1Então todas as tribos de Israel vieram a Davi em Hebrom e disseram: Eis-nos aqui, teus ossos e tua carne!
1Queßcôeb Hebrón chixjunileb li xtêpaleb laj Israel re nak teßâtinak riqßuin laj David. Ut queßxye re: —Lâat moco jalanat ta kiqßuin. Lâo kechßalal kib chi kibil kib, chanqueb.
2Além disso, outrora, quando Saul ainda reinava sobre nós, eras tu o que saías e entravas com Israel; e também o Senhor te disse: Tu apascentarás o meu povo de Israel, e tu serás chefe sobre Israel.
2Chalen nak toj cuânk laj Saúl chokß karey, lâat catcßamoc be chiruheb li soldados aj Israel saß eb li plêt. Ut li Kâcuaß quixye nak lâat tat-ilok reheb lix tenamit ut lâatak lix reyeb, chanqueb.
3Assim, pois, todos os anciãos de Israel vieram ter com o rei em Hebrom; e o rei Davi fez aliança com eles em Hebrom, perante o Senhor; e ungiram a Davi rei sobre Israel.
3Joßcan nak chixjunileb li nequeßtaklan saß xyânkeb laj Israel queßcuulac riqßuin li rey David aran Hebrón. Laj David quixbânu jun li contrato riqßuineb saß xcßabaß li Kâcuaß. Ut queßxqßue li aceite saß xjolom ut queßxxakab chokß xreyeb laj Israel.
4Trinta anos tinha Davi quando começou a reinar, e reinou quarenta anos.
4Lajêb xcaßcßâl chihab cuan re laj David nak qui-oc chokß rey. Ut caßcßâl chihab quicuan chokß rey.
5Em Hebrom reinou sete anos e seis meses sobre Judá, e em Jerusalém reinou trinta e três anos sobre todo o Israel e Judá.
5Cuukub chihab riqßuin cuakib po quicuan Hebrón chokß xreyeb laj Judá. Ut oxlaju xcaßcßâl chihab quicuan Jerusalén chokß xreyeb chixjunileb laj Israel joß eb ajcuiß laj Judá.
6Depois partiu o rei com os seus homens para Jerusalém, contra os jebuseus, que habitavam naquela terra, os quais disseram a Davi: Não entrarás aqui; os cegos e es coxos te repelirão; querendo dizer: Davi de maneira alguma entrará aqui.
6Cô ut li rey David aran Jerusalén rochbeneb li cuînk li nequeßtenkßan re. Côeb chi pletic riqßuineb laj jebuseo li cuanqueb aran. Eb laj jebuseo queßxye re laj David: —Lâat incßaß tatrûk chi oc arin xban nak lâat incßaß tâcuy usta yal riqßuineb li mutzß ut eb li yêk rok tatpletik, chanqueb. Queßxye chi joßcan re xhobbal xban nak queßxcßoxla nak laj David incßaß tixcuy pletic riqßuin li tenamit aßan.
7Todavia Davi tomou a fortaleza de Sião; esta é a cidade de Davi.
7Usta ac cauresinbil chi us li tenamit, abanan laj David quinumta saß xbêneb ut qui-oc saß li naßajej Sión. Toj chalen anakcuan “Xtenamit laj David” nayeheß re li naßajej aßan.
8Ora, Davi disse naquele dia: Todo o que ferir os jebuseus, suba ao canal, e fira a esses coxos e cegos, a quem a alma de Davi aborrece. Por isso se diz: Nem cego nem, coxo entrara na casa.
8Saß li cutan aßan laj David quixye: —Li ani târaj tânumtâk saß xbêneb laj jebuseo, tento tâoc chak cuan cuiß li rok li haß ut tixcamsiheb laj jebuseo, li chanchaneb mutzß ut chanchan yêk rokeb, li kßaxal xicß nequeßcuil, chan laj David. (Chalen aßan cuan jun li âtin naxye, “Chi moco li mutzß chi moco li yêk rok teßoc saß lix templo li Kâcuaß.”)
9Assim habitou Davi na fortaleza, e chamou-a cidade de Davi; e foi levantando edifícios em redor, desde Milo para dentro.
9Ut nak ac xrêchani lix nimal ru tenamit, laj David quicana chi cuânc aran Sión ut quixqßue chokß xcßabaß “Xtenamit laj David”. Ut quixyîb li tzßac chi xjun sutam lix tenamit. Naticla chak li tzßac cuan cuiß jun li cab najt xteram Milo xcßabaß ut nacuulac toj saß li tenamit.
10Davi ia-se engrandecendo cada vez mais, porque o Senhor Deus dos exércitos era com ele.
10Us yô chi êlc chiru laj David li cßaßru naxbânu ut yô chi nimânc xcuanquil xban nak li nimajcual Dios cuan riqßuin ut aßan yô chi tenkßânc re.
11Hirão, rei de Tiro, enviou mensageiros a Davi, e madeira de cedro, e carpinteiros e pedreiros, que edificaram para Davi uma casa.
11Laj Hiram, li rey re li tenamit Tiro, quixtaklaheb lix takl riqßuin laj David. Quixtakla ajcuiß li châbil cheß chacalteß ut quixtaklaheb laj pechß ut laj tzßac. Queßxyîb chi châbil li rochoch laj David.
