¹O meu espírito está quebrantado, os meus dias se extinguem, a sepultura me está preparada!

¹Ang akong espiritu maluya na, nahurot na ang akong mga adlaw, Ang lubnganan andam na alang kanako.

²Deveras estou cercado de zombadores, e os meus olhos contemplam a sua provocação!

²Sa pagkamatuod adunay nga yubitan uban kanako, Ug ang akong mata nagasud-ong sa ilang mga hagit.

³Dá-me, peço-te, um penhor, e sê o meu fiador para contigo; quem mais há que me dê a mão?

³Ibutang karon ang pagsalig, ug pangakohon mo ako uban kanimo; Kinsa karon ang buot makigsangka kanako?

⁴Porque aos seus corações encobriste o entendimento, pelo que não os exaltarás.

⁴Kay gitagoan mo ang ilang mga kasingkasing gikan sa salabutan: Busa ikaw dili motuboy kanila sa itaas.

⁵Quem entrega os seus amigos como presa, os olhos de seus filhos desfalecerão.

⁵Ang tawo nga nagadumili sa iyang mga higala mahitungod sa ilang bahin, Bisan ang mga mata sa iyang mga anak mangalubog.

⁶Mas a mim me pôs por motejo dos povos; tornei-me como aquele em cujo rosto se cospe.

⁶Apan ako gihimo niya nga pagya sa mga tawo; Ug ilang ginalud-an ang akong nawong.

⁷De mágoa se escureceram os meus olhos, e todos os meus membros são como a sombra.

⁷Ang akong mata usab malubog tungod sa kasubo, Ug ang akong mga panumduman ang tanan ingon sa usa ka landong.

⁸Os retos pasmam disso, e o inocente se levanta contra o ímpio.

⁸Ang mga tawong matarung nahitingala niini, Ug ang walay sala moasdang batok sa mga walay Dios.

⁹Contudo o justo prossegue no seu caminho e o que tem mãos puras vai crescendo em força.

⁹Apan ang mga matarung magapadayon sa iyang ginalaktan, Ug ang mahinlo ug mga kamot magatubo sa kalig-on.

¹⁰Mas tornai vós todos, e vinde, e sábio nenhum acharei entre vós.

¹⁰Apan mahitungod kaninyong tanan, dumuol kamo karon pag-usab; Kay wala pa ing mausa ka maalam nga akong hingkit-an.

¹¹Os meus dias passaram, malograram-se os meus propósitos, as aspirações do meu coração.

¹¹Ang akong mga adlaw nangagi na, ang akong mga tuyo nangakawang, Bisan ang mga hunahuna sa akong kasingkasing.

¹²Trocam a noite em dia; dizem que a luz está perto das trevas. el,

¹²Ang gabii ilang gihimong adlaw; Ang kahayag, matud pa nila , haduol sa kangitngitan.

¹³Se eu olhar o Seol como a minha casa, se nas trevas estender a minha cama,

¹³Kong sa Sheol ako magapangita ingon nga akong pinuy-anan; Kong sa kangitngitan anaa ko ibuklad ang akong higdaanan;

¹⁴se eu clamar � cova: Tu és meu pai; e aos vermes: Vós sois minha mãe e minha irmã;

¹⁴Kong sa kadunotan ako nagaingon: Ikaw maoy akong amahan; Sa sulod: Ikaw ang akong inahan, ug ang akong igsoong babaye;

¹⁵onde está então a minha esperança? Sim, a minha esperança, quem a poderá ver?

¹⁵Nan, hain man ang akong kalauman? Ug mahitungod sa akong paglaum, kinsa ang makakita niana?

¹⁶Acaso descerá comigo até os ferrolhos do Seol? Descansaremos juntos no pó?

¹⁶Kini mopadulong ngadto sa mga trangka sa Sheol, Kay didto lamang sa abug adunay pahulay.