¹Escutai o meu ensino, povo meu; inclinai os vossos ouvidos �s palavras da minha boca.

¹Asafs-maskíl. Hlýð þú, lýður minn, á kenning mína, hneigið eyrun að orðum munns míns.

²Abrirei a minha boca numa parábola; proporei enigmas da antigüidade,

²Ég vil opna munn minn með orðskviði, mæla fram gátur frá fornum tíðum.

³coisas que temos ouvido e sabido, e que nossos pais nos têm contado.

³Það sem vér höfum heyrt og skilið og feður vorir sögðu oss,

⁴Não os encobriremos aos seus filhos, cantaremos �s gerações vindouras os louvores do Senhor, assim como a sua força e as maravilhas que tem feito.

⁴það viljum vér eigi dylja fyrir niðjum þeirra, er vér segjum seinni kynslóð frá lofstír Drottins og mætti hans og dásemdarverkum og þeim undrum er hann gjörði.

⁵Porque ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e instituiu uma lei em Israel, as quais coisas ordenou aos nossos pais que as ensinassem a seus filhos;

⁵Hann setti reglu í Jakob og skipaði lögmál í Ísrael, sem hann bauð feðrum vorum að kunngjöra sonum þeirra,

⁶para que as soubesse a geração vindoura, os filhos que houvesse de nascer, os quais se levantassem e as contassem a seus filhos,

⁶til þess að seinni kynslóð mætti skilja það og synir þeir er fæðast mundu, mættu ganga fram og segja sonum sínum frá því,

⁷a fim de que pusessem em Deus a sua esperança, e não se esquecessem das obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos;

⁷og setja traust sitt á Guð og eigi gleyma stórvirkjum Guðs, heldur varðveita boðorð hans,

⁸e que não fossem como seus pais, geração contumaz e rebelde, geração de coração instável, cujo espírito não foi fiel para com Deus.

⁸og eigi verða sem feður þeirra, þrjósk og ódæl kynslóð, kynslóð með óstöðugu hjarta og anda sem var Guði ótrúr.

⁹Os filhos de Efraim, armados de arcos, retrocederam no dia da peleja.

⁹Niðjar Efraíms, herbúnir bogmenn, sneru við á orustudeginum.

¹⁰Não guardaram o pacto de Deus, e recusaram andar na sua lei;

¹⁰Þeir héldu eigi sáttmála Guðs og færðust undan að fylgja lögmáli hans.

¹¹esqueceram-se das suas obras e das maravilhas que lhes fizera ver.

¹¹Þeir gleymdu stórvirkjum hans og dásemdum hans, er hann hafði látið þá horfa á.

¹²Maravilhas fez ele � vista de seus pais na terra do Egito, no campo de Zoá.

¹²Í augsýn feðra þeirra hafði hann framið furðuverk í Egyptalandi og Sóanhéraði.

¹³Dividiu o mar, e os fez passar por ele; fez com que as águas parassem como um montão.

¹³Hann klauf hafið og lét þá fara yfir og lét vatnið standa sem vegg.

¹⁴Também os guiou de dia por uma nuvem, e a noite toda por um clarão de fogo.

¹⁴Hann leiddi þá með skýinu um daga og alla nóttina með eldskini.

¹⁵Fendeu rochas no deserto, e deu-lhes de beber abundantemente como de grandes abismos.

¹⁵Hann klauf björg í eyðimörkinni og gaf þeim gnóttir að drekka eins og úr stórvötnum,

¹⁶Da penha fez sair fontes, e fez correr águas como rios.

¹⁶hann lét læki spretta upp úr klettinum og vatnið streyma niður sem fljót.

¹⁷Todavia ainda prosseguiram em pecar contra ele, rebelando-se contra o Altíssimo no deserto.

¹⁷Þó héldu þeir áfram að syndga í gegn honum, að rísa í gegn Hinum hæsta í eyðimörkinni.

¹⁸E tentaram a Deus nos seus corações, pedindo comida segundo o seu apetite.

