¹Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.

²Muchas veces he oído cosas como estas: Consoladores molestos sois todos vosotros.

³I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

³¿Tendrán fin las palabras ventosas? O ¿qué te animará á responder?

⁴Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?

⁴También yo hablaría como vosotros. Ojalá vuestra alma estuviera en lugar de la mía, Que yo os tendría compañía en las palabras, Y sobre vosotros movería mi cabeza.

⁵Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.

⁵Mas yo os alentaría con mis palabras, Y la consolación de mis labios apaciguaría el dolor vuestro.

⁶Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?

⁶Si hablo, mi dolor no cesa; Y si dejo de hablar, no se aparta de mí.

⁷A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

⁷Empero ahora me ha fatigado: Has tú asolado toda mi compañía.

⁸Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

⁸Tú me has arrugado; testigo es mi flacura, Que se levanta contra mí para testificar en mi rostro.

⁹Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.

⁹Su furor me destrizó, y me ha sido contrario: Crujió sus dientes contra mí; Contra mí aguzó sus ojos mi enemigo.

¹⁰Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

¹⁰Abrieron contra mí su boca; Hirieron mis mejillas con afrenta; Contra mí se juntaron todos.

¹¹Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.

¹¹Hame entregado Dios al mentiroso, Y en las manos de los impíos me hizo estremecer.

¹²Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

¹²Próspero estaba, y desmenuzóme: Y arrebatóme por la cerviz, y despedazóme, Y púsome por blanco suyo.

¹³Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

¹³Cercáronme sus flecheros, Partió mis riñones, y no perdonó: Mi hiel derramó por tierra.

¹⁴Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

¹⁴Quebrantóme de quebranto sobre quebranto; Corrió contra mí como un gigante.

¹⁵Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

¹⁵Yo cosí saco sobre mi piel, Y cargué mi cabeza de polvo.

¹⁶Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cieó śmierci.

¹⁶Mi rostro está enlodado con lloro, Y mis párpados entenebrecidos:

¹⁷Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)

¹⁷A pesar de no haber iniquidad en mis manos, Y de haber sido mi oración pura.

¹⁸O ziemio! nie zakrywajże krwi mojej, a niech nie ma miejsca wołanie moje!

¹⁸Oh tierra! no cubras mi sangre, Y no haya lugar á mi clamor.

¹⁹Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości.

¹⁹Mas he aquí que en los cielos está mi testigo, Y mi testimonio en las alturas.

²⁰O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.

²⁰Disputadores son mis amigos: Mas á Dios destilarán mis ojos.

²¹Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!

²¹Ojalá pudiese disputar el hombre con Dios, Como con su prójimo!

²²Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.

²²Mas los años contados vendrán, Y yo iré el camino por donde no volveré.