas no entiende Que la mano de Jehová la hizo?

¹⁰W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

¹⁰En su mano está el alma de todo viviente, Y el espíritu de toda carne humana.

¹¹Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?

¹¹Ciertamente el oído distingue las palabras, Y el paladar gusta las viandas.

¹²W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.

¹²En los viejos está la ciencia, Y en la larga edad la inteligencia.

¹³Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.

¹³Con Dios está la sabiduría y la fortaleza; Suyo es el consejo y la inteligencia.

¹⁴Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

¹⁴He aquí, él derribará, y no será edificado: Encerrará al hombre, y no habrá quien le abra.

¹⁵On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

¹⁵He aquí, el detendrá las aguas, y se secarán; El las enviará, y destruirán la tierra.

¹⁶U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

¹⁶Con él está la fortaleza y la existencia; Suyo es el que yerra, y el que hace errar.

¹⁷On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

¹⁷El hace andar á los consejeros desnudos de consejo, Y hace enloquecer á los jueces.

¹⁸On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

¹⁸El suelta la atadura de los tiranos, Y ata el cinto á sus lomos.

¹⁹Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

¹⁹El lleva despojados á los príncipes, Y trastorna á los poderosos.

²⁰Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

²⁰El impide el labio á los que dicen verdad, Y quita á los ancianos el consejo.

²¹Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

²¹El derrama menosprecio sobre los príncipes, Y enflaquece la fuerza de los esforzados.

²²On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cieó śmierci.

²²El descubre las profundidades de las tinieblas, Y saca á luz la sombra de muerte.

²³Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

²³El multiplica las gentes, y él las destruye: El esparce las gentes, y las torna á recoger.

²⁴On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

²⁴El quita el seso de las cabezas del pueblo de la tierra, Y háceles que se pierdan vagueando sin camino:

²⁵Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

²⁵Van á tientas como en tinieblas y sin luz, Y los hace errar como borrachos.