¹Compadece-te de mim, ó Deus, pois homens me calcam aos pés e, pelejando, me aflingem o dia todo.

¹Til söngstjórans. Lag: Dúfan í fjarlægum eikilundi. Miktam eftir Davíð, þá er Filistar gripu hann í Gat.

²Os meus inimigos me calcam aos pés o dia todo, pois são muitos os que insolentemente pelejam contra mim.

²Ver mér náðugur, Guð, því að menn kremja mig, liðlangan daginn kreppa bardagamenn að mér.

³No dia em que eu temer, hei de confiar em ti.

³Fjandmenn mínir kremja mig liðlangan daginn, því að margir eru þeir, sem berjast gegn mér.

⁴Em Deus, cuja palavra eu lovo, em Deus ponho a minha confiança e não terei medo;

⁴Þegar ég er hræddur, treysti ég þér.

⁵Todos os dias torcem as minhas palavras; todos os seus pensamentos são contra mim para o mal.

⁵Með Guðs hjálp mun ég lofa orð hans, Guði treysti ég, ég óttast eigi. Hvað getur hold gjört mér?

⁶Ajuntam-se, escondem-se, espiam os meus passos, como que aguardando a minha morte.

⁶Þeir spilla málefnum mínum án afláts, allt það er þeir hafa hugsað í gegn mér, er til ills.

⁷Escaparão eles por meio da sua iniqüidade? Ó Deus, derruba os povos na tua ira!

⁷Þeir áreita mig, þeir sitja um mig, þeir gefa gætur að ferðum mínum, eins og þeir væntu eftir að ná lífi mínu.

⁸Tu contaste as minhas aflições; põe as minhas lágrimas no teu odre; não estão elas no teu livro?

⁸Sakir ranglætis þeirra verður þeim engrar undankomu auðið, steyp þjóðunum í reiði þinni, ó Guð.

⁹No dia em que eu te invocar retrocederão os meus inimigos; isto eu sei, que Deus está comigo.

⁹Þú hefir talið hrakninga mína, tárum mínum er safnað í sjóð þinn, já, rituð í bók þína.

¹⁰Em Deus, cuja palavra eu louvo, no Senhor, cuja palavra eu louvo,

¹⁰Fyrir því skulu óvinir mínir hörfa undan, er ég hrópa, það veit ég, að Guð liðsinnir mér.

¹¹em Deus ponho a minha confiança, e não terei medo; que me pode fazer o homem?

¹¹Með Guðs hjálp mun ég lofa orð hans, með hjálp Drottins mun ég lofa orð hans.

¹²Sobre mim estão os votos que te fiz, ó Deus; eu te oferecerei ações de graças;

¹²Guði treysti ég, ég óttast eigi, hvað geta menn gjört mér?Á mér hvíla, ó Guð, heit við þig, ég vil gjalda þér þakkarfórnir, [ (Psalms 56:14) af því þú hefir frelsað sál mína frá dauða og fætur mína frá hrösun, svo að ég megi ganga frammi fyrir Guði í ljósi lífsins. ]

¹³pois tu livraste a minha alma da morte. Não livraste também os meus pés de tropeçarem, para que eu ande diante de Deus na luz da vida?

¹³Á mér hvíla, ó Guð, heit við þig, ég vil gjalda þér þakkarfórnir, [ (Psalms 56:14) af því þú hefir frelsað sál mína frá dauða og fætur mína frá hrösun, svo að ég megi ganga frammi fyrir Guði í ljósi lífsins. ]