¹A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:

¹Y RESPONDIO Sophar Naamathita, y dijo:

²Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.

²Por cierto mis pensamientos me hacen responder, Y por tanto me apresuro.

³Słyszałem mnie haóbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.

³La reprensión de mi censura he oído, Y háceme responder el espíritu de mi inteligencia.

⁴Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

⁴¿No sabes esto que fué siempre, Desde el tiempo que fué puesto el hombre sobre la tierra,

⁵Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

⁵Que la alegría de los impíos es breve, Y el gozo del hipócrita por un momento?

⁶By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

⁶Si subiere su altivez hasta el cielo, Y su cabeza tocare en las nubes,

⁷A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

⁷Con su estiércol perecerá para siempre: Los que le hubieren visto, dirán: ¿Qué es de él?

⁸Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

⁸Como sueño volará, y no será hallado: Y disiparáse como visión nocturna.

⁹Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

⁹El ojo que le habrá visto, nunca más le verá; Ni su lugar le echará más de ver.

¹⁰Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

¹⁰Sus hijos pobres andarán rogando; Y sus manos tornarán lo que él robó.

¹¹Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

¹¹Sus huesos están llenos de sus mocedades, Y con él serán sepultados en el polvo.

¹²A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

¹²Si el mal se endulzó en su boca, Si lo ocultaba debajo de su lengua;

¹³Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

¹³Si le parecía bien, y no lo dejaba, Mas antes lo detenía entre su paladar;

¹⁴Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

¹⁴Su comida se mudará en sus entrañas, Hiel de áspides será dentro de él.

¹⁵Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.

¹⁵Devoró riquezas, mas vomitarálas; De su vientre las sacará Dios.

¹⁶Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.

¹⁶Veneno de áspides chupará; Matarálo lengua de víbora.

¹⁷Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

¹⁷No verá los arroyos, los ríos, Los torrentes de miel y de manteca.

¹⁸Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

¹⁸Restituirá el trabajo conforme á la hacienda que tomó; Y no tragará, ni gozará.

¹⁹Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim,

¹⁹Por cuanto quebrantó y desamparó á los pobres, Robó casas, y no las edificó;

²⁰Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

²⁰Por tanto, no sentirá él sosiego en su vientre, Ni salvará nada de lo que codiciaba.

²¹Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

²¹No quedó nada que no comiese: Por tanto su bien no será durable.

²²Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się naó.

²²Cuando fuere lleno su bastimento, tendrá angustia: Las manos todas de los malvados vendrán sobre él.

²³Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież naó Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści naó, i na pokarmy jego.

²³Cuando se pusiere á henchir su vientre, Dios enviará sobre él el furor de su ira, Y harála llover sobre él y sobre su comida.

²⁴Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

²⁴Huirá de las armas de hierro, Y el arco de acero le atravesará.

²⁵Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

²⁵Desenvainará y sacará saeta de su aljaba, Y relumbrante pasará por su hiel: Sobre él vendrán terrores.

²⁶Wszystkie nieszczęścia zasadziły się naó w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogieó nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

²⁶Todas tinieblas están guardadas para sus secretos: Fuego no soplado lo devorará; Su sucesor será quebrantado en su tienda.

²⁷Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

²⁷Los cielos descubrirán su iniquidad, Y la tierra se levantará contra él.

²⁸Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzieó gniewu jego.

²⁸Los renuevos de su casa serán trasportados; Serán derramados en el día de su furor.

²⁹Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.

²⁹Esta es la parte que Dios apareja al hombre impío, Y la heredad que Dios le señala por su palabra.