¹Ó pastor de Israel, dá ouvidos; tu, que guias a José como a um rebanho, que estás entronizado sobre os querubins, resplandece.

¹Til söngstjórans. Liljulag. Asafs-vitnisburður. Sálmur.

²Perante Efraim, Benjamim e Manassés, desperta o teu poder, e vem salvar-nos.

²Hirðir Ísraels, hlýð á, þú sem leiddir Jósef eins og hjörð, þú sem ríkir uppi yfir kerúbunum, birst þú í geisladýrð.

³Reabilita-nos, ó Deus; faze resplandecer o teu rosto, para que sejamos salvos.

³Tak á mætti þínum frammi fyrir Efraím, Benjamín og Manasse og kom oss til hjálpar!

⁴Ó Senhor Deus dos exércitos, até quando te indignarás contra a oração do teu povo?

⁴Guð, snú oss til þín aftur og lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast.

⁵Tu os alimentaste com pão de lágrimas, e lhes deste a beber lágrimas em abundância.

⁵Drottinn, Guð hersveitanna, hversu lengi ætlar þú að vera reiður þrátt fyrir bænir lýðs þíns?

⁶Tu nos fazes objeto de escárnio entre os nossos vizinhos; e os nossos inimigos zombam de nós entre si.

⁶Þú hefir gefið þeim tárabrauð að eta og fært þeim gnægð tára að drekka.

⁷Reabilita-nos, ó Deus dos exércitos; faze resplandecer o teu rosto, para que sejamos salvos.

⁷Þú hefir gjört oss að þrætuefni nágranna vorra, og óvinir vorir gjöra gys að oss.

⁸Trouxeste do Egito uma videira; lançaste fora as nações, e a plantaste.

⁸Guð hersveitanna leið oss aftur til þín og lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast.

⁹Preparaste-lhe lugar; e ela deitou profundas raízes, e encheu a terra.

⁹Þú kipptir upp vínvið úr Egyptalandi, stökktir burt þjóðum, en gróðursettir hann,

¹⁰Os montes cobriram-se com a sua sombra, e os cedros de Deus com os seus ramos.

¹⁰þú rýmdir til fyrir honum, hann festi rætur og fyllti landið.

¹¹Ela estendeu a sua ramagem até o mar, e os seus rebentos até o Rio.

¹¹Fjöllin huldust í skugga hans og sedrustré Guðs af greinum hans.

¹²Por que lhe derrubaste as cercas, de modo que a vindimam todos os que passam pelo caminho?

¹²Hann breiddi út álmur sínar til hafsins og teinunga sína til Fljótsins.

¹³O javali da selva a devasta, e as feras do campo alimentam-se dela.

¹³Hví hefir þú brotið niður múrveggina um hann, svo að allir vegfarendur tína berin?

¹⁴Ó Deus dos exércitos, volta-te, nós te rogamos; atende do céu, e vê, e visita esta videira,

¹⁴Skógargeltirnir naga hann, og öll dýr merkurinnar bíta hann.

¹⁵a videira que a tua destra plantou, e o sarmento que fortificaste para ti.

¹⁵Guð hersveitanna, æ, snú þú aftur, lít niður af himni og sjá og vitja vínviðar þessa

¹⁶Está queimada pelo fogo, está cortada; eles perecem pela repreensão do teu rosto.

¹⁶og varðveit það sem hægri hönd þín hefir plantað, og son þann, er þú hefir styrkvan gjört þér til handa.

¹⁷Seja a tua mão sobre o varão da tua destra, sobre o filho do homem que fortificaste para ti.

¹⁷Hann er brenndur í eldi og upphöggvinn, fyrir ógnun auglitis þíns farast þeir.

¹⁸E não nos afastaremos de ti; vivifica-nos, e nós invocaremos o teu nome.

¹⁸Lát hönd þína hvíla yfir manninum við þína hægri hönd, yfir mannsins barni, er þú hefir styrkvan gjört þér til handa,þá skulum vér eigi víkja frá þér. Viðhald lífi voru, þá skulum vér ákalla nafn þitt. [ (Psalms 80:20) Drottinn, Guð hersveitanna, snú oss til þín aftur, lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast. ]

¹⁹Reabilita-nos, Senhor Deus dos exércitos; faze resplandecer o teu rosto, para que sejamos salvos.

¹⁹þá skulum vér eigi víkja frá þér. Viðhald lífi voru, þá skulum vér ákalla nafn þitt. [ (Psalms 80:20) Drottinn, Guð hersveitanna, snú oss til þín aftur, lát ásjónu þína lýsa, að vér megum frelsast. ]