¹Prosseguiu Eliú, dizendo:

¹Og Elíhú tók aftur til máls og sagði:

²Ouvi, vós, sábios, as minhas palavras; e vós, entendidos, inclinai os ouvidos para mim.

²Heyrið, þér vitrir menn, orð mín, og þér fróðir menn, hlustið á mig.

³Pois o ouvido prova as palavras, como o paladar experimenta a comida.

³Því að eyrað prófar orðin, eins og gómurinn smakkar matinn.

⁴O que é direito escolhamos para nós; e conheçamos entre nós o que é bom.

⁴Vér skulum rannsaka, hvað rétt er, komast að því hver með öðrum, hvað gott er.

⁵Pois Jó disse: Sou justo, e Deus tirou-me o direito.

⁵Því að Job hefir sagt: ,,Ég er saklaus, en Guð hefir svipt mig rétti mínum.

⁶Apesar do meu direito, sou considerado mentiroso; a minha ferida é incurável, embora eu esteja sem transgressão.

⁶Þótt ég hafi rétt fyrir mér, stend ég sem lygari, banvæn ör hefir hitt mig, þótt ég hafi í engu brotið.``

⁷Que homem há como Jó, que bebe o escárnio como água,

⁷Hvaða maður er eins og Job, sem drekkur guðlast eins og vatn

⁸que anda na companhia dos malfeitores, e caminha com homens ímpios?

⁸og gefur sig í félagsskap við þá, sem illt fremja, og er í fylgi við óguðlega menn?

⁹Porque disse: De nada aproveita ao homem o comprazer-se em Deus.

⁹Því að hann hefir sagt: ,,Maðurinn hefir ekkert gagn af því að vera í vinfengi við Guð.``

¹⁰Pelo que ouvi-me, vós homens de entendimento: longe de Deus o praticar a maldade, e do Todo-Poderoso o cometer a iniqüidade!

¹⁰Fyrir því, skynsamir menn, heyrið mig! Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti.

¹¹Pois, segundo a obra do homem, ele lhe retribui, e faz a cada um segundo o seu caminho.

¹¹Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.

¹²Na verdade, Deus não procederá impiamente, nem o Todo-Poderoso perverterá o juízo.

¹²Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.

¹³Quem lhe entregou o governo da terra? E quem lhe deu autoridade sobre o mundo todo?

¹³Hver hefir fengið honum jörðina til varðveislu, og hver hefir grundvallað allan heiminn?

¹⁴Se ele retirasse para si o seu espírito, e recolhesse para si o seu fôlego,

¹⁴Ef hann hugsaði aðeins um sjálfan sig, ef hann drægi til sín anda sinn og andardrátt,

¹⁵toda a carne juntamente expiraria, e o homem voltaria para o pó.

¹⁵þá mundi allt hold gefa upp andann og maðurinn aftur verða að dufti.

¹⁶Se, pois, há em ti entendimento, ouve isto, inclina os ouvidos �s palavras que profiro.

¹⁶Hafir þú vit, þá heyr þú þetta, hlusta þú á hljóm orða minna.

¹⁷Acaso quem odeia o direito governará? Quererás tu condenar aquele que é justo e poderoso?

¹⁷Getur sá stjórnað, sem hatar réttinn? Eða vilt þú dæma hinn réttláta, volduga?

¹⁸aquele que diz a um rei: ó vil? e aos príncipes: ó ímpios?

¹⁸þann sem segir við konunginn: ,,Þú varmenni!`` við tignarmanninn: ,,Þú níðingur!``

¹⁹que não faz acepção das pessoas de príncipes, nem estima o rico mais do que o pobre; porque todos são obra de suas mãos?

¹⁹sem ekki dregur taum höfðingjanna og gjörir ekki ríkum hærra undir höfði en fátækum, því að handaverk hans eru þeir allir.

²⁰Eles num momento morrem; e � meia-noite os povos são perturbados, e passam, e os poderosos são levados não por mão humana.

