1Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? por que estás afastado de me auxiliar, e das palavras do meu bramido?
1Til söngstjórans. Lag: Hind morgunroðans. Davíðssálmur.
2Deus meu, eu clamo de dia, porém tu não me ouves; também de noite, mas não acho sossego.
2Guð minn, Guð minn, hví hefir þú yfirgefið mig? Ég hrópa, en hjálp mín er fjarlæg.
3Contudo tu és santo, entronizado sobre os louvores de Israel.
3,,Guð minn!`` hrópa ég um daga, en þú svarar ekki, og um nætur, en ég finn enga fró.
4Em ti confiaram nossos pais; confiaram, e tu os livraste.
4Og samt ert þú Hinn heilagi, sá er ríkir uppi yfir lofsöngvum Ísraels.
5A ti clamaram, e foram salvos; em ti confiaram, e não foram confundidos.
5Þér treystu feður vorir, þeir treystu þér, og þú hjálpaðir þeim,
6Mas eu sou verme, e não homem; opróbrio dos homens e desprezado do povo.
6til þín hrópuðu þeir, og þeim var bjargað, þér treystu þeir og urðu ekki til skammar.
7Todos os que me vêem zombam de mim, arreganham os beiços e meneiam a cabeça, dizendo:
7En ég er maðkur og eigi maður, til spotts fyrir menn og fyrirlitinn af lýðnum.
8Confiou no Senhor; que ele o livre; que ele o salve, pois que nele tem prazer.
8Allir þeir er sjá mig gjöra gys að mér, bregða grönum og hrista höfuðið.
9Mas tu és o que me tiraste da madre; o que me preservaste, estando eu ainda aos seios de minha mãe.
9,,Hann fól málefni sitt Drottni. Hann hjálpi honum! hann frelsi hann, því að hann hefir þóknun á honum!``
10Nos teus braços fui lançado desde a madre; tu és o meu Deus desde o ventre de minha mãe.
10Já, þú leiddir mig fram af móðurlífi, lést mig liggja öruggan við brjóst móður minnar.
11Não te alongues de mim, pois a angústia está perto, e não há quem acuda.
11Til þín var mér varpað frá móðurskauti, frá móðurlífi ert þú Guð minn.
12Muitos touros me cercam; fortes touros de Basã me rodeiam.
12Ver eigi fjarri mér, því að neyðin er nærri, og enginn hjálpar.
13Abrem contra mim sua boca, como um leão que despedaça e que ruge.
13Sterk naut umkringja mig, Basans uxar slá hring um mig.
14Como água me derramei, e todos os meus ossos se desconjuntaram; o meu coração é como cera, derreteu-se no meio das minhas entranhas.
14Þeir glenna upp ginið í móti mér sem bráðsólgið, öskrandi ljón.
15A minha força secou-se como um caco e a língua se me pega ao paladar; tu me puseste no pó da morte.
15Mér er hellt út sem vatni, og öll bein mín eru gliðnuð sundur; hjarta mitt er sem vax, bráðnað sundur í brjósti mér;
16Pois cães me rodeiam; um ajuntamento de malfeitores me cerca; transpassaram-me as mãos e os pés.
16gómur minn er þurr sem brenndur leir, og tungan loðir föst í munni mér. Og í duft dauðans leggur þú mig.
17Posso contar todos os meus ossos. Eles me olham e ficam a mirar-me.
17Því að hundar umkringja mig, hópur illvirkja slær hring um mig, hendur mínar og fætur hafa þeir gegnumstungið.
18Repartem entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançam sortes.
18Ég get talið öll mín bein _ þeir horfa á og hafa mig að augnagamni,
19Mas tu, Senhor, não te alongues de mim; força minha, apressa-te em socorrer-me.
19þeir skipta með sér klæðum mínum og kasta hlut um kyrtil minn.
20Livra-me da espada, e a minha vida do poder do cão.
20En þú, ó Drottinn, ver eigi fjarri! þú styrkur minn, skunda mér til hjálpar,
21Salva-me da boca do leão, sim, livra-me dos chifres do boi selvagem.
21frelsa líf mitt undan sverðinu og sál mína undan hundunum.
22Então anunciarei o teu nome aos meus irmãos; louvar-te-ei no meio da congregação.
22Frelsa mig úr gini ljónsins, frá hornum vísundarins. Þú hefir bænheyrt mig!
23Vós, que temeis ao Senhor, louvai-o; todos vós, filhos de Jacó, glorificai-o; temei-o todos vós, descendência de Israel.
23Ég vil kunngjöra bræðrum mínum nafn þitt, í söfnuðinum vil ég lofa þig!
24Porque não desprezou nem abominou a aflição do aflito, nem dele escondeu o seu rosto; antes, quando ele clamou, o ouviu.
24Þér sem óttist Drottin, lofið hann! Tignið hann, allir niðjar Jakobs! Dýrkið hann, allir niðjar Ísraels!
25De ti vem o meu louvor na grande congregação; pagarei os meus votos perante os que o temem.
25Því að hann hefir eigi fyrirlitið né virt að vettugi neyð hins hrjáða og eigi hulið auglit sitt fyrir honum, heldur heyrt, er hann hrópaði til hans.
26Os mansos comerão e se fartarão; louvarão ao Senhor os que o buscam. Que o vosso coração viva eternamente!
26Frá þér kemur lofsöngur minn í stórum söfnuði, heit mín vil ég efna frammi fyrir þeim er óttast hann.
27Todos os limites da terra se lembrarão e se converterão ao Senhor, e diante dele adorarão todas as famílias das nações.
27Snauðir munu eta og verða mettir, þeir er leita Drottins munu lofa hann. Hjörtu yðar lifni við að eilífu.
28Porque o domínio é do Senhor, e ele reina sobre as nações.
28Endimörk jarðar munu minnast þess og hverfa aftur til Drottins og allar ættir þjóðanna falla fram fyrir augliti hans.
29Todos os grandes da terra comerão e adorarão, e todos os que descem ao pó se prostrarão perante ele, os que não podem reter a sua vida.
29Því að ríkið heyrir Drottni, og hann er drottnari yfir þjóðunum.
30A posteridade o servirá; falar-se-á do Senhor � geração vindoura.
30Já, fyrir honum munu öll stórmenni jarðar falla fram, fyrir honum munu beygja sig allir þeir er hníga í duftið. En ég vil lifa honum,niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]
31Chegarão e anunciarão a justiça dele; a um povo que há de nascer contarão o que ele fez.
31niðjar mínir munu þjóna honum. Komandi kynslóðum mun sagt verða frá Drottni, [ (Psalms 22:32) og lýð sem enn er ófæddur mun boðað réttlæti hans, að hann hefir framkvæmt það. ]