Portuguese: Almeida Atualizada

Icelandic

Proverbs

14

1Toda mulher sábia edifica a sua casa; a insensata, porém, derruba-a com as suas mãos.
1Viska kvennanna reisir húsið, en fíflskan rífur það niður með höndum sínum.
2Quem anda na sua retidão teme ao Senhor; mas aquele que é perverso nos seus caminhos despreza-o.
2Sá sem framgengur í hreinskilni sinni, óttast Drottin, en sá sem fer krókaleiðir, fyrirlítur hann.
3Na boca do tolo está a vara da soberba, mas os lábios do sábio preservá-lo-ão.
3Í munni afglapans er vöndur á hroka hans, en varir hinna vitru varðveita þá.
4Onde não há bois, a manjedoura está vazia; mas pela força do boi há abundância de colheitas.
4Þar sem engin naut eru, þar er jatan tóm, en fyrir kraft uxans fæst mikill ágóði.
5A testemunha verdadeira não mentirá; a testemunha falsa, porém, se desboca em mentiras.
5Sannorður vottur lýgur ekki, en falsvottur fer með lygar.
6O escarnecedor busca sabedoria, e não a encontra; mas para o prudente o conhecimento é fácil.
6Spottarinn leitar visku, en finnur ekki, en hyggnum manni er þekkingin auðfengin.
7Vai-te da presença do homem insensato, pois nele não acharás palavras de ciência.
7Gakk þú burt frá heimskum manni, og þú hefir ekki kynnst þekkingar-vörum.
8A sabedoria do prudente é entender o seu caminho; porém a estultícia dos tolos é enganar.
8Viska hins kæna er í því fólgin, að hann skilur veg sinn, en fíflska heimskingjanna er svik.
9A culpa zomba dos insensatos; mas os retos têm o favor de Deus.
9Afglaparnir gjöra gys að sektarfórnum, en meðal hreinskilinna er velþóknun.
10O coração conhece a sua própria amargura; e o estranho não participa da sua alegria.
10Hjartað eitt þekkir kvöl sína, og jafnvel í gleði þess getur enginn annar blandað sér.
11A casa dos ímpios se desfará; porém a tenda dos retos florescerá.
11Hús óguðlegra mun eyðileggjast, en tjald hreinskilinna mun blómgast.
12Há um caminho que ao homem parece direito, mas o fim dele conduz � morte.
12Margur vegurinn virðist greiðfær, en endar þó á helslóðum.
13Até no riso terá dor o coração; e o fim da alegria é tristeza.
13Jafnvel þótt hlegið sé, kennir hjartað til, og endir gleðinnar er tregi.
14Dos seus próprios caminhos se fartará o infiel de coração, como também o homem bom se contentará dos seus.
14Rangsnúið hjarta mettast af vegum sínum svo og góður maður af verkum sínum.
15O simples dá crédito a tudo; mas o prudente atenta para os seus passos.
15Einfaldur maður trúir öllu, en kænn maður athugar fótmál sín.
16O sábio teme e desvia-se do mal, mas o tolo é arrogante e dá-se por seguro.
16Vitur maður óttast hið illa og forðast það, en heimskinginn er framhleypinn og ugglaus.
17Quem facilmente se ira fará doidices; mas o homem discreto é paciente;
17Uppstökkur maður fremur fíflsku, en hrekkvís maður verður hataður.
18Os simples herdam a estultícia; mas os prudentes se coroam de conhecimento.
18Einfeldningarnir erfa fíflsku, en vitrir menn krýnast þekkingu.
19Os maus inclinam-se perante os bons; e os ímpios diante das portas dos justos.
19Hinir vondu verða að lúta hinum góðu, og hinir óguðlegu að standa við dyr réttlátra.
20O pobre é odiado até pelo seu vizinho; mas os amigos dos ricos são muitos.
20Fátæklingurinn verður hvimleiður jafnvel vini sínum, en ríkismanninn elska margir.
21O que despreza ao seu vizinho peca; mas feliz é aquele que se compadece dos pobres.
21Sá sem fyrirlítur vin sinn, drýgir synd, en sæll er sá, sem miskunnar sig yfir hina voluðu.
22Porventura não erram os que maquinam o mal? mas há beneficência e fidelidade para os que planejam o bem.
22Vissulega villast þeir, er ástunda illt, en ást og trúfesti ávinna þeir sér, er gott stunda.
23Em todo trabalho há proveito; meras palavras, porém, só encaminham para a penúria.
23Af öllu striti fæst ágóði, en munnfleiprið eitt leiðir aðeins til skorts.
24A coroa dos sábios é a sua riqueza; porém a estultícia dos tolos não passa de estultícia.
24Vitrum mönnum er auður þeirra kóróna, en fíflska heimskingjanna er og verður fíflska.
25A testemunha verdadeira livra as almas; mas o que fala mentiras é traidor.
25Sannorður vottur frelsar líf, en sá sem fer með lygar, er svikari.
26No temor do Senhor há firme confiança; e os seus filhos terão um lugar de refúgio.
26Í ótta Drottins er öruggt traust, og synir slíks manns munu athvarf eiga.
27O temor do Senhor é uma fonte de vida, para o homem se desviar dos laços da morte.
27Ótti Drottins er lífslind til þess að forðast snörur dauðans.
28Na multidão do povo está a glória do rei; mas na falta de povo está a ruína do príncipe.
28Fólksmergðin er prýði konungsins, en mannaskorturinn steypir höfðingjanum.
29Quem é tardio em irar-se é grande em entendimento; mas o que é de ânimo precipitado exalta a loucura.
29Sá sem er seinn til reiði, er ríkur að skynsemd, en hinn bráðlyndi sýnir mikla fíflsku.
30O coração tranqüilo é a vida da carne; a inveja, porém, é a podridão dos ossos.
30Rósamt hjarta er líf líkamans, en ástríða er eitur í beinum.
31O que oprime ao pobre insulta ao seu Criador; mas honra-o aquele que se compadece do necessitado.
31Sá sem kúgar snauðan mann, óvirðir þann er skóp hann, en sá heiðrar hann, er miskunnar sig yfir fátækan.
32O ímpio é derrubado pela sua malícia; mas o justo até na sua morte acha refúgio.
32Hinn óguðlegi fellur á illsku sinni, en hinum réttláta er ráðvendnin athvarf.
33No coração do prudente repousa a sabedoria; mas no coração dos tolos não é conhecida.
33Í hjarta hyggins manns heldur viskan kyrru fyrir, en á meðal heimskingja gerir hún vart við sig.
34A justiça exalta as nações; mas o pecado é o opróbrio dos povos.
34Réttlætið hefur upp lýðinn, en syndin er þjóðanna skömm.Vitur þjónn hlýtur hylli konungsins, en sá hefir reiði hans, sem skammarlega breytir.
35O favor do rei é concedido ao servo que procede sabiamente; mas sobre o que procede indignamente cairá o seu furor.
35Vitur þjónn hlýtur hylli konungsins, en sá hefir reiði hans, sem skammarlega breytir.