¹Uciekają niezbożni, choć ich nikt nie goni: ale sprawiedliwi jako lwię młode są bez bojaźni.

¹HUYE el impío sin que nadie lo persiga: Mas el justo está confiado como un leoncillo.

²Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa paóstwo.

²Por la rebelión de la tierra sus príncipes son muchos: Mas por el hombre entendido y sabio permanecerá sin mutación.

³Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa.

³El hombre pobre y robador de los pobres, Es lluvia de avenida y sin pan.

⁴Którzy opuszczają zakon, chwalą niezbożnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, są im odpornymi.

⁴Los que dejan la ley, alaban á los impíos: Mas los que la guardan, contenderán con ellos.

⁵Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają, rozumieją wszystko.

⁵Los hombres malos no entienden el juicio: Mas los que buscan á Jehová, entienden todas las cosas.

⁶Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.

⁶Mejor es el pobre que camina en su integridad, Que el de perversos caminos, y rico.

⁷Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.

⁷El que guarda la ley es hijo prudente: Mas el que es compañero de glotones, avergüenza á su padre.

⁸Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał.

⁸El que aumenta sus riquezas con usura y crecido interés, Para que se dé á los pobres lo allega.

⁹Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest obrzydliwością.

⁹El que aparta su oído para no oir la ley, Su oración también es abominable.

¹⁰Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre.

¹⁰El que hace errar á los rectos por el mal camino, Él caerá en su misma sima: Mas los perfectos heredarán el bien.

¹¹Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.

¹¹El hombre rico es sabio en su opinión: Mas el pobre entendido lo examinará.

¹²Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.

¹²Cuando los justos se alegran, grande es la gloria; Mas cuando los impíos son levantados, es buscado el hombre.

¹³Kto pokrywa przestępstwa swe, nie poszczęści mu się; ale kto je wyznaje i opuszcza, miłosierdzia dostąpi.

¹³El que encubre sus pecados, no prosperará: Mas el que los confiesa y se aparta, alcanzará misericordia.

¹⁴Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe.

¹⁴Bienaventurado el hombre que siempre está temeroso: Mas el que endurece su corazón, caerá en mal.

¹⁵Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny.

¹⁵León rugiente y oso hambriento, Es el príncipe impío sobre el pueblo pobre.

¹⁶Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.

¹⁶El príncipe falto de entendimiento multiplicará los agravios: Mas el que aborrece la avaricia, prolongará sus días.

¹⁷Człowieka, który gwałt czyni krwi ludzkiej, choćby i do dołu uciekał, nikt nie zatrzyma.

¹⁷El hombre que hace violencia con sangre de persona, Huirá hasta el sepulcro, y nadie le detendrá.

¹⁸Kto chodzi w uprzejmości, zachowany będzie; ale przewrotny na drogach swoich oraz upadnie.

¹⁸El que en integridad camina, será salvo; Mas el de perversos caminos caerá en alguno.

¹⁹Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

¹⁹El que labra su tierra, se hartará de pan: Mas el que sigue los ociosos, se hartará de pobreza.

²⁰Mąż wierny przyczyni błogosławieóstwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy.

²⁰El hombre de verdad tendrá muchas bendiciones: Mas el que se apresura á enriquecer, no será sin culpa.

²¹Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

²¹Tener acepción de personas, no es bueno: Hasta por un bocado de pan prevaricará el hombre.

²²Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, iż nać niedostatek przyjdzie.

²²Apresúrase á ser rico el hombre de mal ojo; Y no conoce que le ha de venir pobreza.

²³Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem.

²³El que reprende al hombre, hallará después mayor gracia Que el que lisonjea con la lengua.

²⁴Kto łupi ojca swego, albo matkę swoją, a mówi, iż to nie grzech: towarzyszem jest mężobójcy.

²⁴El que roba á su padre ó á su madre, y dice que no es maldad, Compañero es del hombre destruidor.

²⁵Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.

²⁵El altivo de ánimo suscita contiendas: Mas el que en Jehová confía, medrará.

²⁶Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia.

²⁶El que confía en su corazón es necio; Mas el que camina en sabiduría, será salvo.

²⁷Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa naó przyjdą.

²⁷El que da al pobre, no tendrá pobreza: Mas el que aparta sus ojos, tendrá muchas maldiciones.

²⁸Gdy niepobożni powstawają, kryje się człowiek; ale gdy giną, sprawiedliwi się rozmnażają.

²⁸Cuando los impíos son levantados, esconderáse el hombre: Mas cuando perecen, los justos se multiplican.