1Eu te louvarei, Senhor, de todo o meu coração; contarei todas as tuas maravilhas.
1Til söngstjórans. Almút labben. Davíðssálmur.
2Em ti me alegrarei e exultarei; cantarei louvores ao teu nome, ó Altíssimo;
2Ég vil lofa þig, Drottinn, af öllu hjarta, segja frá öllum þínum dásemdarverkum.
3porquanto os meus inimigos retrocedem, caem e perecem diante de ti.
3Ég vil gleðjast og kætast yfir þér, lofsyngja nafni þínu, þú Hinn hæsti.
4Sustentaste o meu direito e a minha causa; tu te assentaste no tribunal, julgando justamente.
4Óvinir mínir hörfuðu undan, hrösuðu og fórust fyrir augliti þínu.
5Repreendeste as nações, destruíste os ímpios; apagaste o seu nome para sempre e eternamente.
5Já, þú hefir látið mig ná rétti mínum og flutt mál mitt, setst í hásætið sem réttlátur dómari.
6Os inimigos consumidos estão; perpétuas são as suas ruínas.
6Þú hefir hastað á þjóðirnar, tortímt hinum óguðlegu, afmáð nafn þeirra um aldur og ævi.
7Mas o Senhor está entronizado para sempre; preparou o seu trono para exercer o juízo.
7Óvinirnir eru liðnir undir lok _ rústir að eilífu _ og borgirnar hefir þú brotið, minning þeirra er horfin.
8Ele mesmo julga o mundo com justiça; julga os povos com eqüidade.
8En Drottinn ríkir að eilífu, hann hefir reist hásæti sitt til dóms.
9O Senhor é também um alto refúgio para o oprimido, um alto refúgio em tempos de angústia.
9Hann dæmir heiminn með réttvísi, heldur réttlátan dóm yfir þjóðunum.
10Em ti confiam os que conhecem o teu nome; porque tu, Senhor, não abandonas aqueles que te buscam.
10Og Drottinn er vígi orðinn hinum kúguðu, vígi á neyðartímum.
11Cantai louvores ao Senhor, que habita em Sião; anunciai entre os povos os seus feitos.
11Þeir er þekkja nafn þitt, treysta þér, því að þú, Drottinn, yfirgefur eigi þá, er þín leita.
12Pois ele, o vingador do sangue, se lembra deles; não se esquece do clamor dos aflitos.
12Lofsyngið Drottni, þeim er býr á Síon, gjörið stórvirki hans kunn meðal þjóðanna.
13Tem misericórdia de mim, Senhor; olha a aflição que sofro daqueles que me odeiam, tu que me levantas das portas da morte.
13Því að hann sem blóðs hefnir hefir minnst þeirra, hann hefir eigi gleymt hrópi hinna hrjáðu:
14para que eu conte todos os teus louvores nas portas da filha de Sião e me alegre na tua salvação.
14,,Líkna mér, Drottinn, sjá þú eymd mína, er hatursmenn mínir baka mér, þú sem lyftir mér upp frá hliðum dauðans,
15Afundaram-se as nações na cova que abriram; na rede que ocultaram ficou preso o seu pé.
15að ég megi segja frá öllum lofstír þínum, fagna yfir hjálp þinni í hliðum Síonardóttur.``
16O Senhor deu-se a conhecer, executou o juízo; enlaçado ficou o ímpio nos seus próprios feitos.
16Lýðirnir eru fallnir í gryfju þá, er þeir gjörðu, fætur þeirra festust í neti því, er þeir lögðu leynt.
17Os ímpios irão para o Seol, sim, todas as nações que se esquecem de Deus.
17Drottinn er kunnur orðinn: Hann hefir háð dóm, hinn óguðlegi festist í því, er hendur hans höfðu gjört. [Strengjaleikur. Sela]
18Pois o necessitado não será esquecido para sempre, nem a esperança dos pobres será frustrada perpetuamente.
18Hinir óguðlegu hrapa til Heljar, allar þjóðir er gleyma Guði.
19Levanta-te, Senhor! Não prevaleça o homem; sejam julgadas as nações na tua presença!
19Hinum snauða verður eigi ávallt gleymt, von hinna hrjáðu bregst eigi sífellt.Rís þú upp, Drottinn! Lát eigi dauðlega menn verða yfirsterkari, lát þjóðirnar hljóta dóm fyrir augliti þínu. [ (Psalms 9:21) Skjót lýðunum skelk í bringu, Drottinn! Lát þá komast að raun um, að þeir eru dauðlegir menn. [Sela] ]
20Senhor, incute-lhes temor! Que as nações saibam que não passam de meros homens!
20Rís þú upp, Drottinn! Lát eigi dauðlega menn verða yfirsterkari, lát þjóðirnar hljóta dóm fyrir augliti þínu. [ (Psalms 9:21) Skjót lýðunum skelk í bringu, Drottinn! Lát þá komast að raun um, að þeir eru dauðlegir menn. [Sela] ]