¹A odpowiadając Ijob rzekł:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Dokądże trapić będziecie duszę moję, a nacierać na mię mowami swemi?

²¿Hasta cuándo angustiaréis mi alma, Y me moleréis con palabras?

³Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?

³Ya me habéis vituperado diez veces: ¿No os avergonzáis de descomediros delante de mí?

⁴A niech tak będzie, żem zbłądził; przy mnie zostanie błąd mój.

⁴Sea así que realmente haya yo errado, Conmigo se quedará mi yerro.

⁵A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohaóbieniem mojem,

⁵Mas si vosotros os engrandeciereis contra mí, Y adujereis contra mí mi oprobio,

⁶Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.

⁶Sabed ahora que Dios me ha trastornado, Y traído en derredor su red sobre mí.

⁷Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.

⁷He aquí yo clamaré agravio, y no seré oído: Daré voces, y no habrá juicio.

⁸Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

⁸Cercó de vallado mi camino, y no pasaré; Y sobre mis veredas puso tinieblas.

⁹Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.

⁹Hame despojado de mi gloria, Y quitado la corona de mi cabeza.

¹⁰Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

¹⁰Arruinóme por todos lados, y perezco; Y ha hecho pasar mi esperanza como árbol arrancado.

¹¹Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.

¹¹E hizo inflamar contra mí su furor, Y contóme para sí entre sus enemigos.

¹²Przyszły razem hufy jego, i utorowały przeciwko mnie drogę swoję, i obległy w około namiot mój.

¹²Vinieron sus ejércitos á una, y trillaron sobre mí su camino, Y asentaron campo en derredor de mi tienda.

¹³Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

¹³Hizo alejar de mí mis hermanos, Y positivamente se extrañaron de mí mis conocidos.

¹⁴Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.

¹⁴Mis parientes se detuvieron, Y mis conocidos se olvidaron de mí.

¹⁵Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.

¹⁵Los moradores de mi casa y mis criadas me tuvieron por extraño; Forastero fuí yo en sus ojos.

¹⁶Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.

¹⁶Llamé á mi siervo, y no respondió; De mi propia boca le suplicaba.

¹⁷Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.

¹⁷Mi aliento vino á ser extraño á mi mujer, Aunque por los hijos de mis entrañas le rogaba.

¹⁸I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.

¹⁸Aun los muchachos me menospreciaron: En levantándome, hablaban contra mí.

¹⁹Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.

¹⁹Todos mis confidentes me aborrecieron; Y los que yo amaba, se tornaron contra mí.

²⁰Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.

²⁰Mi cuero y mi carne se pegaron á mis huesos; Y he escapado con la piel de mis dientes.

²¹Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.

²¹Oh vosotros mis amigos, tened compasión de mí, tened compasión de mí; Porque la mano de Dios me ha tocado.

²²Czemuż mię prześladujecie, jako Bóg, a ciała mego nie możecie się nasycić?

²²¿Por qué me perseguís como Dios, Y no os hartáis de mis carnes?

²³Oby teraz napisane były słowa moje! oby je na księgach wyrysowano!

²³Quién diese ahora que mis palabras fuesen escritas! ­Quién diese que se escribieran en un libro!

²⁴Oby rylcem żelaznym i ołowiem na wieczną pamiątkę na kamieniu wydrążone były!

²⁴Que con cincel de hierro y con plomo Fuesen en piedra esculpidas para siempre!

²⁵Aczci ja wiem, iż Odkupiciel mój żyje, a iż w ostateczny dzieó nad prochem stanie.

²⁵Yo sé que mi Redentor vive, Y al fin se levantará sobre el polvo:

²⁶A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

²⁶Y después de deshecha esta mi piel, Aun he de ver en mi carne á Dios;

²⁷Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

²⁷Al cual yo tengo de ver por mí, Y mis ojos lo verán, y no otro, Aunque mis riñones se consuman dentro de mí.

²⁸Przeczże nie mówicie: Czemuż go prześladujemy? gdyż się przy mnie znajduje grunt dobrej sprawy.

²⁸Mas debierais decir: ¿Por qué lo perseguimos? Ya que la raíz del negocio en mí se halla.

²⁹Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.

²⁹Temed vosotros delante de la espada; Porque sobreviene el furor de la espada á causa de las injusticias, Para que sepáis que hay un juicio.