¹I odpowiedział Ijob, a rzekł:

¹Y RESPONDIO Job, y dijo:

²Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

²Ciertamente yo conozco que es así: ¿Y cómo se justificará el hombre con Dios?

³Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

³Si quisiere contender con él, No le podrá responder á una cosa de mil.

⁴Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

⁴El es sabio de corazón, y poderoso en fortaleza, ¿Quién se endureció contra él, y quedó en paz?

⁵On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

⁵Que arranca los montes con su furor, Y no conocen quién los trastornó:

⁶On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

⁶Que remueve la tierra de su lugar, Y hace temblar sus columnas:

⁷Gdy on zakaże słoócu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

⁷Que manda al sol, y no sale; Y sella las estrellas:

⁸On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

⁸El que extiende solo los cielos, Y anda sobre las alturas de la mar:

⁹On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.

⁹El que hizo el Arcturo, y el Orión, y las Pléyadas, Y los lugares secretos del mediodía:

¹⁰On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.

¹⁰El que hace cosas grandes é incomprensibles, Y maravillosas, sin número.

¹¹Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

¹¹He aquí que él pasará delante de mí, y yo no lo veré; Y pasará, y no lo entenderé.

¹²Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

¹²He aquí, arrebatará; ¿quién le hará restituir? ¿Quién le dirá, Qué haces?

¹³Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

¹³Dios no tornará atrás su ira, Y debajo de él se encorvan los que ayudan á los soberbios.

¹⁴Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

¹⁴¿Cuánto menos le responderé yo, Y hablaré con él palabras estudiadas?

¹⁵Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.

¹⁵Que aunque fuese yo justo, no responderé; Antes habré de rogar á mi juez.

¹⁶Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

¹⁶Que si yo le invocase, y él me respondiese, Aun no creeré que haya escuchado mi voz.

¹⁷Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

¹⁷Porque me ha quebrado con tempestad, Y ha aumentado mis heridas sin causa.

¹⁸Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

¹⁸No me ha concedido que tome mi aliento; Mas hame hartado de amarguras.

¹⁹Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

¹⁹Si habláremos de su potencia, fuerte por cierto es; Si de juicio, ¿quién me emplazará?

²⁰Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

²⁰Si yo me justificare, me condenará mi boca; Si me dijere perfecto, esto me hará inicuo.

²¹Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

²¹Bien que yo fuese íntegro, no conozco mi alma: Reprocharé mi vida.

²²Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

²²Una cosa resta que yo diga: Al perfecto y al impío él los consume.

²³Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

²³Si azote mata de presto, Ríese de la prueba de los inocentes.

²⁴Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?

²⁴La tierra es entregada en manos de los impíos, Y él cubre el rostro de sus jueces. Si no es él, ¿quién es? ¿dónde está?

²⁵Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.

²⁵Mis días han sido más ligeros que un correo; Huyeron, y no vieron el bien.

²⁶Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

²⁶Pasaron cual navíos veloces: Como el águila que se arroja á la comida.

²⁷Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

²⁷Si digo: Olvidaré mi queja, Dejaré mi aburrimiento, y esforzaréme:

²⁸Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

²⁸Contúrbanme todos mis trabajos; Sé que no me darás por libre.

²⁹Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

²⁹Yo soy impío, ¿Para qué trabajaré en vano?

³⁰A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

³⁰Aunque me lave con aguas de nieve, Y limpie mis manos con la misma limpieza,

³¹Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

³¹Aun me hundirás en el hoyo, Y mis propios vestidos me abominarán.

³²Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

³²Porque no es hombre como yo, para que yo le responda, Y vengamos juntamente á juicio.

³³Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę.

³³No hay entre nosotros árbitro Que ponga su mano sobre nosotros ambos.

³⁴Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy;

³⁴Quite de sobre mí su vara, Y su terror no me espante.

³⁵Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

³⁵Entonces hablaré, y no le temeré: Porque así no estoy en mí mismo.