1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
1HIJO mío, guarda mis razones, Y encierra contigo mis mandamientos.
2Strzeż przykazaó moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.
2Guarda mis mandamientos, y vivirás; Y mi ley como las niñas de tus ojos.
3Uwiąż je na palcach twoich, napisz je na tablicy serca twego.
3Lígalos á tus dedos; Escríbelos en la tabla de tu corazón.
4Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,
4Di á la sabiduría: Tú eres mi hermana; Y á la inteligencia llama parienta:
5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
5Para que te guarden de la mujer ajena, Y de la extraña que ablanda sus palabras.
6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;
6Porque mirando yo por la ventana de mi casa, Por mi celosía,
7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieóca głupiego,
7Vi entre los simples, Consideré entre los jóvenes, Un mancebo falto de entendimiento,
8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.
8El cual pasaba por la calle, junto á la esquina de aquella, E iba camino de su casa,
9Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.
9A la tarde del día, ya que oscurecía, En la oscuridad y tiniebla de la noche.
10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,
10Y he aquí, una mujer que le sale al encuentro Con atavío de ramera, astuta de corazón,
11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;
11Alborotadora y rencillosa, Sus pies no pueden estar en casa;
12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;
12Unas veces de fuera, ó bien por las plazas, Acechando por todas las esquinas.
13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:
13Y traba de él, y bésalo; Desvergonzó su rostro, y díjole:
14Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.
14Sacrificios de paz había prometido, Hoy he pagado mis votos;
15Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.
15Por tanto he salido á encontrarte, Buscando diligentemente tu rostro, y te he hallado.
16Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.
16Con paramentos he ataviado mi cama, Recamados con cordoncillo de Egipto.
17Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.
17He sahumado mi cámara Con mirra, áloes, y cinamomo.
18Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.
18Ven, embriaguémonos de amores hasta la mañana; Alegrémonos en amores.
19Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.
19Porque el marido no está en casa, Hase ido á un largo viaje:
20Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.
20El saco de dinero llevó en su mano; El día señalado volverá á su casa.
21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.
21Rindiólo con la mucha suavidad de sus palabras, Obligóle con la blandura de sus labios.
22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.
22Vase en pos de ella luego, Como va el buey al degolladero, Y como el loco á las prisiones para ser castigado;
23I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.
23Como el ave que se apresura al lazo, Y no sabe que es contra su vida, Hasta que la saeta traspasó su hígado.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
24Ahora pues, hijos, oidme, Y estad atentos á las razones de mi boca.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
25No se aparte á sus caminos tu corazón; No yerres en sus veredas.
26Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.
26Porque á muchos ha hecho caer heridos; Y aun los más fuertes han sido muertos por ella.
27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.
27Caminos del sepulcro son su casa, Que descienden á las cámaras de la muerte.