¹Ó Senhor, Deus da vingança, ó Deus da vingança, resplandece!

¹Drottinn, Guð hefndarinnar, Guð hefndarinnar, birst þú í geisladýrð!

²Exalta-te, ó juiz da terra! dá aos soberbos o que merecem.

²Rís þú upp, dómari jarðar, endurgjald ofstopamönnunum það er þeir hafa aðhafst!

³Até quando os ímpios, Senhor, até quando os ímpios exultarão?

³Hversu lengi, Drottinn, eiga illir menn, hversu lengi, Drottinn, eiga illir menn að fagna?

⁴Até quando falarão, dizendo coisas arrogantes, e se gloriarão todos os que praticam a iniqüidade?

⁴Þeir ausa úr sér drambyrðum, allir illvirkjarnir rembast.

⁵Esmagam o teu povo, ó Senhor, e afligem a tua herança.

⁵Þeir kremja lýð þinn, Drottinn, þjá arfleifð þína,

⁶Matam a viúva e o estrangeiro, e tiram a vida ao órfão.

⁶drepa ekkjur og aðkomandi og myrða föðurlausa

⁷E dizem: O Senhor não vê; o Deus de Jacó não o percebe.

⁷og segja: ,,Drottinn sér það ekki, Jakobs Guð tekur eigi eftir því.``

⁸Atendei, ó néscios, dentre o povo; e vós, insensatos, quando haveis de ser sábios?

⁸Takið eftir, þér hinir fíflsku meðal lýðsins, og þér fáráðlingar, hvenær ætlið þér að verða hyggnir?

⁹Aquele que fez ouvido, não ouvirá? ou aquele que formou o olho, não verá?

⁹Mun sá eigi heyra, sem eyrað hefir plantað, mun sá eigi sjá, sem augað hefir til búið?

¹⁰Porventura aquele que disciplina as nações, não corrigirá? Aquele que instrui o homem no conhecimento,

¹⁰Skyldi sá er agar þjóðirnar eigi hegna, hann sem kennir mönnunum þekkingu?

¹¹o Senhor, conhece os pensamentos do homem, que são vaidade.

¹¹Drottinn þekkir hugsanir mannsins, að þær eru einber hégómi.

¹²Bem-aventurado é o homem a quem tu repreendes, ó Senhor, e a quem ensinas a tua lei,

¹²Sæll er sá maður, er þú agar, Drottinn, og fræðir í lögmáli þínu,

¹³para lhe dares descanso dos dias da adversidade, até que se abra uma cova para o ímpio.

¹³til þess að hlífa honum við mótlætisdögunum, uns gröf er grafin fyrir óguðlega.

¹⁴Pois o Senhor não rejeitará o seu povo, nem desamparará a sua herança.

¹⁴Því að Drottinn hrindir eigi burt lýð sínum og yfirgefur eigi arfleifð sína,

¹⁵Mas o juízo voltará a ser feito com justiça, e hão de segui-lo todos os retos de coração.

¹⁵heldur mun rétturinn hverfa aftur til hins réttláta, og honum munu allir hjartahreinir fylgja.

¹⁶Quem se levantará por mim contra os malfeitores? quem se porá ao meu lado contra os que praticam a iniqüidade?

¹⁶Hver rís upp mér til hjálpar gegn illvirkjunum, hver gengur fram fyrir mig gegn illgjörðamönnunum?

¹⁷Se o Senhor não tivesse sido o meu auxílio, já a minha alma estaria habitando no lugar do silêncio.

¹⁷Ef Drottinn veitti mér eigi fulltingi, þá mundi sál mín brátt hvíla í dauðaþögn.

¹⁸Quando eu disse: O meu pé resvala; a tua benignidade, Senhor, me susteve.

¹⁸Þegar ég hugsaði: ,,Mér skriðnar fótur,`` þá studdi mig miskunn þín, Drottinn.

¹⁹Quando os cuidados do meu coração se multiplicam, as tuas consolações recreiam a minha alma.

¹⁹Þegar miklar áhyggjur lögðust á hjarta mitt, hressti huggun þín sálu mína.

²⁰Pode acaso associar-se contigo o trono de iniqüidade, que forja o mal tendo a lei por pretexto?

²⁰Mun dómstóll spillingarinnar vera í bandalagi við þig, hann sem býr öðrum tjón undir yfirskini réttarins?

²¹Acorrem em tropel contra a vida do justo, e condenam o sangue inocente.

²¹Þeir ráðast á líf hins réttláta og sakfella saklaust blóð.

²²Mas o Senhor tem sido o meu alto retiro, e o meu Deus a rocha do meu alto retiro, e o meu Deus a rocha do meu refúgio.

²²En Drottinn er mér háborg og Guð minn klettur mér til hælis.Hann geldur þeim misgjörð þeirra og afmáir þá í illsku þeirra, Drottinn, Guð vor, afmáir þá.

²³Ele fará recair sobre eles a sua própria iniqüidade, e os destruirá na sua própria malícia; o Senhor nosso Deus os destruirá.

²³Hann geldur þeim misgjörð þeirra og afmáir þá í illsku þeirra, Drottinn, Guð vor, afmáir þá.