¹Pieśó Dawidowa. Błogosławiony Pan, skała moja, który ćwiczy ręce moje do bitwy, a palce moje do wojny.

¹Salmo de David. BENDITO sea Jehová, mi roca, Que enseña mis manos á la batalla, Y mis dedos á la guerra:

²Miłosierdziem mojem, i twierdzą moją, ucieczką moją, wybawicielem moim, i tarczą moją on mi jest, przetoż w nim ufam; onci podbija pod mię lud mój.

²Misericordia mía y mi castillo, Altura mía y mi libertador, Escudo mío, en quien he confiado; El que allana mi pueblo delante de mí.

³Panie! cóż jest człowiek, że naó masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

³Oh Jehová, ¿qué es el hombre, para que de él conozcas? ¿O el hijo del hombre, para que lo estimes?

⁴Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cieó pomijający.

⁴El hombre es semejante á la vanidad: Sus días son como la sombra que pasa.

⁵Panie! nakłoó niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

⁵Oh Jehová, inclina tus cielos y desciende: Toca los montes, y humeen.

⁶Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

⁶Despide relámpagos, y disípalos, Envía tus saetas, y contúrbalos.

⁷Ściągnij rękę swą z wysokości; wybaw mię, a wyrwij mię z wód wielkich, z ręki cudzoziemców.

⁷Envía tu mano desde lo alto; Redímeme, y sácame de las muchas aguas, De la mano de los hijos de extraños;

⁸Których usta kłamstwo mówią, a prawica ich, prawica omylna.

⁸Cuya boca habla vanidad, Y su diestra es diestra de mentira.

⁹Boże! pieśó nową tobie zaśpiewam; na lutni, i na instrumencie o dziesięciu stronach śpiewać ci będę.

⁹Oh Dios, á ti cantaré canción nueva: Con salterio, con decacordio cantaré á ti.

¹⁰Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.

¹⁰Tú, el que da salud á los reyes, El que redime á David su siervo de maligna espada.

¹¹Wybawże mię, a wyrwij mię z ręki cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a prawica ich prawica omylna;

¹¹Redímeme, y sálvame de mano de los hijos extraños, Cuya boca habla vanidad, Y su diestra es diestra de mentira.

¹²Aby synowie nasi byli jako szczepy rosnące w młodości swojej, a córki nasze, jako kamienie węgielne, wyciosane w budynku kościelnym.

¹²Que nuestros hijos sean como plantas crecidas en su juventud; Nuestras hijas como las esquinas labradas á manera de las de un palacio;

¹³Szpiżarnie nasze pełne niech wydawają wszelakie potrzeby; trzody nasze niech rodzą tysiące, niech rodzą dziesięć tysięcy w oborach naszych.

¹³Nuestros graneros llenos, provistos de toda suerte de grano; Nuestros ganados, que paran á millares y diez millares en nuestras plazas:

¹⁴Woły nasze niech będą tłuste; niech nie będzie wtargnienia, ani zajęcia, ani narzekania po ulicach naszych.

¹⁴Que nuestros bueyes estén fuertes para el trabajo; Que no tengamos asalto, ni que hacer salida, Ni grito de alarma en nuestras plazas.

¹⁵Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest Pan.

¹⁵Bienaventurado el pueblo que tiene esto: Bienaventurado el pueblo cuyo Dios es Jehová.