12Entendeu, pois, Davi que o Senhor o confirmara rei sobre Israel, e que exaltara e reino dele por amar do seu povo Israel.
12Ut laj David quixtau ru nak li Dios, aßan li quisicßoc ru chokß rey ut chi taklânc saß xyânkeb laj Israel. Ut quixtau ajcuiß xyâlal nak li Dios quixnimobresi xcuanquil xban nak naxraheb lix tenamit Israel.
13Davi tomou ainda para si concubinas e mulheres de Jerusalém, depois que viera de Hebrom; e nasceram a Davi mais filhos e filhas.
13Nak qui-el Hebrón, laj David cô Jerusalén ut quixcßam nabal li ixk li yal queßcuan riqßuin chi joßcan. Ut quixcßameb ajcuiß li rixakil. Ut quicuan chic ralal xcßajol riqßuineb.
14São estes os nomes dos que lhe nasceram em Jerusalém: Samua, Sobabe, Natã, Salomão,
14Aßaneb aßin lix cßabaßeb li ralal li queßyoßla Jerusalén: laj Samúa, laj Sobab, laj Natán, laj Salomón,
15Ibar, Elisua, Nefegue, Jafia,
15laj Ibhar, laj Elisúa, laj Nefeg, laj Jafía,
16Elisama, e Eliadá e Elifelete.
16laj Elisama, laj Eliada, ut laj Elifelet.
17Quando os filisteus ouviram que Davi fora ungido rei sobre Israel, subiram todos em busca dele. Ouvindo isto, Davi desceu � fortaleza.
17Eb laj filisteo queßrabi resil nak laj David quixakabâc chokß xreyeb laj Israel. Joßcan nak queßcôeb chi pletic riqßuin. Laj David quirabi resil nak eb laj filisteo ac yôqueb chi châlc chi pletic riqßuin. Joßcan nak cô saß li naßajej li nequeßxcol cuiß ribeb.
18Os filisteus vieram, e se estenderam pelo vale de Refaim.
18Eb laj filisteo queßcana saß li ru takßa re Refaim.
19Pelo que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei contra os filisteus? entregar-mos-ás nas mãos? Respondeu o Senhor a Davi: Sobe, pois eu entregarei os filisteus nas tuas mãos.
19Laj David quitijoc ut quixye re li Dios: —¿Ma tinxic chi pletic riqßuineb laj filisteo? ¿Ma tinâtenkßa chi numtâc saß xbêneb? chan. Ut li Kâcuaß quixye re: —Ayu chi pletic riqßuineb. Lâin tinkßaxtesiheb saß âcuukß, chan.
20Então foi Davi a Baal-Perazim, e ali os derrotou; e disse: O Senhor rompeu os meus inimigos diante de mim, como as águas rompem barreiras. Por isso chamou o nome daquele lugar Baal-Perazim.
20Joßcan nak laj David cô saß li naßajej Baal-perazim ut quinumta saß xbêneb laj filisteo ut quixye: —Li Kâcuaß quixsach ruheb li xicß nequeßiloc cue. Chanchan nak xeßcßameß xban butß, chan. Joßcan nak queßxqßue Baal-perazim chokß xcßabaß li naßajej aßan.
21Os filisteus deixaram lá os seus ídolos, e Davi e os seus homens os levaram.
21Eb laj filisteo queßêlelic chiru laj David ut queßxcanab lix yîbanbil dios nak queßcôeb. Ut laj David ut eb li cuanqueb rochben queßxcßat lix dioseb.
22Tornaram ainda os filisteus a subir, e se espalharam pelo vale de Refaim.
22Chirix chic aßan, eb laj filisteo queßcôeb cuißchic aran saß li ru takßa re Refaim.
23E Davi consultou ao Senhor, que respondeu: Não subirás; mas rodeia-os por detrás, e virás sobre eles por defronte dos balsameiros.
23Ut laj David quitijoc cuißchic ut quixpatzß re li Dios cßaßru us tixbânu. Ut li Kâcuaß quixye re: —Incßaß tat-oc chi ubej. Têsut rix lix naßajeb ut texpletik riqßuineb cuanqueb cuiß li cheß bálsamo.
24E há de ser que, ouvindo tu o ruído de marcha pelas copas dos balsameiros, então te apressarás, porque é o Senhor que sai diante de ti, a ferir o arraial dos filisteus.
24Nak tâcuabi li ecßânc saß rukßeb li cheß chanchan yôqueb chi bêc li soldados, tatxic chi pletic riqßuineb xban nak lâin tinxic chi ubej ut tinsach xcuanquileb lix soldâdeb laj filisteo, chan li Dios.Ut laj David quixbânu joß quixye li Kâcuaß. Quixcamsiheb laj filisteo. Naticla saß li tenamit Geba ut quicuulac toj cuan cuiß li tenamit Gezer.
25Fez, pois, Davi como o Senhor lhe havia ordenado; e feriu os filisteus desde Geba, até chegar a Gezer.
25Ut laj David quixbânu joß quixye li Kâcuaß. Quixcamsiheb laj filisteo. Naticla saß li tenamit Geba ut quicuulac toj cuan cuiß li tenamit Gezer.