¹Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

¹LA sabiduría edificó su casa, Labró sus siete columnas;

²Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

²Mató sus víctimas, templó su vino, Y puso su mesa.

³A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

³Envió sus criadas; Sobre lo más alto de la ciudad clamó:

⁴Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

⁴Cualquiera simple, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

⁵Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.

⁵Venid, comed mi pan, Y bebed del vino que yo he templado.

⁶Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.

⁶Dejad las simplezas, y vivid; Y andad por el camino de la inteligencia.

⁷Kto strofuje naśmiewcę, odnosi haóbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.

⁷El que corrige al escarnecedor, afrenta se acarrea: El que reprende al impío, se atrae mancha.

⁸Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

⁸No reprendas al escarnecedor, porque no te aborrezca: Corrige al sabio, y te amará.

⁹Uczyó to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.

⁹Da al sabio, y será más sabio: Enseña al justo, y acrecerá su saber.

¹⁰Początek mądrości jest bojaźó Paóska, a umiejętność świętych jest rozum.

¹⁰El temor de Jehová es el principio de la sabiduría; Y la ciencia de los santos es inteligencia.

¹¹Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.

¹¹Porque por mí se aumentarán tus días, Y años de vida se te añadirán.

¹²Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.

¹²Si fueres sabio, para ti lo serás: Mas si fueres escarnecedor, pagarás tú solo.

¹³Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

¹³La mujer loca es alborotadora; Es simple é ignorante.

¹⁴A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

¹⁴Siéntase en una silla á la puerta de su casa, En lo alto de la ciudad,

¹⁵Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

¹⁵Para llamar á los que pasan por el camino, Que van por sus caminos derechos.

¹⁶Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

¹⁶Cualquiera simple, dice, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

¹⁷Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.

¹⁷Las aguas hurtadas son dulces, Y el pan comido en oculto es suave.

¹⁸Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.

¹⁸Y no saben que allí están los muertos; Que sus convidados están en los profundos de la sepultura.