1Ao homem pertencem os planos do coração; mas a resposta da língua é do Senhor.
1Fyrirætlanir hjartans eru á mannsins valdi, en svar tungunnar kemur frá Drottni.
2Todos os caminhos do homem são limpos aos seus olhos; mas o Senhor pesa os espíritos.
2Manninum þykja allir sínir vegir hreinir, en Drottinn prófar hugarþelið.
3Entrega ao Senhor as tuas obras, e teus desígnios serão estabelecidos.
3Fel þú Drottni verk þín, þá mun áformum þínum framgengt verða.
4O Senhor fez tudo para um fim; sim, até o ímpio para o dia do mal.
4Allt hefir Drottinn skapað til síns ákveðna marks, svo og guðleysingjann til óheilladagsins.
5Todo homem arrogante é abominação ao Senhor; certamente não ficará impune.
5Sérhver hrokafullur maður er Drottni andstyggð, hér er höndin upp á það: hann sleppur ekki óhegndur!
6Pela misericórdia e pela verdade expia-se a iniqüidade; e pelo temor do Senhor os homens se desviam do mal.
6Með elsku og trúfesti er friðþægt fyrir misgjörð, og fyrir ótta Drottins forðast menn hið illa.
7Quando os caminhos do homem agradam ao Senhor, faz que até os seus inimigos tenham paz com ele.
7Þegar Drottinn hefir þóknun á breytni einhvers manns, þá sættir hann og óvini hans við hann.
8Melhor é o pouco com justiça, do que grandes rendas com injustiça.
8Betra er lítið með réttu en miklar tekjur með röngu.
9O coração do homem propõe o seu caminho; mas o Senhor lhe dirige os passos.
9Hjarta mannsins upphugsar veg hans, en Drottinn stýrir gangi hans.
10Nos lábios do rei acham-se oráculos; em juízo a sua boca não prevarica.
10Goðsvar er á vörum konungsins, í dómi mun munni hans ekki skeika.
11O peso e a balança justos são do Senhor; obra sua são todos os pesos da bolsa.
11Rétt vog og reisla koma frá Drottni, lóðin á vogarskálunum eru hans verk.
12Abominação é para os reis o praticarem a impiedade; porque com justiça se estabelece o trono.
12Að fremja ranglæti er konungum andstyggð, því að hásætið staðfestist fyrir réttlæti.
13Lábios justos são o prazer dos reis; e eles amam aquele que fala coisas retas.
13Réttlátar varir eru yndi konunga, og þeir elska þann, er talar hreinskilni.
14O furor do rei é mensageiro da morte; mas o homem sábio o aplacará.
14Konungsreiði er sem sendiboði dauðans, en vitur maður sefar hana.
15Na luz do semblante do rei está a vida; e o seu favor é como a nuvem de chuva serôdia.
15Í mildilegu augnaráði konungs er líf, og hylli hans er sem vorregns-ský.
16Quanto melhor é adquirir a sabedoria do que o ouro! e quanto mais excelente é escolher o entendimento do que a prata!
16Hversu miklu betra er að afla sér visku en gulls og ákjósanlegra að afla sér hygginda en silfurs.
17A estrada dos retos desvia-se do mal; o que guarda o seu caminho preserva a sua vida.
17Braut hreinskilinna er að forðast illt, að varðveita sálu sína er að gæta breytni sinnar.
18A soberba precede a destruição, e a altivez do espírito precede a queda.
18Drambsemi er undanfari tortímingar, og oflæti veit á fall.
19Melhor é ser humilde de espírito com os mansos, do que repartir o despojo com os soberbos.
19Betra er að vera lítillátur með auðmjúkum en að skipta herfangi með dramblátum.
20O que atenta prudentemente para a palavra prosperará; e feliz é aquele que confia no Senhor.
20Sá sem gefur gætur að orðinu, hreppir hamingju, og sæll er sá, sem treystir Drottni.
21O sábio de coração será chamado prudente; e a doçura dos lábios aumenta o saber.
21Sá sem er vitur í hjarta, verður hygginn kallaður, og sætleiki varanna eykur fræðslu.
22O entendimento, para aquele que o possui, é uma fonte de vida, porém a estultícia é o castigo dos insensatos.
22Lífslind er hyggnin þeim, sem hana á, en ögun afglapanna er þeirra eigin flónska.
23O coração do sábio instrui a sua boca, e aumenta o saber nos seus lábios.
23Hjarta spekingsins gjörir munn hans hygginn og eykur fræðsluna á vörum hans.
24Palavras suaves são como favos de mel, doçura para a alma e saúde para o corpo.
24Vingjarnleg orð eru hunangsseimur, sæt fyrir sálina, lækning fyrir beinin.
25Há um caminho que ao homem parece direito, mas o fim dele conduz � morte.
25Margur vegurinn virðist greiðfær, en endar þó á helslóðum.
26O apetite do trabalhador trabalha por ele, porque a sua fome o incita a isso.
26Hungur erfiðismannsins erfiðar með honum, því að munnur hans rekur á eftir honum.
27O homem vil suscita o mal; e nos seus lábios há como que um fogo ardente.
27Varmennið grefur óheillagröf, og á vörum hans er sem brennandi eldur.
28O homem perverso espalha contendas; e o difamador separa amigos íntimos.
28Vélráður maður kveikir illdeilur, og rógberinn veldur vinaskilnaði.
29O homem violento alicia o seu vizinho, e guia-o por um caminho que não é bom.
29Ofbeldismaðurinn ginnir náunga sinn og leiðir hann á vondan veg.
30Quando fecha os olhos fá-lo para maquinar perversidades; quando morde os lábios, efetua o mal.
30Sá sem lokar augunum, upphugsar vélræði, sá sem kreistir saman varirnar, er albúinn til ills.
31Coroa de honra são as cãs, a qual se obtém no caminho da justiça.
31Gráar hærur eru heiðurskóróna, á vegi réttlætis öðlast menn hana.
32Melhor é o longânimo do que o valente; e o que domina o seu espírito do que o que toma uma cidade.
32Sá sem seinn er til reiði, er betri en kappi, og sá sem stjórnar geði sínu, er meiri en sá sem vinnur borgir.Í skikkjufellingum eru teningarnir hristir, en Drottinn ræður, hvað upp kemur.
33A sorte se lança no regaço; mas do Senhor procede toda a disposição dela.
33Í skikkjufellingum eru teningarnir hristir, en Drottinn ræður, hvað upp kemur.