¹Também estes são provérbios de Salomão, os quais transcreveram os homens de Ezequias, rei de Judá.

¹Þetta eru líka orðskviðir Salómons, er menn Hiskía Júdakonungs hafa safnað.

²A glória de Deus é encobrir as coisas; mas a glória dos reis é esquadrinhá-las.

²Guði er það heiður að dylja mál, en konungum heiður að rannsaka mál.

³Como o céu na sua altura, e como a terra na sua profundidade, assim o coração dos reis é inescrutável.

³Eins og hæð himins og dýpt jarðar, svo eru konungahjörtun órannsakanleg.

⁴Tira da prata a escória, e sairá um vaso para o fundidor.

⁴Sé sorinn tekinn úr silfrinu, þá fær smiðurinn ker úr því.

⁵Tira o ímpio da presença do rei, e o seu trono se firmará na justiça.

⁵Séu hinir óguðlegu teknir burt frá augliti konungsins, þá mun hásæti hans staðfestast fyrir réttlæti.

⁶Não reclames para ti honra na presença do rei, nem te ponhas no lugar dos grandes;

⁶Stær þig eigi frammi fyrir konunginum og ryðst eigi í rúm stórmenna,

⁷porque melhor é que te digam: Sobe, para aqui; do que seres humilhado perante o príncipe.

⁷því að betra er að menn segi við þig: ,,Fær þig hingað upp!`` heldur en að menn gjöri þér læging frammi fyrir tignarmanni. Hvað sem augu þín kunna að hafa séð,

⁸O que os teus olhos viram, não te apresses a revelar, para depois, ao fim, não saberes o que hás de fazer, podendo-te confundir o teu próximo.

⁸þá ver eigi skjótur til málsóknar, því að hvað ætlar þú síðan að gjöra, þá er náungi þinn gjörir þér sneypu?

⁹Pleiteia a tua causa com o teu próximo mesmo; e não reveles o segredo de outrem;

⁹Rek þú mál þitt gegn náunga þínum, en ljósta eigi upp leyndarmáli annars manns,

¹⁰para que não te desonre aquele que o ouvir, não se apartando de ti a infâmia.

¹⁰til þess að sá sem heyrir það, smáni þig ekki og þú losnir aldrei við illan orðróm.

¹¹Como maçãs de ouro em salvas de prata, assim é a palavra dita a seu tempo.

¹¹Gullepli í skrautlegum silfurskálum _ svo eru orð í tíma töluð.

¹²Como pendentes de ouro e gargantilhas de ouro puro, assim é o sábio repreensor para o ouvido obediente.

¹²Eins og gullhringur og skartgripur af skíru gulli, svo er vitur áminnandi heyranda eyra.

¹³Como o frescor de neve no tempo da sega, assim é o mensageiro fiel para com os que o enviam, porque refrigera o espírito dos seus senhores.

¹³Eins og snjósvali um uppskerutímann, svo er áreiðanlegur sendimaður þeim er sendir hann, því að hann hressir sál húsbónda síns.

¹⁴como nuvens e ventos que não trazem chuva, assim é o homem que se gaba de dádivas que não fez.

¹⁴Ský og vindur, og þó engin rigning _ svo er sá, sem hrósar sér af gjafmildi, en gefur þó ekkert.

¹⁵Pela longanimidade se persuade o príncipe, e a língua branda quebranta os ossos.

¹⁵Með þolinmæði verður höfðingja talið hughvarf, og mjúk tunga mylur bein.

¹⁶Se achaste mel, come somente o que te basta, para que porventura não te fartes dele, e o venhas a vomitar.

¹⁶Finnir þú hunang, þá et sem þér nægir, svo að þú verðir ekki ofsaddur af því og ælir því upp aftur.

¹⁷Põe raramente o teu pé na casa do teu próximo, para que não se enfade de ti, e te aborreça.

¹⁷Stíg sjaldan fæti þínum í hús náunga þíns, svo að hann verði ekki leiður á þér og hati þig.

¹⁸Malho, e espada, e flecha aguda é o homem que levanta falso testemunho contra o seu próximo.

¹⁸Hamar og sverð og hvöss ör _ svo er maður, sem ber falsvitni gegn náunga sínum.

¹⁹Como dente quebrado, e pé deslocado, é a confiança no homem desleal, no dia da angústia.

¹⁹Molnandi tönn og hrasandi fótur _ svo er traust á svikara á neyðarinnar degi.

²⁰O que entoa canções ao coração aflito é como aquele que despe uma peça de roupa num dia de frio, e como vinagre sobre a chaga.

²⁰Að fara úr fötum í kalsaveðri _ að hella ediki út í saltpétur _ eins er að syngja skapvondum ljóð.

²¹Se o teu inimigo tiver fome, dá-lhe pão para comer, e se tiver sede, dá-lhe água para beber;

²¹Ef óvin þinn hungrar, þá gef honum að eta, og ef hann þyrstir, þá gef honum að drekka,

²²porque assim lhe amontoarás brasas sobre a cabeça, e o Senhor te recompensará.

²²því að þú safnar glóðum elds yfir höfuð honum, og Drottinn mun endurgjalda þér það.

²³O vento norte traz chuva, e a língua caluniadora, o rosto irado.

²³Norðanvindurinn leiðir fram regn og launskraf reiðileg andlit.

²⁴Melhor é morar num canto do eirado, do que com a mulher rixosa numa casa ampla.

²⁴Betri er vist í horni á húsþaki en sambúð við þrasgjarna konu.

²⁵Como água fresca para o homem sedento, tais são as boas-novas de terra remota.

²⁵Eins og kalt vatn er dauðþyrstum manni, svo er góð fregn af fjarlægu landi.

²⁶Como fonte turva, e manancial poluído, assim é o justo que cede lugar diante do ímpio.

²⁶Eins og grugguð lind og skemmdur brunnur, svo er réttlátur maður, sem titrar frammi fyrir óguðlegum manni.

²⁷comer muito mel não é bom; não multipliques, pois, as palavras de lisonja.

²⁷Það er ekki gott að eta of mikið hunang, ver því spar á hólið.Eins og borg, sem múrarnir hafa verið brotnir utan af, eins er sá maður, sem eigi hefir stjórn á skapsmunum sínum.

²⁸Como a cidade derribada, que não tem muros, assim é o homem que não pode conter o seu espírito.

²⁸Eins og borg, sem múrarnir hafa verið brotnir utan af, eins er sá maður, sem eigi hefir stjórn á skapsmunum sínum.