1A odpowiadając Ijob rzekł:
1А Јов одговори и рече:
2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
2Слушајте добро речи моје, и то ће ми бити од вас утеха.
3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
3Потрпите ме да ја говорим, а кад изговорим, подсмевајте ми се.
4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?
4Еда ли се ја човеку тужим? И како не би био жалостан дух мој?
5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.
5Погледајте на ме, и дивите се, и метните руку на уста.
6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.
6Ја кад помислим, страх ме је, и гроза подузима тело моје.
7Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?
7Зашто безбожници живе? Старе? И богате се?
8Nasienie ich trwałe jest przed obliczem ich z nimi, a rodzina ich przed oczyma ich.
8Семе њихово стоји тврдо пред њима заједно с њима, и натражје њихово пред њиховим очима.
9Domy ich bezpieczne od strachu, a niemasz rózgi Bożej nad nimi.
9Куће су њихове на миру без страха, и прут Божји није над њима.
10Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.
10Бикови њихови скачу, и не промашују; краве њихове теле се, и не јалове се.
11Wypuszczają maluczkie dziatki swoje jako trzodę, a synowie ich wyskakują.
11Испуштају као стадо децу своју, и синови њихови поскакују.
12Wykrzykają przy bębnie i przy harfie, a weselą się przy głosie muzyki.
12Подвикују уз бубањ и уз гусле, веселе се уза свиралу.
13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
13Проводе у добру дане своје, и за час силазе у гроб.
14Którzy mawiają Bogu: Odejdź od nas; bo dróg twoich znać nie chcemy.
14А Богу кажу: Иди од нас, јер нећемо да знамо за путеве твоје.
15Któż jest Wszechmocny, abyśmy mu służyli? a cóż nam to pomoże, choćbyśmy mu się modlili?
15Шта је свемогући да му служимо? И каква нам је корист, да му се молимо?
16Ale oto, dobra ich nie są w rękach ich; przetoż rada niepobożnych daleka jest odemnie.
16Гле, добро њихово није у њиховој руци; намера безбожничка далеко је од мене.
17Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.
17Колико се пута гаси жижак безбожнички и долази им погибао, дели им муке у делу свом Бог?
18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.
18Бивају као плева на ветру, као прах који разноси вихор?
19Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
19Чува ли Бог синовима његовим погибао њихову, плаћа им да осете?
20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.
20Виде ли својим очима погибао своју, и пију ли гнев Свемогућег?
21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?
21Јер шта је њима стало до куће њихове након њих, кад се број месеца њихових прекрати?
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
22Еда ли ће Бога ко учити мудрости, који суди високима?
23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;
23Један умире у потпуној сили својој, у миру и у срећи.
24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,
24Музилице су му пуне млека, и кости су му влажне од мождина.
25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.
25А други умире ојађене душе, који није уживао добра.
26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.
26Обојица леже у праху, и црви их покривају.
27Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.
27Ето, знам ваше мисли и судове, којима ми чините криво.
28Bo mówicie: Gdzież jest dom książęcy? gdzie namiot przybytków niepobożnych?
28Јер говорите: Где је кућа силног, и где је шатор у коме наставају безбожници?
29Izaliście nie pytali podróżnych? a znaków ich izali znać nie chcecie?
29Нисте ли никад питали путника? И шта вам казаше нећете да знате,
30Że w dzieó zatracenia zły zachowany bywa, w dzieó, którego gniew przywiedziony bywa.
30Да се на дан погибли оставља задац, кад се пусти гнев.
31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
31Ко ће га укорити у очи за живот његов? И ко ће му вратити шта је учинио?
32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.
32Али се износи у гробље и остаје у гомили.
33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.
33Слатке су му груде од долине, и вуче за собом све људе, а онима који га претекоше нема броја.
34Jakoż mię tedy próżno cieszycie, gdyż w odpowiedziach waszych zostaje kłamstwo?
34Како ме, дакле, напразно тешите кад у одговорима вашим остаје превара?