¹A odpowiadając Ijob rzekł:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.

²Oid atentamente mi palabra, Y sea esto vuestros consuelos.

³Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

³Soportadme, y yo hablaré; Y después que hubiere hablado, escarneced.

⁴Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

⁴¿Hablo yo á algún hombre? Y ¿por qué no se ha de angustiar mi espíritu?

⁵Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

⁵Miradme, y espantaos, Y poned la mano sobre la boca.

⁶Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

⁶Aun yo mismo, cuando me acuerdo, me asombro, Y toma temblor mi carne.

⁷Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?

⁷¿Por qué viven los impíos, Y se envejecen, y aun crecen en riquezas?

⁸Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.

⁸Su simiente con ellos, compuesta delante de ellos; Y sus renuevos delante de sus ojos.

⁹Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.

⁹Sus casas seguras de temor, Ni hay azote de Dios sobre ellos.

¹⁰Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.

¹⁰Sus vacas conciben, no abortan; Paren sus vacas, y no malogran su cría.

¹¹Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.

¹¹Salen sus chiquitos como manada, Y sus hijos andan saltando.

¹²Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.

¹²Al son de tamboril y cítara saltan, Y se huelgan al son del órgano.

¹³Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

¹³Gastan sus días en bien, Y en un momento descienden á la sepultura.

¹⁴Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.

¹⁴Dicen pues á Dios: Apártate de nosotros, Que no queremos el conocimiento de tus caminos.

¹⁵Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?

¹⁵¿Quién es el Todopoderoso, para que le sirvamos? ¿Y de qué nos aprovechará que oremos á él?

¹⁶Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.

¹⁶He aquí que su bien no está en manos de ellos: El consejo de los impíos lejos esté de mí.

¹⁷Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.

¹⁷Oh cuántas veces la lámpara de los impíos es apagada, Y viene sobre ellos su quebranto, Y Dios en su ira les reparte dolores!

¹⁸Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

¹⁸Serán como la paja delante del viento, Y como el tamo que arrebata el torbellino.

¹⁹Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.

¹⁹Dios guardará para sus hijos su violencia; Y le dará su pago, para que conozca.

²⁰Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

²⁰Verán sus ojos su quebranto, Y beberá de la ira del Todopoderoso.

²¹Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

²¹Porque ¿qué deleite tendrá él de su casa después de sí, Siendo cortado el número de sus meses?

²²Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?

²²¿Enseñará alguien á Dios sabiduría, Juzgando él á los que están elevados?

²³Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

²³Este morirá en el vigor de su hermosura, todo quieto y pacífico.

²⁴Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

²⁴Sus colodras están llenas de leche, Y sus huesos serán regados de tuétano.

²⁵Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

²⁵Y estotro morirá en amargura de ánimo, Y no habiendo comido jamás con gusto.

²⁶Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

²⁶Igualmente yacerán ellos en el polvo, Y gusanos los cubrirán.

²⁷Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.

²⁷He aquí, yo conozco vuestros pensamientos, Y las imaginaciones que contra mí forjáis.

²⁸Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?

²⁸Porque decís: ¿Qué es de la casa del príncipe, Y qué de la tienda de las moradas de los impíos?

²⁹Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?

²⁹¿No habéis preguntado á los que pasan por los caminos, Por cuyas señas no negaréis,

³⁰Że w dzieó zatracenia zły zachowany bywa, w dzieó, którego gniew przywiedziony bywa.

³⁰Que el malo es reservado para el día de la destrucción? Presentados serán en el día de las iras.

³¹Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?

³¹¿Quién le denunciará en su cara su camino? Y de lo que él hizo, ¿quién le dará el pago?

³²Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

³²Porque llevado será él á los sepulcros, Y en el montón permanecerá.

³³Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

³³Los terrones del valle le serán dulces; Y tras de él será llevado todo hombre, Y antes de él han ido innumerables.

³⁴Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?

³⁴¿Cómo pues me consoláis en vano, Viniendo á parar vuestras respuestas en falacia?