Portuguese: Almeida Atualizada

Icelandic

Proverbs

13

1O filho sábio ouve a instrução do pai; mas o escarnecedor não escuta a repreensão.
1Vitur sonur hlýðir umvöndun föður síns, en spottarinn sinnir engum átölum.
2Do fruto da boca o homem come o bem; mas o apetite dos prevaricadores alimenta-se da violência.
2Maðurinn nýtur góðs af ávexti munnsins, en svikarana þyrstir í ofbeldi.
3O que guarda a sua boca preserva a sua vida; mas o que muito abre os seus lábios traz sobre si a ruína.
3Sá sem gætir munns síns, varðveitir líf sitt, en glötun er búin þeim, er ginið glennir.
4O preguiçoso deseja, e coisa nenhuma alcança; mas o desejo do diligente será satisfeito.
4Sál letingjans girnist og fær ekki, en sál hinna iðnu mettast ríkulega.
5O justo odeia a palavra mentirosa, mas o ímpio se faz odioso e se cobre de vergonha.
5Réttlátur maður hatar fals, en hinn óguðlegi fremur skömm og svívirðu.
6A justiça guarda ao que é reto no seu caminho; mas a perversidade transtorna o pecador.
6Réttlætið verndar grandvara breytni, en guðleysið steypir syndaranum.
7Há quem se faça rico, não tendo coisa alguma; e quem se faça pobre, tendo grande riqueza.
7Einn þykist ríkur, en á þó ekkert, annar læst vera fátækur, en á þó mikinn auð.
8O resgate da vida do homem são as suas riquezas; mas o pobre não tem meio de se resgatar.
8Auðæfi mannsins eru lausnargjald fyrir líf hans, en hinn fátæki hlýðir ekki á neinar ávítur.
9A luz dos justos alegra; porem a lâmpada dos impios se apagará.
9Ljós réttlátra logar skært, en á lampa óguðlegra slokknar.
10Da soberba só provém a contenda; mas com os que se aconselham se acha a sabedoria.
10Með hroka vekja menn aðeins þrætur, en hjá ráðþægnum mönnum er viska.
11A riqueza adquirida �s pressas diminuira; mas quem a ajunta pouco a pouco terá aumento.
11Skjótfenginn auður minnkar, en sá sem safnar smátt og smátt, verður ríkur.
12A esperança adiada entristece o coração; mas o desejo cumprido é árvore devida.
12Langdregin eftirvænting gjörir hjartað sjúkt, en uppfyllt ósk er lífstré.
13O que despreza a palavra traz sobre si a destruição; mas o que teme o mandamento será galardoado.
13Sá sem fyrirlítur áminningarorð, býr sér glötun, en sá sem óttast boðorðið, hlýtur umbun.
14O ensino do sábio é uma fonte devida para desviar dos laços da morte.
14Kenning hins vitra er lífslind til þess að forðast snöru dauðans.
15O bom senso alcança favor; mas o caminho dos prevaricadores é aspero:
15Góðir vitsmunir veita hylli, en vegur svikaranna leiðir í glötun.
16Em tudo o homem prudente procede com conhecimento; mas o tolo espraia a sua insensatez.
16Kænn maður gjörir allt með skynsemd, en heimskinginn breiðir út vitleysu.
17O mensageiro perverso faz cair no mal; mas o embaixador fiel traz saúde.
17Óguðlegur sendiboði steypir í ógæfu, en trúr sendimaður er meinabót.
18Pobreza e afronta virão ao que rejeita a correção; mas o que guarda a repreensão será honrado.
18Fátækt og smán hlýtur sá, er lætur áminning sem vind um eyrun þjóta, en sá sem tekur umvöndun, verður heiðraður.
19O desejo que se cumpre deleita a alma; mas apartar-se do ma e abominação para os tolos.
19Uppfyllt ósk er sálunni sæt, en að forðast illt er heimskingjunum andstyggð.
20Quem anda com os sábios será sábio; mas o companheiro dos tolos sofre aflição.
20Haf umgengni við vitra menn, þá verður þú vitur, en illa fer þeim, sem leggur lag sitt við heimskingja.
21O mal persegue os pecadores; mas os justos são galardoados com o bem.
21Óhamingjan eltir syndarana, en gæfan nær hinum réttlátu.
22O homem de bem deixa uma herança aos filhos de seus filhos; a riqueza do pecador, porém, é reservada para o justo.
22Góður maður lætur eftir sig arf handa barnabörnunum, en eigur syndarans eru geymdar hinum réttláta.
23Abundância de mantimento há, na lavoura do pobre; mas se perde por falta de juízo.
23Nýbrotið land fátæklinganna gefur mikla fæðu, en mörgum er burtu kippt fyrir ranglæti sitt.
24Aquele que poupa a vara aborrece a seu filho; mas quem o ama, a seu tempo o castiga.
24Sá sem sparar vöndinn, hatar son sinn, en sá sem elskar hann, agar hann snemma.Hinn réttláti etur nægju sína, en kviður óguðlegra líður skort.
25O justo come e fica satisfeito; mas o apetite dos ímpios nunca se satisfaz.
25Hinn réttláti etur nægju sína, en kviður óguðlegra líður skort.