¹⁸Þeir freistuðu Guðs í hjörtum sínum, er þeir kröfðust matar þess er þeir girntust

¹⁹Também falaram contra Deus, dizendo: Poderá Deus porventura preparar uma mesa no deserto? Acaso fornecerá carne para o seu povo?

¹⁹og töluðu gegn Guði og sögðu: ,,Skyldi Guð geta búið borð í eyðimörkinni?

²⁰Pelo que o Senhor, quando os ouviu, se indignou; e acendeu um fogo contra Jacó, e a sua ira subiu contra Israel;

²⁰Víst sló hann á klettinn, svo að vatnið vall upp og lækir streymdu, en skyldi hann líka geta gefið brauð eða veitt lýð sínum kjöt?``

²¹Pelo que o Senhor, quando os ouviu, se indignou; e acendeu um fogo contra Jacó, e a sua ira subiu contra Israel;

²¹Fyrir því reiddist Drottinn, er hann heyrði þetta, eldur bálaði upp gegn Jakob og reiði steig upp gegn Ísrael,

²²porque não creram em Deus nem confiaram na sua salvação.

²²af því að þeir trúðu eigi á Guð né treystu hjálp hans.

²³Contudo ele ordenou �s nuvens lá em cima, e abriu as portas dos céus;

²³Og hann bauð skýjunum að ofan og opnaði hurðir himinsins,

²⁴fez chover sobre eles maná para comerem, e deu-lhes do trigo dos céus.

²⁴lét manna rigna yfir þá til matar og gaf þeim himnakorn;

²⁵Cada um comeu o pão dos poderosos; ele lhes mandou comida em abundância.

²⁵englabrauð fengu menn að eta, fæði sendi hann þeim til saðningar.

²⁶Fez soprar nos céus o vento do oriente, e pelo seu poder trouxe o vento sul.

²⁶Hann lét austanvindinn taka sig upp í himninum og leiddi sunnanvindinn að með mætti sínum.

²⁷Sobre eles fez também chover carne como poeira, e aves de asas como a areia do mar;

²⁷Hann lét kjöti rigna yfir þá sem dufti og vængjuðum fuglum sem sjávarsandi,

²⁸e as fez cair no meio do arraial deles, ao redor de suas habitações.

²⁸og hann lét þá falla niður í búðir sínar, umhverfis bústað sinn.

²⁹Então comeram e se fartaram bem, pois ele lhes trouxe o que cobiçavam.

²⁹Átu þeir og urðu vel saddir, og græðgi þeirra sefaði hann.

³⁰Não refrearam a sua cobiça. Ainda lhes estava a comida na boca,

³⁰En meðan þeir voru eigi horfnir frá græðgi sinni, meðan fæðan enn var í munni þeirra,

³¹quando a ira de Deus se levantou contra eles, e matou os mais fortes deles, e prostrou os escolhidos de Israel.

³¹þá steig reiði Guðs upp í gegn þeim. Hann deyddi hina gildustu meðal þeirra og lagði að velli æskumenn Ísraels.

³²Com tudo isso ainda pecaram, e não creram nas suas maravilhas.

³²Þrátt fyrir allt þetta héldu þeir áfram að syndga og trúðu eigi á dásemdarverk hans.

³³Pelo que consumiu os seus dias como um sopo, e os seus anos em repentino terror.

³³Þá lét hann daga þeirra hverfa í hégóma og ár þeirra enda í skelfingu.

³⁴Quando ele os fazia morrer, então o procuravam; arrependiam-se, e de madrugada buscavam a Deus.

³⁴Þegar hann deyddi þá, leituðu þeir hans, sneru sér og spurðu eftir Guði

³⁵Lembravam-se de que Deus era a sua rocha, e o Deus Altíssimo o seu Redentor.

³⁵og minntust þess, að Guð var klettur þeirra og Guð hinn hæsti frelsari þeirra.

³⁶Todavia lisonjeavam-no com a boca, e com a língua lhe mentiam.

³⁶Þeir beittu við hann fagurgala með munni sínum og lugu að honum með tungum sínum.

³⁷Pois o coração deles não era constante para com ele, nem foram eles fiéis ao seu pacto.

