¹(Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.)

¹Al Músico principal: Salmo para los hijos de Coré. OID esto, pueblos todos; Escuchad, habitadores todos del mundo:

²Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

²Así los plebeyos como los nobles, El rico y el pobre juntamente.

³Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

³Mi boca hablará sabiduría; Y el pensamiento de mi corazón inteligencia.

⁴Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

⁴Acomodaré á ejemplos mi oído: Declararé con el arpa mi enigma.

⁵Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

⁵¿Por qué he de temer en los días de adversidad, Cuando la iniquidad de mis insidiadores me cercare?

⁶Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

⁶Los que confían en sus haciendas, Y en la muchedumbre de sus riquezas se jactan,

⁷Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

⁷Ninguno de ellos podrá en manera alguna redimir al hermano, Ni dar á Dios su rescate.

⁸Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zaó.

⁸(Porque la redención de su vida es de gran precio, Y no se hará jamás;)

⁹(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

⁹Que viva adelante para siempre, Y nunca vea la sepultura.

¹⁰Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

¹⁰Pues se ve que mueren los sabios, Así como el insensato y el necio perecen, Y dejan á otros sus riquezas.

¹¹Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

¹¹En su interior tienen que sus casas serán eternas, Y sus habitaciones para generación y generación: Llamaron sus tierras de sus nombres.

¹²Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

¹²Mas el hombre no permanecerá en honra: Es semejante á las bestias que perecen.

¹³Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

¹³Este su camino es su locura: Con todo, corren sus descendientes por el dicho de ellos. (Selah.)

¹⁴Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

¹⁴Como rebaños serán puestos en la sepultura; La muerte se cebará en ellos; Y los rectos se enseñorearán de ellos por la mañana: Y se consumirá su bien parecer en el sepulcro de su morada.

¹⁵Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

¹⁵Empero Dios redimirá mi vida del poder de la sepultura, Cuando me tomará. (Selah.)

¹⁶Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

¹⁶No temas cuando se enriquece alguno, Cuando aumenta la gloria de su casa;

¹⁷Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

¹⁷Porque en muriendo no llevará nada, Ni descenderá tras él su gloria.

¹⁸Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

¹⁸Si bien mientras viviere, dirá dichosa á su alma: Y tú serás loado cuando bien te tratares.

¹⁹A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

¹⁹Entrará á la generación de sus padres: No verán luz para siempre.

²⁰Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.

²⁰El hombre en honra que no entiende, Semejante es á las bestias que perecen.

²¹Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.