¹Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.

¹PALABRAS del rey Lemuel; la profecía con que le enseñó su madre.

²Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?

²¿Qué, hijo mío? ¿y qué, hijo de mi vientre? ¿Y qué, hijo de mis deseos?

³Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.

³No des á las mujeres tu fuerza, Ni tus caminos á lo que es para destruir los reyes.

⁴Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;

⁴No es de los reyes, oh Lemuel, no es de los reyes beber vino, Ni de los príncipes la cerveza.

⁵By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.

⁵No sea que bebiendo olviden la ley, Y perviertan el derecho de todos los hijos afligidos.

⁶Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.

⁶Dad la cerveza al desfallecido, Y el vino á los de amargo ánimo:

⁷Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na utrapienie swoje niech więcej nie wspomni.

⁷Beban, y olvídense de su necesidad, Y de su miseria no más se acuerden.

⁸Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

⁸Abre tu boca por el mudo, En el juicio de todos los hijos de muerte.

⁹Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

⁹Abre tu boca, juzga justicia, Y el derecho del pobre y del menesteroso.

¹⁰Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

¹⁰Mujer fuerte, ¿quién la hallará? Porque su estima sobrepuja largamente á la de piedras preciosas.

¹¹Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

¹¹El corazón de su marido está en ella confiado, Y no tendrá necesidad de despojo.

¹²Dobrze mu czyni, a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

¹²Darále ella bien y no mal, Todos los días de su vida.

¹³Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

¹³Buscó lana y lino, Y con voluntad labró de sus manos.

¹⁴Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

¹⁴Fué como navío de mercader: Trae su pan de lejos.

¹⁵I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

¹⁵Levantóse aun de noche, Y dió comida á su familia, Y ración á sus criadas.

¹⁶Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

¹⁶Consideró la heredad, y compróla; Y plantó viña del fruto de sus manos.

¹⁷Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

¹⁷Ciñó sus lomos de fortaleza, Y esforzó sus brazos.

¹⁸Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

¹⁸Gustó que era buena su granjería: Su candela no se apagó de noche.

¹⁹Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

¹⁹Aplicó sus manos al huso, Y sus manos tomaron la rueca.

²⁰Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

²⁰Alargó su mano al pobre, Y extendió sus manos al menesteroso.

²¹Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

²¹No tendrá temor de la nieve por su familia, Porque toda su familia está vestida de ropas dobles.

²²Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

²²Ella se hizo tapices; De lino fino y púrpura es su vestido.

²³Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

²³Conocido es su marido en las puertas, Cuando se sienta con los ancianos de la tierra.

²⁴Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

²⁴Hizo telas, y vendió; Y dió cintas al mercader.

²⁵Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

²⁵Fortaleza y honor son su vestidura; Y en el día postrero reirá.

²⁶Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

²⁶Abrió su boca con sabiduría: Y la ley de clemencia está en su lengua.

²⁷Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

²⁷Considera los caminos de su casa, Y no come el pan de balde.

²⁸Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

²⁸Levantáronse sus hijos, y llamáronla bienaventurada; Y su marido también la alabó.

²⁹Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

²⁹Muchas mujeres hicieron el bien; Mas tú las sobrepujaste á todas.

³⁰Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

³⁰Engañosa es la gracia, y vana la hermosura: La mujer que teme á Jehová, ésa será alabada.

³¹Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

³¹Dadle el fruto de sus manos, Y alábenla en las puertas sus hechos.