1Filho meu, não te esqueças da minha instrução, e o teu coração guarde os meus mandamentos;
1Son minn, gleym eigi kenning minni, og hjarta þitt varðveiti boðorð mín,
2porque eles te darão longura de dias, e anos de vida e paz.
2því að langa lífdaga og farsæl ár og velgengni munu þau veita þér í ríkum mæli.
3Não se afastem de ti a benignidade e a fidelidade; ata-as ao teu pescoço, escreve-as na tábua do teu coração;
3Kærleiki og trúfesti munu aldrei yfirgefa þig. Bind þau um háls þér, rita þau á spjald hjarta þíns,
4assim acharás favor e bom entendimento � vista de Deus e dos homens.
4þá munt þú ávinna þér hylli og fögur hyggindi, bæði í augum Guðs og manna.
5Confia no Senhor de todo o teu coração, e não te estribes no teu próprio entendimento.
5Treystu Drottni af öllu hjarta, en reiddu þig ekki á eigið hyggjuvit.
6Reconhece-o em todos os teus caminhos, e ele endireitará as tuas veredas.
6Mundu til hans á öllum þínum vegum, þá mun hann gjöra stigu þína slétta.
7Não sejas sábio a teus próprios olhos; teme ao Senhor e aparta-te do mal.
7Þú skalt ekki þykjast vitur, óttast Drottin og forðast illt,
8Isso será saúde para a tua carne; e refrigério para os teus ossos.
8það mun verða heilnæmt fyrir líkama þinn og hressandi fyrir bein þín.
9Honra ao Senhor com os teus bens, e com as primícias de toda a tua renda;
9Tigna Drottin með eigum þínum og með frumgróða allrar uppskeru þinnar,
10assim se encherão de fartura os teus celeiros, e trasbordarão de mosto os teus lagares.
10þá munu hlöður þínar verða nægtafullar og vínberjalögurinn flóa út af vínlagarþróm þínum.
11Filho meu, não rejeites a disciplina do Senhor, nem te enojes da sua repreensão;
11Son minn, lítilsvirð eigi ögun Drottins og lát þér eigi gremjast umvöndun hans,
12porque o Senhor repreende aquele a quem ama, assim como o pai ao filho a quem quer bem.
12því að Drottinn agar þann, sem hann elskar, og lætur þann son kenna til, sem hann hefir mætur á.
13Feliz é o homem que acha sabedoria, e o homem que adquire entendimento;
13Sæll er sá maður, sem öðlast hefir speki, sá maður, sem hyggindi hlotnast.
14pois melhor é o lucro que ela dá do que o lucro da prata, e a sua renda do que o ouro.
14Því að betra er að afla sér hennar en að afla silfurs, og arðurinn af henni ágætari en gull.
15Mais preciosa é do que as jóias, e nada do que possas desejar é comparável a ela.
15Hún er dýrmætari en perlur, og allir dýrgripir þínir jafnast ekki á við hana.
16Longura de dias há na sua mão direita; na sua esquerda riquezas e honra.
16Langir lífdagar eru í hægri hendi hennar, auður og mannvirðingar í vinstri hendi hennar.
17Os seus caminhos são caminhos de delícias, e todas as suas veredas são paz.
17Vegir hennar eru yndislegir vegir og allar götur hennar velgengni.
18É árvore da vida para os que dela lançam mão, e bem-aventurado é todo aquele que a retém.
18Hún er lífstré þeim, sem grípa hana, og sæll er hver sá, er heldur fast í hana.
19O Senhor pela sabedoria fundou a terra; pelo entendimento estabeleceu o céu.
19Drottinn grundvallaði jörðina með visku, festi himininn af hyggjuviti.
20Pelo seu conhecimento se fendem os abismos, e as nuvens destilam o orvalho.
20Fyrir þekking hans mynduðust hafdjúpin og drýpur döggin úr skýjunum.
21Filho meu, não se apartem estas coisas dos teus olhos: guarda a verdadeira sabedoria e o bom siso;
21Son minn, varðveit þú visku og gætni, lát þær eigi víkja frá augum þínum,
22assim serão elas vida para a tua alma, e adorno para o teu pescoço.
22þá munu þær verða líf sálu þinni og prýði fyrir háls þinn.
23Então andarás seguro pelo teu caminho, e não tropeçará o teu pé.
23Þá muntu ganga óhultur veg þinn og eigi drepa við fæti.
24Quando te deitares, não temerás; sim, tu te deitarás e o teu sono será suave.
24Þegar þú leggst til hvíldar, þarft þú ekki að hræðast, og hvílist þú, mun svefninn verða vær.
25Não temas o pavor repentino, nem a assolação dos ímpios quando vier.
25Þú þarft ekki að óttast skyndilega hræðslu, né eyðilegging hinna óguðlegu, þegar hún dynur yfir.
26Porque o Senhor será a tua confiança, e guardará os teus pés de serem presos.
26Því að Drottinn mun vera athvarf þitt og varðveita fót þinn, að hann verði eigi fanginn.
27Não negues o bem a quem de direito, estando no teu poder fazê-lo.
27Synja eigi góðs þeim, er þarfnast þess, ef það er á þínu valdi að gjöra það.
28Não digas ao teu próximo: Vai, e volta, amanhã to darei; tendo-o tu contigo.
28Seg þú ekki við náunga þinn: ,,Far og kom aftur! á morgun skal ég gefa þér`` _ ef þú þó átt það til.
29Não maquines o mal contra o teu próximo, que habita contigo confiadamente.
29Brugga eigi illt gegn náunga þínum, þegar hann býr öruggur hjá þér.
30Não contendas com um homem, sem motivo, não te havendo ele feito o mal.
30Deil ekki við neinn að ástæðulausu, ef hann hefir ekki gjört þér neitt mein.
31Não tenhas inveja do homem violento, nem escolhas nenhum de seus caminhos.
31Öfunda ekki ofbeldismanninn og haf engar mætur á neinum gjörðum hans.
32Porque o perverso é abominação para o Senhor, mas com os retos está o seu segredo.
32Því að andstyggð er sá Drottni, er afvega fer, en ráðvandir menn alúðarvinir hans.
33A maldição do Senhor habita na casa do ímpio, mas ele abençoa a habitação dos justos.
33Bölvun Drottins er yfir húsi hins óguðlega, en bústað réttlátra blessar hann.
34Ele escarnece dos escarnecedores, mas dá graça aos humildes.
34Spottsama spottar hann, en lítillátum veitir hann náð.Vitrir menn munu heiður hljóta, en heimskingjar bera smán úr býtum.
35Os sábios herdarão honra, mas a exaltação dos loucos se converte em ignomínia.
35Vitrir menn munu heiður hljóta, en heimskingjar bera smán úr býtum.