¹Teć są przypowieści Salomonowe, które zebrali mężowie Ezechyjasza, króla Judzkiego.

¹TAMBIÉN estos son proverbios de Salomón, los cuales copiaron los varones de Ezechîas, rey de Judá.

²Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.

²Gloria de Dios es encubrir la palabra; Mas honra del rey es escudriñar la palabra.

³Wysokość niebios, i głębokość ziemi, i serce królów nie są doścignione.

³Para la altura de los cielos, y para la profundidad de la tierra, Y para el corazón de los reyes, no hay investigación.

⁴Odejm zużelicę od srebra, a wynijdzie odlewającemu naczynie kosztowne.

⁴Quita las escorias de la plata, Y saldrá vaso al fundidor.

⁵Odejm niezbożnika od oblicza królewskiego, a umocni się w sprawiedliwości stolica jego.

⁵Aparta al impío de la presencia del rey, Y su trono se afirmará en justicia.

⁶Nie udawaj się za zacnego przed królem, a na miejscu wielmożnych nie stawaj;

⁶No te alabes delante del rey, Ni estés en el lugar de los grandes:

⁷Bo lepiej jest, iż ci rzeką: Postąp sam: a niżeliby cię zniżyć miano przed księciem; co widują oczy twoje.

⁷Porque mejor es que se te diga, Sube acá, Que no que seas humillado delante del príncipe Que miraron tus ojos.

⁸Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.

⁸No salgas á pleito presto, No sea que no sepas qué hacer al fin, Después que tu prójimo te haya dejado confuso.

⁹Prowadź do koóca sprawę swoję z przyjacielem twoim, a tajemnicy drugiego nie objawiaj;

⁹Trata tu causa con tu compañero Y no descubras el secreto á otro.

¹⁰By cię snać nie zelżył ten, co cię słucha, a niesława twoja zostałaby na tobie.

¹⁰No sea que te deshonre el que lo oyere, Y tu infamia no pueda repararse.

¹¹Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane.

¹¹Manzana de oro con figuras de plata Es la palabra dicha como conviene.

¹²Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.

¹²Como zarcillo de oro y joyel de oro fino, Es el que reprende al sabio que tiene oído dócil.

¹³Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza.

¹³Como frío de nieve en tiempo de la siega, Así es el mensajero fiel á los que lo envían: Pues al alma de su señor da refrigerio.

¹⁴Człowiek, który się chlubi darem zmyślonym, jest jako wiatr i obłoki bez deszczu.

¹⁴Como nubes y vientos sin lluvia, Así es el hombre que se jacta de vana liberalidad.

¹⁵Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.

¹⁵Con larga paciencia se aplaca el príncipe; Y la lengua blanda quebranta los huesos.

¹⁶Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.

¹⁶¿Hallaste la miel? come lo que te basta; No sea que te hartes de ella, y la vomites.

¹⁷Powściągnij nogę twoję od domu bliźniego twego, by snać będąc ciebie syt, nie miał cię w nienawiści.

¹⁷Detén tu pie de la casa de tu vecino, Porque harto de ti no te aborrezca.

¹⁸Każdy, kto mówi fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, i miecz, i strzała ostra.

¹⁸Martillo y cuchillo y saeta aguda, Es el hombre que habla contra su prójimo falso testimonio.

¹⁹Ufność w człowieku przewrotnym jest w dzieó ucisku jako ząb wyłamany i noga wywiniona.

¹⁹Diente quebrado y pie resbalador, Es la confianza en el prevaricador en tiempo de angustia.

²⁰Jako ten, który zewłoczy odzienie czasu zimy, albo leje ocet na saletrę, taki jest ten, który śpiewa pieśni sercu smutnemu.

²⁰El que canta canciones al corazón afligido, Es como el que quita la ropa en tiempo de frío, ó el que sobre el jabón echa vinagre.

²¹Jeźliżeby łaknął ten, co cię nienawidzi, nakarm go chlebem; a jeźliby pragnął, daj mu się napić wody;

²¹Si el que te aborrece tuviere hambre, dale de comer pan; Y si tuviere sed, dale de beber agua:

²²Bo węgle rozpalone zgromadzisz na głowę jego, a Pan ci nagrodzi.

²²Porque ascuas allegas sobre su cabeza, Y Jehová te lo pagará.

²³Jako wiatr północny deszcz przynosi: tak przynosi twarz gniewliwą język uszczypliwy.

²³El viento del norte ahuyenta la lluvia, Y el rostro airado la lengua detractora.

²⁴Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

²⁴Mejor es estar en un rincón de casa, Que con la mujer rencillosa en espaciosa casa.

²⁵Jako woda chłodna duszy pragnącej: tak wieść dobra z ziemi dalekiej.

²⁵Como el agua fría al alma sedienta, Así son las buenas nuevas de lejanas tierras.

²⁶Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym.

²⁶Como fuente turbia y manantial corrompido, Es el justo que cae delante del impío.

²⁷Jako jeść wiele miodu nie jest rzecz dobra: tak szukanie własnej sławy jest niesławne.

²⁷Comer mucha miel no es bueno: Ni el buscar la propia gloria es gloria.

²⁸Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru.

²⁸Como ciudad derribada y sin muro, Es el hombre cuyo espíritu no tiene rienda.