¹A odpowiadając Elifas Temaóczyk rzekł:

¹Y RESPONDIO Eliphaz Temanita, y dijo:

²Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?

²¿Si proferirá el sabio vana sabiduría, Y henchirá su vientre de viento solano?

³Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?

³¿Disputará con palabras inútiles, Y con razones sin provecho?

⁴Zaiste ty psujesz bojaźó Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

⁴Tú también disipas el temor, Y menoscabas la oración delante de Dios.

⁵Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,

⁵Porque tu boca declaró tu iniquidad, Pues has escogido el hablar de los astutos.

⁶Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.

⁶Tu boca te condenará, y no yo; Y tus labios testificarán contra ti.

⁷Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?

⁷¿Naciste tú primero que Adam? ¿O fuiste formado antes que los collados?

⁸Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

⁸¿Oíste tú el secreto de Dios, Que detienes en ti solo la sabiduría?

⁹Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

⁹¿Qué sabes tú que no sepamos? ¿Qué entiendes que no se halle en nosotros?

¹⁰I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.

¹⁰Entre nosotros también hay cano, también hay viejo Mucho mayor en días que tu padre.

¹¹I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

¹¹¿En tan poco tienes las consolaciones de Dios? ¿Tienes acaso alguna cosa oculta cerca de ti?

¹²Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

¹²¿Por qué te enajena tu corazón, Y por qué guiñan tus ojos,

¹³Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

¹³Pues haces frente á Dios con tu espíritu, Y sacas tales palabras de tu boca?

¹⁴Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

¹⁴¿Qué cosa es el hombre para que sea limpio, Y que se justifique el nacido de mujer?

¹⁵Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

¹⁵He aquí que en sus santos no confía, Y ni los cielos son limpios delante de sus ojos:

¹⁶Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

¹⁶¿Cuánto menos el hombre abominable y vil, Que bebe la iniquidad como agua?

¹⁷Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

¹⁷Escúchame; yo te mostraré Y te contaré lo que he visto:

¹⁸Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

¹⁸(Lo que los sabios nos contaron De sus padres, y no lo encubrieron;

¹⁹Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.

¹⁹A los cuales solos fué dada la tierra, Y no pasó extraño por medio de ellos:)

²⁰Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

²⁰Todos los días del impío, él es atormentado de dolor, Y el número de años es escondido al violento.

²¹Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie naó.

²¹Estruendos espantosos hay en sus oídos; En la paz le vendrá quien lo asuele.

²²Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

²²El no creerá que ha de volver de las tinieblas, Y está mirando al cuchillo.

²³Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzieó ciemności.

²³Desasosegado á comer siempre, Sabe que le está aparejado día de tinieblas.

²⁴Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

²⁴Tribulación y angustia le asombrarán, Y esforzaránse contra él como un rey apercibido para la batalla.

²⁵Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.

²⁵Por cuanto él extendió su mano contra Dios, Y se esforzó contra el Todopoderoso,

²⁶Natrze naó na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

²⁶El le acometerá en la cerviz, En lo grueso de las hombreras de sus escudos:

²⁷Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

²⁷Porque cubrió su rostro con su gordura, E hizo pliegues sobre los ijares;

²⁸I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

²⁸Y habitó las ciudades asoladas, Las casas inhabitadas, Que estaban puestas en montones.

²⁹Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

²⁹No enriquecerá, ni será firme su potencia, Ni extenderá por la tierra su hermosura.

³⁰Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomieó, a zginie od ducha ust jego.

³⁰No se escapará de las tinieblas: La llama secará sus ramos, Y con el aliento de su boca perecerá.

³¹Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

³¹No confíe el iluso en la vanidad; Porque ella será su recompensa.

³²Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

³²El será cortado antes de su tiempo, Y sus renuevos no reverdecerán.

³³Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.

³³El perderá su agraz como la vid, Y derramará su flor como la oliva.

³⁴Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogieó pożre przybytki pobudowane za dary.

³⁴Porque la sociedad de los hipócritas será asolada, Y fuego consumirá las tiendas de soborno.

³⁵Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.

³⁵Concibieron dolor, y parieron iniquidad; Y las entradas de ellos meditan engaño.