³⁷En hjarta þeirra var eigi stöðugt gagnvart honum, og þeir voru eigi trúir sáttmála hans.

³⁸Mas ele, sendo compassivo, perdoou a sua iniqüidade, e não os destruiu; antes muitas vezes desviou deles a sua cólera, e não acendeu todo o seu furor.

³⁸En hann er miskunnsamur, hann fyrirgefur misgjörðir og tortímir eigi, hann stillir reiði sína hvað eftir annað og hleypir eigi fram allri bræði sinni.

³⁹Porque se lembrou de que eram carne, um vento que passa e não volta.

³⁹Hann minntist þess, að þeir voru hold, andgustur, sem líður burt og snýr eigi aftur.

⁴⁰Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto, e o ofenderam no ermo!

⁴⁰Hversu oft þrjóskuðust þeir við hann í eyðimörkinni, hryggðu hann á öræfunum.

⁴¹Voltaram atrás, e tentaram a Deus; e provocaram o Santo de Israel.

⁴¹Og aftur freistuðu þeir Guðs og móðguðu Hinn heilaga í Ísrael.

⁴²Não se lembraram do seu poder, nem do dia em que os remiu do adversário,

⁴²Þeir minntust eigi handar hans, eður dags þess, er hann frelsaði þá frá fjandmönnum þeirra,

⁴³nem de como operou os seus sinais no Egito, e as suas maravilhas no campo de Zoã,

⁴³hann sem gjörði tákn sín í Egyptalandi og undur sín í Sóanhéraði.

⁴⁴convertendo em sangue os seus rios, para que não pudessem beber das suas correntes.

⁴⁴Hann breytti ám þeirra í blóð og lækjum þeirra, svo að þeir fengu eigi drukkið.

⁴⁵Também lhes mandou enxames de moscas que os consumiram, e rãs que os destruíram.

⁴⁵Hann sendi flugur meðal þeirra, er bitu þá, og froska, er eyddu þeim.

⁴⁶Entregou �s lagartas as novidades deles, e o fruto do seu trabalho aos gafanhotos.

⁴⁶Hann gaf engisprettunum afurðir þeirra og jarðvörgunum uppskeru þeirra.

⁴⁷Destruiu as suas vinhas com saraiva, e os seus sicômoros com chuva de pedra.

⁴⁷Hann eyddi vínvið þeirra með haglhríð og mórberjatré þeirra með frosti.

⁴⁸Também entregou � saraiva o gado deles, e aos coriscos os seus rebanhos.

⁴⁸Hann ofurseldi haglhríðinni fénað þeirra og eldingunni hjarðir þeirra.

⁴⁹E atirou sobre eles o ardor da sua ira, o furor, a indignação, e a angústia, qual companhia de anjos destruidores.

⁴⁹Hann sendi heiftarreiði sína í gegn þeim, æði, bræði og nauðir, sveitir af sendiboðum ógæfunnar.

⁵⁰Deu livre curso � sua ira; não os poupou da morte, mas entregou a vida deles � pestilência.

⁵⁰Hann ruddi braut reiði sinni, þyrmdi eigi sálum þeirra við dauðanum og ofurseldi drepsóttinni líf þeirra.

⁵¹Feriu todo primogênito no Egito, primícias da força deles nas tendas de Cão.

⁵¹Hann laust alla frumburði í Egyptalandi, frumgróða styrkleikans í tjöldum Kams.

⁵²Mas fez sair o seu povo como ovelhas, e os guiou pelo deserto como a um rebanho.

⁵²Hann lét lýð sinn leggja af stað sem sauði og leiddi þá eins og hjörð í eyðimörkinni.

⁵³Guiou-os com segurança, de sorte que eles não temeram; mas aos seus inimigos, o mar os submergiu.

⁵³Hann leiddi þá öruggt, svo að þeir óttuðust eigi, en óvini þeirra huldi hafið.

⁵⁴Sim, conduziu-os até a sua fronteira santa, até o monte que a sua destra adquirira.

⁵⁴Hann fór með þá til síns helga héraðs, til fjalllendis þess, er hægri hönd hans hafði aflað.

