¹Ó Senhor, ouve a minha oração, e chegue a ti o meu clamor.

¹Bæn hrjáðs manns, þá er hann örmagnast og úthellir kveini sínu fyrir Drottni.

²Não escondas de mim o teu rosto no dia da minha angústia; inclina para mim os teus ouvidos; no dia em que eu clamar, ouve-me depressa.

²Drottinn, heyr þú bæn mína og hróp mitt berist til þín.

³Pois os meus dias se desvanecem como fumaça, e os meus ossos ardem como um tição.

³Byrg eigi auglit þitt fyrir mér, þegar ég er í nauðum staddur, hneig að mér eyra þitt, þegar ég kalla, flýt þér að bænheyra mig.

⁴O meu coração está ferido e seco como a erva, pelo que até me esqueço de comer o meu pão.

⁴Því að dagar mínir hverfa sem reykur, bein mín brenna sem eldur.

⁵Por causa do meu doloroso gemer, os meus ossos se apegam � minha carne.

⁵Hjarta mitt er mornað og þornað sem gras, því að ég gleymi að neyta brauðs míns.

⁶Sou semelhante ao pelicano no deserto; cheguei a ser como a coruja das ruínas.

⁶Sakir kveinstafa minna er ég sem skinin bein.

⁷Vigio, e tornei-me como um passarinho solitário no telhado.

⁷Ég líkist pelíkan í eyðimörkinni, er sem ugla í rústum.

⁸Os meus inimigos me afrontam todo o dia; os que contra mim se enfurecem, me amaldiçoam.

⁸Ég ligg andvaka og styn eins og einmana fugl á þaki.

⁹Pois tenho comido cinza como pão, e misturado com lágrimas a minha bebida,

⁹Daginn langan smána óvinir mínir mig, fjandmenn mínir formæla með nafni mínu.

¹⁰por causa da tua indignação e da tua ira; pois tu me levantaste e me arrojaste de ti.

¹⁰Ég et ösku sem brauð og blanda drykk minn tárum

¹¹Os meus dias são como a sombra que declina, e eu, como a erva, me vou secando.

¹¹sakir reiði þinnar og bræði, af því að þú hefir tekið mig upp og varpað mér burt.

¹²Mas tu, Senhor, estás entronizado para sempre, e o teu nome será lembrado por todas as gerações.

¹²Dagar mínir eru sem hallur skuggi, og ég visna sem gras.

¹³Tu te lenvantarás e terás piedade de Sião; pois é o tempo de te compadeceres dela, sim, o tempo determinado já chegou.

¹³En þú, Drottinn, ríkir að eilífu, og nafn þitt varir frá kyni til kyns.

¹⁴Porque os teus servos têm prazer nas pedras dela, e se compadecem do seu pó.

¹⁴Þú munt rísa upp til þess að miskunna Síon, því að tími er kominn til þess að líkna henni, já, stundin er komin.

¹⁵As nações, pois, temerão o nome do Senhor, e todos os reis da terra a tua glória,

¹⁵Þjónar þínir elska steina hennar og harma yfir öskuhrúgum hennar.

¹⁶quando o Senhor edificar a Sião, e na sua glória se manifestar,

¹⁶Þá munu þjóðirnar óttast nafn Drottins og allir konungar jarðarinnar dýrð þína,

¹⁷atendendo � oração do desamparado, e não desprezando a sua súplica.

¹⁷því að Drottinn byggir upp Síon og birtist í dýrð sinni.

¹⁸Escreva-se isto para a geração futura, para que um povo que está por vir louve ao Senhor.

¹⁸Hann snýr sér að bæn hinna nöktu og fyrirlítur eigi bæn þeirra.

¹⁹Pois olhou do alto do seu santuário; dos céus olhou o Senhor para a terra,

¹⁹Þetta skal skráð fyrir komandi kynslóð, og þjóð, sem enn er ósköpuð, skal lofa Drottin.

²⁰para ouvir o gemido dos presos, para libertar os sentenciados � morte;

²⁰Því að Drottinn lítur niður af sínum helgu hæðum, horfir frá himni til jarðar

²¹a fim de que seja anunciado em Sião o nome do Senhor, e o seu louvor em Jerusalém,

²¹til þess að heyra andvarpanir bandingjanna og leysa börn dauðans,

²²quando se congregarem os povos, e os reinos, para servirem ao Senhor.

²²að þau mættu kunngjöra nafn Drottins í Síon og lofstír hans í Jerúsalem,

²³Ele abateu a minha força no caminho; abreviou os meus dias.

²³þegar þjóðirnar safnast saman og konungsríkin til þess að þjóna Drottni.

²⁴Eu clamo: Deus meu, não me leves no meio dos meus dias, tu, cujos anos alcançam todas as gerações.

²⁴Hann hefir bugað kraft minn á ferð minni, stytt daga mína.

²⁵Desde a antigüidade fundaste a terra; e os céus são obra das tuas mãos.

²⁵Ég segi: Guð minn, tak mig eigi burt á miðri ævinni. Ár þín vara frá kyni til kyns.

²⁶Eles perecerão, mas tu permanecerás; todos eles, como um vestido, envelhecerão; como roupa os mundarás, e ficarão mudados.

²⁶Í öndverðu grundvallaðir þú jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna.

²⁷Mas tu és o mesmo, e os teus anos não acabarão.

²⁷Þeir líða undir lok, en þú varir. Þeir fyrnast sem fat, þú skiptir þeim sem klæðum, og þeir hverfa.En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]

²⁸Os filhos dos teus servos habitarão seguros, e a sua descendência ficará firmada diante de ti.

²⁸En þú ert hinn sami, og þín ár fá engan enda. [ (Psalms 102:29) Synir þjóna þinna munu búa kyrrir og niðjar þeirra standa stöðugir fyrir augliti þínu. ]