²⁰Skyndilega deyja þeir, og það um miðja nótt, fólkið verður skelkað, og þeir hverfa, og hinn sterki er hrifinn burt, en eigi af manns hendi.

²¹Porque os seus olhos estão sobre os caminhos de cada um, e ele vê todos os seus passos.

²¹Því að augu Guðs hvíla yfir vegum hvers manns, og hann sér öll spor hans.

²²Não há escuridão nem densas trevas, onde se escondam os obradores da iniqüidade.

²²Ekkert það myrkur er til eða sú niðdimma, að illgjörðamenn geti falið sig þar.

²³Porque Deus não precisa observar por muito tempo o homem para que este compareça perante ele em juízo.

²³Því að Guð þarf ekki fyrst að gefa manni gaum, til þess að hann komi fyrir dóm hans.

²⁴Ele quebranta os fortes, sem inquiriçao, e põe outros em lugar deles.

²⁴Hann brýtur hina voldugu sundur rannsóknarlaust og setur aðra í þeirra stað.

²⁵Pois conhecendo ele as suas obras, de noite os transtorna, e ficam esmagados.

²⁵Þannig þekkir hann verk þeirra og steypir þeim um nótt, og þeir verða marðir sundur.

²⁶Ele os fere como ímpios, � vista dos circunstantes;

²⁶Hann hirtir þá sem misgjörðamenn í augsýn allra manna,

²⁷porquanto se desviaram dele, e não quiseram compreender nenhum de seus caminhos,

²⁷vegna þess að þeir hafa frá honum vikið og vanrækt alla vegu hans

²⁸de sorte que o clamor do pobre subisse até ele, e que ouvisse o clamor dos aflitos.

²⁸og látið kvein hins fátæka berast til hans, en hann heyrði kvein hinna voluðu.

²⁹Se ele dá tranqüilidade, quem então o condenará? Se ele encobrir o rosto, quem então o poderá contemplar, quer seja uma nação, quer seja um homem só?

²⁹Haldi hann kyrru fyrir, hver vill þá sakfella hann? og byrgi hann auglitið, hver fær þá séð hann? Þó vakir hann yfir þjóð og einstaklingi,

³⁰para que o ímpio não reine, e não haja quem iluda o povo.

³⁰til þess að guðlausir menn skuli ekki drottna, til þess að þeir séu ekki snörur lýðsins.

³¹Pois, quem jamais disse a Deus: Sofri, ainda que não pequei;

³¹Því að segir nokkur við Guð: ,,Mér hefir verið hegnt og breyti þó ekki illa.

³²o que não vejo, ensina-me tu; se fiz alguma maldade, nunca mais a hei de fazer?

³²Kenn þú mér það, sem ég sé ekki. Hafi ég framið ranglæti, skal ég eigi gjöra það framar``?

³³Será a sua recompensa como queres, para que a recuses? Pois tu tens que fazer a escolha, e não eu; portanto fala o que sabes.

³³Á hann að endurgjalda eftir geðþótta þínum, af því að þú hafnar? því að þú átt að velja, en ekki ég. Og seg nú fram það, er þú veist!

³⁴Os homens de entendimento dir-me-ão, e o varão sábio, que me ouvir:

³⁴Skynsamir menn munu segja við mig, og vitur maður, sem á mig hlýðir:

³⁵Jó fala sem conhecimento, e �s suas palavras falta sabedoria.

³⁵,,Job talar ekki hyggilega, og orð hans eru ekki skynsamleg.``

³⁶Oxalá que Jó fosse provado até o fim; porque responde como os iníquos.

³⁶Ó að Job mætti reyndur verða æ að nýju, af því að hann svarar eins og illir menn svara.Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁷Porque ao seu pecado acrescenta a rebelião; entre nós bate as palmas, e multiplica contra Deus as suas palavras.

³⁷Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.