1Levanto a Deus a minha voz; a Deus levanto a minha voz, para que ele me ouça.
1Til söngstjórans. Fyrir Jedútún. Asafs-sálmur.
2No dia da minha angústia busco ao Senhor; de noite a minha mão fica estendida e não se cansa; a minha alma recusa ser consolada.
2Ég kalla til Guðs og hrópa, kalla til Guðs, að hann megi heyra til mín.
3Lembro-me de Deus, e me lamento; queixo-me, e o meu espírito desfalece.
3Þegar ég er í nauðum, leita ég Drottins, rétti út hendur mínar um nætur og þreytist ekki, sál mín er óhuggandi.
4Conservas vigilantes os meus olhos; estou tão perturbado que não posso falar.
4Ég minnist Guðs og kveina, ég styn, og andi minn örmagnast. [Sela]
5Considero os dias da antigüidade, os anos dos tempos passados.
5Þú heldur uppi augnalokum mínum, mér er órótt og ég má eigi mæla.
6De noite lembro-me do meu cântico; consulto com o meu coração, e examino o meu espírito.
6Ég íhuga fyrri daga, ár þau sem löngu eru liðin,
7Rejeitará o Senhor para sempre e não tornará a ser favorável?
7ég minnist strengjaleiks míns um nætur, ég hugleiði í hjarta mínu, og andi minn rannsakar.
8Cessou para sempre a sua benignidade? Acabou-se a sua promessa para todas as gerações
8Mun Drottinn þá útskúfa um eilífð og aldrei framar vera náðugur?
9Esqueceu-se Deus de ser compassivo? Ou na sua ira encerrou ele as suas ternas misericórdias?
9Er miskunn hans lokið um eilífð, fyrirheit hans þrotin um aldir alda?
10E eu digo: Isto é minha enfermidade; acaso se mudou a destra do Altíssimo?
10Hefir Guð gleymt að sýna líkn, byrgt miskunn sína með reiði? [Sela]
11Recordarei os feitos do Senhor; sim, me lembrarei das tuas maravilhas da antigüidade.
11Þá sagði ég: ,,Þetta er kvöl mín, að hægri hönd Hins hæsta hefir brugðist.``
12Meditarei também em todas as tuas obras, e ponderarei os teus feitos poderosos
12Ég víðfrægi stórvirki Drottins, ég vil minnast furðuverka þinna frá fyrri tíðum,
13O teu caminho, ó Deus, é em santidade; que deus é grande como o nosso Deus?
13ég íhuga allar athafnir þínar, athuga stórvirki þín.
14Tu és o Deus que fazes maravilhas; tu tens feito notória a tua força entre os povos.
14Guð, helgur er vegur þinn, hver er svo mikill Guð sem Drottinn?
15Com o teu braço remiste o teu povo, os filhos de Jacó e de José.
15Þú ert Guð, sá er furðuverk gjörir, þú hefir kunngjört mátt þinn meðal þjóðanna.
16As águas te viram, ó Deus, as águas te viram, e tremeram; os abismos também se abalaram.
16Með máttugum armlegg frelsaðir þú lýð þinn, sonu Jakobs og Jósefs. [Sela]
17As nuvens desfizeram-se em água; os céus retumbaram; as tuas flechas também correram de uma para outra parte.
17Vötnin sáu þig, ó Guð, vötnin sáu þig og skelfdust, og undirdjúpin skulfu.
18A voz do teu trovão estava no redemoinho; os relâmpagos alumiaram o mundo; a terra se abalou e tremeu.
18Vatnið streymdi úr skýjunum, þrumuraust drundi úr skýþykkninu, og örvar þínar flugu.
19Pelo mar foi teu caminho, e tuas veredas pelas grandes águas; e as tuas pegadas não foram conhecidas.
19Reiðarþrumur þínar kváðu við, leiftur lýstu um jarðríki, jörðin skalf og nötraði.Leið þín lá gegnum hafið, stígar þínir gegnum mikil vötn, og spor þín urðu eigi rakin. [ (Psalms 77:21) Þú leiddir lýð þinn eins og hjörð fyrir Móse og Aron. ]
20Guiaste o teu povo, como a um rebanho, pela mão de Moisés e de Arão.
20Leið þín lá gegnum hafið, stígar þínir gegnum mikil vötn, og spor þín urðu eigi rakin. [ (Psalms 77:21) Þú leiddir lýð þinn eins og hjörð fyrir Móse og Aron. ]