¹Louvai a Deus com brados de júbilo, todas as terras.

¹Til söngstjórans. Ljóð. Sálmur. Fagnið fyrir Guði, gjörvallt jarðríki,

²Cantai a glória do seu nome, dai glória em seu louvor.

²syngið um hans dýrlega nafn, gjörið lofstír hans vegsamlegan.

³Dizei a Deus: Quão tremendas são as tuas obras! pela grandeza do teu poder te lisonjeiam os teus inimigos.

³Mælið til Guðs: Hversu óttaleg eru verk þín, sakir mikilleiks máttar þíns hræsna óvinir þínir fyrir þér.

⁴Toda a terra te adorará e te cantará louvores; eles cantarão o teu nome.

⁴Öll jörðin lúti þér og lofsyngi þér, lofsyngi nafni þínu. [Sela]

⁵Vinde, e vede as obras de Deus; ele é tremendo nos seus feitos para com os filhos dos homens.

⁵Komið og sjáið verkin Guðs, sem er óttalegur í breytni sinni gagnvart mönnunum.

⁶Converteu o mar em terra seca; passaram o rio a pé; ali nos alegramos nele.

⁶Hann breytti hafinu í þurrlendi, þeir fóru fótgangandi yfir ána. Þá glöddumst vér yfir honum.

⁷Ele governa eternamente pelo seu poder; os seus olhos estão sobre as nações; não se exaltem os rebeldes.

⁷Hann ríkir um eilífð sakir veldis síns, augu hans gefa gætur að þjóðunum, uppreistarmenn mega eigi láta á sér bæra. [Sela]

⁸Bendizei, povos, ao nosso Deus, e fazei ouvir a voz do seu louvor;

⁸Þér lýðir, lofið Guð vorn og látið hljóma lofsöng um hann.

⁹ao que nos conserva em vida, e não consente que resvalem os nossos pés.

⁹Hann veitti sálum vorum lífið og lét oss eigi verða valta á fótum.

¹⁰Pois tu, ó Deus, nos tens provado; tens nos refinado como se refina a prata.

¹⁰Því að þú hefir rannsakað oss, ó Guð, hreinsað oss, eins og silfur er hreinsað.

¹¹Fizeste-nos entrar no laço; pesada carga puseste sobre os nossos lombos.

¹¹Þú hefir varpað oss í fangelsi, lagt byrði á lendar vorar.

¹²Fizeste com que os homens cavalgassem sobre as nossas cabeças; passamos pelo fogo e pela água, mas nos trouxeste a um lugar de abundância.

¹²Þú hefir látið menn ganga yfir höfuð vor, vér höfum farið gegnum eld og vatn, en nú hefir þú leitt oss út á víðan vang.

¹³Entregarei em tua casa com holocaustos; pagar-te-ei os meus votos,

¹³Ég kem í hús þitt með brennifórnir, efni heit mín við þig,

¹⁴votos que os meus lábios pronunciaram e a minha boca prometeu, quando eu estava na angústia.

¹⁴þau er varir mínar hétu og munnur minn nefndi, þá er ég var í nauðum staddur.

¹⁵Oferecer-te-ei holocausto de animais nédios, com incenso de carneiros; prepararei novilhos com cabritos.

¹⁵Ég færi þér brennifórn af feitum dýrum, ásamt fórnarilm af hrútum, ég fórna nautum og höfrum. [Sela]

¹⁶Vinde, e ouvi, todos os que temeis a Deus, e eu contarei o que ele tem feito por mim.

¹⁶Komið, hlýðið til, allir þér er óttist Guð, að ég megi segja frá, hvað hann hefir gjört fyrir mig.

¹⁷A ele clamei com a minha boca, e ele foi exaltado pela minha língua.

¹⁷Til hans hrópaði ég með munni mínum, en lofgjörð lá undir tungu minni.

¹⁸Se eu tivesse guardado iniqüidade no meu coração, o Senhor não me teria ouvido;

¹⁸Ef ég hygg á illt í hjarta mínu, þá heyrir Drottinn ekki.

¹⁹mas, na verdade, Deus me ouviu; tem atendido � voz da minha oração.

¹⁹En Guð hefir heyrt, gefið gaum að bænarópi mínu.Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.

²⁰Bendito seja Deus, que não rejeitou a minha oração, nem retirou de mim a sua benignidade.

²⁰Lofaður sé Guð, er eigi vísaði bæn minni á bug né tók miskunn sína frá mér.