¹Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

¹MI ALIENTO está corrompido, acórtanse mis días, Y me está aparejado el sepulcro.

²Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

²No hay conmigo sino escarnecedores, En cuya acrimonia se detienen mis ojos.

³Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

³Pon ahora, dame fianza para litigar contigo: ¿Quién tocará ahora mi mano?

⁴Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

⁴Porque á éstos has tú escondido su corazón de inteligencia: Por tanto, no los ensalzarás.

⁵Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

⁵El que denuncia lisonjas á sus prójimos, Los ojos de sus hijos desfallezcan.

⁶Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

⁶El me ha puesto por parábola de pueblos, Y delante de ellos he sido como tamboril.

⁷Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cieó.

⁷Y mis ojos se oscurecieron de desabrimiento, Y mis pensamientos todos son como sombra.

⁸Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

⁸Los rectos se maravillarán de esto, Y el inocente se levantará contra el hipócrita.

⁹Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.

⁹No obstante, proseguirá el justo su camino, Y el limpio de manos aumentará la fuerza.

¹⁰Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.

¹⁰Mas volved todos vosotros, y venid ahora, Que no hallaré entre vosotros sabio.

¹¹Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

¹¹Pasáronse mis días, fueron arrancados mis pensamientos, Los designios de mi corazón.

¹²Noc mi się w dzieó obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

¹²Pusieron la noche por día, Y la luz se acorta delante de las tinieblas.

¹³Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

¹³Si yo espero, el sepulcro es mi casa: Haré mi cama en las tinieblas.

¹⁴Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

¹⁴A la huesa tengo dicho: Mi padre eres tú; A los gusanos: Mi madre y mi hermana.

¹⁵Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

¹⁵¿Dónde pues estará ahora mi esperanza? Y mi esperanza ¿quién la verá?

¹⁶W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

¹⁶A los rincones de la huesa descenderán, Y juntamente descansarán en el polvo.