¹Em ti, Senhor, me refugio; nunca seja eu confundido.

¹Hjá þér, Drottinn, leita ég hælis, lát mig aldrei verða til skammar.

²Na tua justiça socorre-me e livra-me; inclina os teus ouvidos para mim, e salva-me.

²Frelsa mig og bjarga mér eftir réttlæti þínu, hneig eyru þín til mín og hjálpa mér.

³Sê tu para mim uma rocha de refúgio a que sempre me acolha; deste ordem para que eu seja salvo, pois tu és a minha rocha e a minha fortaleza.

³Ver mér verndarbjarg, vígi mér til hjálpar, því að þú ert bjarg mitt og vígi.

⁴Livra-me, Deus meu, da mão do ímpio, do poder do homem injusto e cruel,

⁴Guð minn, bjarga mér úr hendi illgjarnra, undan valdi illvirkja og harðstjóra.

⁵Pois tu és a minha esperança, Senhor Deus; tu és a minha confiança desde a minha mocidade.

⁵Því að þú ert von mín, þú, Drottinn, ert athvarf mitt frá æsku.

⁶Em ti me tenho apoiado desde que nasci; tu és aquele que me tiraste das entranhas de minha mãe. O meu louvor será teu constantemente.

⁶Við þig hefi ég stuðst frá móðurlífi, frá móðurskauti hefir þú verið skjól mitt, um þig hljómar ætíð lofsöngur minn.

⁷Sou para muitos um assombro, mas tu és o meu refúgio forte.

⁷Ég er mörgum orðinn sem undur, en þú ert mér öruggt hæli.

⁸A minha boca se enche do teu louvor e da tua glória continuamente.

⁸Munnur minn er fullur af lofstír þínum, af dýrð þinni daginn allan.

⁹Não me enjeites no tempo da velhice; não me desampares, quando se forem acabando as minhas forças.

⁹Útskúfa mér eigi í elli minni, yfirgef mig eigi, þá er þróttur minn þverrar.

¹⁰Porque os meus inimigos falam de mim, e os que espreitam a minha vida consultam juntos,

¹⁰Því að óvinir mínir tala um mig, þeir er sitja um líf mitt, bera ráð sín saman:

¹¹dizendo: Deus o desamparou; persegui-o e prendei-o, pois não há quem o livre.

¹¹,,Guð hefir yfirgefið hann. Eltið hann og grípið hann, því að enginn bjargar.``

¹²Ó Deus, não te alongues de mim; meu Deus, apressa-te em socorrer-me.

¹²Guð, ver eigi fjarri mér, Guð minn, skunda til liðs við mig.

¹³Sejam envergonhados e consumidos os meus adversários; cubram-se de opróbrio e de confusão aqueles que procuram o meu mal.

¹³Lát þá er sýna mér fjandskap farast með skömm, lát þá íklæðast háðung og svívirðing, er óska mér ógæfu.

¹⁴Mas eu esperarei continuamente, e te louvarei cada vez mais.

¹⁴En ég vil sífellt vona og auka enn á allan lofstír þinn.

¹⁵A minha boca falará da tua justiça e da tua salvação todo o dia, posto que não conheça a sua grandeza.

¹⁵Munnur minn skal segja frá réttlæti þínu, frá hjálpsemdum þínum allan daginn, því að ég veit eigi tölu á þeim.

¹⁶Virei na força do Senhor Deus; farei menção da tua justiça, da tua tão somente.

¹⁶Ég vil segja frá máttarverkum Drottins, ég vil boða réttlæti þitt, það eitt.

¹⁷Ensinaste-me, ó Deus, desde a minha mocidade; e até aqui tenho anunciado as tuas maravilhas.

¹⁷Guð, þú hefir kennt mér frá æsku, og allt til þessa kunngjöri ég dásemdarverk þín.

¹⁸Agora, quando estou velho e de cabelos brancos, não me desampares, ó Deus, até que tenha anunciado a tua força a esta geração, e o teu poder a todos os vindouros.

¹⁸Yfirgef mig eigi, ó Guð, þegar ég er gamall orðinn og grár fyrir hærum, að ég megi kunngjöra styrkleik þinn komandi kynslóð.

¹⁹A tua justiça, ó Deus, atinge os altos céus; tu tens feito grandes coisas; ó Deus, quem é semelhante a ti?

¹⁹Máttur þinn og réttlæti þitt, ó Guð, nær til himins, þú sem hefir framið stórvirki, Guð, hver er sem þú?

²⁰Tu, que me fizeste ver muitas e penosas tribulações, de novo me restituirás a vida, e de novo me tirarás dos abismos da terra.

²⁰Þú sem hefir látið oss horfa upp á miklar nauðir og ógæfu, þú munt láta oss lifna við að nýju og láta oss aftur stíga upp úr undirdjúpum jarðar.

²¹Aumentarás a minha grandeza, e de novo me consolarás.

²¹Þú munt auka við tign mína og aftur veita mér huggun.

²²Também eu te louvarei ao som do saltério, pela tua fidelidade, ó meu Deus; cantar-te-ei ao som da harpa, ó Santo de Israel.

²²Þá vil ég lofa trúfesti þína með hörpuleik, Guð minn, leika á gígju fyrir þér, þú Hinn heilagi í Ísrael.

²³Os meus lábios exultarão quando eu cantar os teus louvores, assim como a minha alma, que tu remiste.

²³Varir mínar skulu fagna, er ég leik fyrir þér, og sál mín er þú hefir leyst.Þá skal og tunga mín tala um réttlæti þitt liðlangan daginn, því að þeir urðu til skammar, já hlutu kinnroða, er óskuðu mér ógæfu.

²⁴Também a minha língua falará da tua justiça o dia todo; pois estão envergonhados e confundidos aqueles que procuram o meu mal.

²⁴Þá skal og tunga mín tala um réttlæti þitt liðlangan daginn, því að þeir urðu til skammar, já hlutu kinnroða, er óskuðu mér ógæfu.