⁵⁵Expulsou as nações de diante deles; e dividindo suas terras por herança, fez habitar em suas tendas as tribos de Israel.

⁵⁵Hann stökkti þjóðum undan þeim, skipti þeim niður eins og erfðahlut og lét kynkvíslir Ísraels setjast að í tjöldum þeirra.

⁵⁶Contudo tentaram e provocaram o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos.

⁵⁶En þeir freistuðu í þrjósku sinni Guðs hins hæsta og gættu eigi vitnisburða hans.

⁵⁷Mas tornaram atrás, e portaram-se aleivosamente como seus pais; desviaram-se como um arco traiçoeiro.

⁵⁷Þeir viku af leið, rufu trúnað sinn, eins og feður þeirra, brugðust eins og svikull bogi.

⁵⁸Pois o provocaram � ira com os seus altos, e o incitaram a zelos com as suas imagens esculpidas.

⁵⁸Þeir egndu hann til reiði með fórnarhæðum sínum, vöktu vandlæti hans með skurðgoðum sínum.

⁵⁹Ao ouvir isso, Deus se indignou, e sobremodo abominou a Israel.

⁵⁹Guð heyrði það og reiddist og fékk mikla óbeit á Ísrael.

⁶⁰Pelo que desamparou o tabernáculo em Siló, a tenda da sua morada entre os homens,

⁶⁰Hann hafnaði bústaðnum í Síló, tjaldi því, er hann hafði reist meðal mannanna,

⁶¹dando a sua força ao cativeiro, e a sua glória � mão do inimigo.

⁶¹hann ofurseldi hernáminu vegsemd sína og fjandmannshendi prýði sína.

⁶²Entregou o seu povo � espada, e encolerizou-se contra a sua herança.

⁶²Hann seldi lýð sinn undir sverðseggjar og reiddist arfleifð sinni.

⁶³Aos seus mancebos o fogo devorou, e suas donzelas não tiveram cântico nupcial.

⁶³Æskumönnum hans eyddi eldurinn og meyjar hans misstu brúðsöngs síns.

⁶⁴Os seus sacerdotes caíram � espada, e suas viúvas não fizeram pranto.

⁶⁴Prestar hans féllu fyrir sverðseggjum, og ekkjur hans fengu engan líksöng flutt.

⁶⁵Então o Senhor despertou como dum sono, como um valente que o vinho excitasse.

⁶⁵Þá vaknaði Drottinn eins og af svefni, eins og hetja, sem hefir látið sigrast af víni.

⁶⁶E fez recuar a golpes os seus adversários; infligiu-lhes eterna ignomínia.

⁶⁶Hann barði fjandmenn sína á bakhlutina, lét þá sæta eilífri háðung.

⁶⁷Além disso, rejeitou a tenda de José, e não escolheu a tribo de Efraim;

⁶⁷Samt hafnaði hann tjaldi Jósefs og útvaldi eigi kynkvísl Efraíms,

⁶⁸antes escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amava.

⁶⁸heldur útvaldi hann Júda kynkvísl, Síonfjall, sem hann elskar.

⁶⁹Edificou o seu santuário como os lugares elevados, como a terra que fundou para sempre.

⁶⁹Hann reisti helgidóm sinn sem himinhæðir, grundvallaði hann að eilífu eins og jörðina.

⁷⁰Também escolheu a Davi, seu servo, e o tirou dos apriscos das ovelhas;

⁷⁰Hann útvaldi þjón sinn Davíð og tók hann frá fjárbyrgjunum.

⁷¹de após as ovelhas e suas crias o trouxe, para apascentar a Jacó, seu povo, e a Israel, sua herança.

⁷¹Hann sótti hann frá lambánum til þess að vera hirðir fyrir Jakob, lýð sinn, og fyrir Ísrael, arfleifð sína.Og Davíð var hirðir fyrir þá af heilum hug og leiddi þá með hygginni hendi.

⁷²E ele os apascentou, segundo a integridade do seu coração, e os guiou com a perícia de suas mãos.

⁷²Og Davíð var hirðir fyrir þá af heilum hug og leiddi þá með hygginni hendi.