¹Dá ouvidos, ó Deus, � minha oração, e não te escondas da minha súplica.

¹Til söngstjórans. Með strengjaleik. Davíðs-maskíl.

²Atende-me, e ouve-me; agitado estou, e ando perplexo,

²Hlýð, ó Guð, á bæn mína, fel þig eigi fyrir grátbeiðni minni.

³por causa do clamor do inimigo e da opressão do ímpio; pois lançam sobre mim iniqüidade, e com furor me perseguem.

³Veit mér athygli og svara mér. Ég kveina í harmi mínum og styn

⁴O meu coração confrange-se dentro de mim, e terrores de morte sobre mim caíram.

⁴sakir háreysti óvinarins, sakir hróps hins óguðlega, því að þeir steypa yfir mig ógæfu og ofsækja mig grimmilega.

⁵Temor e tremor me sobrevêm, e o horror me envolveu.

⁵Hjartað berst ákaft í brjósti mér, ógnir dauðans falla yfir mig,

⁶Pelo que eu disse: Ah! quem me dera asas como de pomba! então voaria, e encontraria descanso.

⁶ótti og skelfing er yfir mig komin, og hryllingur fer um mig allan,

⁷Eis que eu fugiria para longe, e pernoitaria no deserto.

⁷svo að ég segi: ,,Ó að ég hefði vængi eins og dúfan, þá skyldi ég fljúga burt og finna hvíldarstað,

⁸Apressar-me-ia a abrigar-me da fúria do vento e da tempestade.

⁸já, ég skyldi svífa langt burt, ég skyldi gista í eyðimörkinni. [Sela]

⁹Destrói, Senhor, confunde as suas línguas, pois vejo violência e contenda na cidade.

⁹Ég skyldi flýta mér að leita mér hælis fyrir þjótandi vindum og veðri.``

¹⁰Dia e noite andam ao redor dela, sobre os seus muros; também iniqüidade e malícia estão no meio dela.

¹⁰Rugla, Drottinn, sundra tungum þeirra, því að ég sé kúgun og deilur í borginni.

¹¹Há destruição lá dentro; opressão e fraude não se apartam das suas ruas.

¹¹Dag og nótt ganga þær um á múrum hennar, en ógæfa og armæða eru þar inni fyrir.

¹²Pois não é um inimigo que me afronta, então eu poderia suportá-lo; nem é um adversário que se exalta contra mim, porque dele poderia esconder-me;

¹²Glötun er inni í henni, ofbeldi og svik víkja eigi burt frá torgi hennar.

¹³mas és tu, homem meu igual, meu companheiro e meu amigo íntimo.

¹³Því að það er eigi óvinur sem hæðir mig _ það gæti ég þolað, og eigi hatursmaður minn er hreykir sér yfir mig _ fyrir honum gæti ég farið í felur,

¹⁴Conservávamos juntos tranqüilamente, e em companhia andávamos na casa de Deus.

¹⁴heldur þú, jafningi minn, vinur minn og kunningi,

¹⁵A morte os assalte, e vivos desçam ao Seol; porque há maldade na sua morada, no seu próprio íntimo.

¹⁵við sem vorum ástúðarvinir, sem gengum í eindrægni saman í Guðs hús.

¹⁶Mas eu invocarei a Deus, e o Senhor me salvará.

¹⁶Dauðinn komi yfir þá; stígi þeir lifandi niður til Heljar, því að illska er í bústöðum þeirra, í hjörtum þeirra.

¹⁷De tarde, de manhã e ao meio-dia me queixarei e me lamentarei; e ele ouvirá a minha voz.

¹⁷En ég hrópa til Guðs, og Drottinn mun hjálpa mér.

¹⁸Livrará em paz a minha vida, de modo que ninguém se aproxime de mim; pois há muitos que contendem contra mim.

¹⁸Kvöld og morgna og um miðjan dag harma ég og styn, og hann heyrir raust mína.

¹⁹Deus ouvirá; e lhes responderá aquele que está entronizado desde a antigüidade; porque não há neles nenhuma mudança, e tampouco temem a Deus.

¹⁹Hann endurleysir sál mína og gefur mér frið, svo að þeir geta eigi nálgast mig, því að mótstöðumenn mínir eru margir.

²⁰Aquele meu companheiro estendeu a sua mão contra os que tinham paz com ele; violou o seu pacto.

²⁰Guð mun heyra, og hann er ríkir frá eilífð mun lægja þá. [Sela] Þeir breytast ekki og óttast eigi Guð.

²¹A sua fala era macia como manteiga, mas no seu coração havia guerra; as suas palavras eram mais brandas do que o azeite, todavia eram espadas desembainhadas.

²¹Vinur minn lagði hendur á þann er lifði í sátt við hann, hann rauf sáttmál sitt.

²²Lança o teu fardo sobre o Senhor, e ele te susterá; nunca permitirá que o justo seja abalado.

²²Hálli en smjör er tunga hans, en ófriður er í hjarta hans, mýkri en olía eru orð hans, og þó brugðin sverð.Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]

²³Mas tu, ó Deus, os farás descer ao poço da perdição; homens de sangue e de traição não viverão metade dos seus dias; mas eu em ti confiarei.

²³Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]