1Tornou Davi a ajuntar todos os escolhidos de Israel, em número de trinta mil.
1Laj David quixchßutubeb cuißchic lajêb xcaßcßâl mil chi soldados aj Israel, li sicßbileb ru.
2Depois levantou-se Davi, e partiu para Baal-Judá com todo o povo que tinha consigo, para trazerem dali para cima a arca de Deus, a qual é chamada pelo Nome, o nome do Senhor dos exércitos, que se assenta sobre os querubins.
2Ut quixcßameb aran Baala li cuan saß xcuênt Judá re nak teßxcßam lix Lokßlaj Câx li Dios, li nequeßxyâba cuiß xcßabaß li nimajcual Dios li nahilan saß xyânkeb li querubines.
3Puseram a arca de Deus em um carro novo, e a levaram da casa de Abinadabe, que estava sobre o outeiro; e Uzá e Aiô, filhos de Abinadabe, guiavam o carro novo.
3Queßrisi li Lokßlaj Câx saß rochoch laj Abinadab li cuan saß xbên bol ut queßxqßue saß xbên jun li carrêt toj acß. Laj Uza ut laj Ahío, eb li ralal laj Abinadab, yôqueb chi beresînc re li acß carrêt.
4Foram, pois, levando-o da casa de Abinadabe, que estava sobre o outeiro, com a arca de Deus; e Aiô ia adiante da arca.
4Ut laj Ahío cßamol be chiru li Lokßlaj Câx nak yôqueb chi xic.
5E Davi, e toda a casa de Israel, tocavam perante o Senhor, com toda sorte de instrumentos de pau de faia, como também com harpas, saltérios, tamboris, pandeiros e címbalos.
5Laj David ut chixjunileb laj Israel yôqueb chi xajoc ut yôqueb chi bichânc chi anchaleb xchßôl re xqßuebal xlokßal li Kâcuaß ut yôqueb chi cuajbac. Cuanqueb x-arpa, cuanqueb xsalterios, cuanqueb xtambor, ut cuanqueb xxôlb ut yôqueb ajcuiß chixtßochbal li sursûquil chßîchß.
6Quando chegaram � eira de Nacom, Uzá estendeu a mão � arca de Deus, e pegou nela, porque os bois tropeçaram.
6Nak queßcuulac saß li naßajej li narisi cuiß rix lix trigo laj Nacón, eb li bôyx queßxtich rokeb. Ut laj Uza quixchap lix Lokßlaj Câx li Dios re nak incßaß tâtßanekß.
7Então a ira do Senhor se acendeu contra Uzá, e Deus o feriu ali; e Uzá morreu ali junto � arca de Deus.
7Cßajoß nak quijoskßoß li Dios riqßuin laj Uza, ut quixcamsi xban nak quixchßeß li Lokßlaj Câx riqßuin rukß. Ut aran chixcßatk li Lokßlaj Câx quicana chi camenak laj Uza.
8E Davi se contristou, porque o Senhor abrira rotura em Uzá; e passou-se a chamar �quele lugar, Pérez-Uzá, até o dia de hoje.
8Cßajoß nak quirahoß xchßôl laj David xban nak li Kâcuaß quixrak xyußam laj Uza. Li naßajej aßan Pérez-uza queßxqßue chokß xcßabaß toj chalen anakcuan.
9Davi, pois, teve medo do Senhor naquele dia, e disse: Como virá a mim a arca do Senhor?
9Laj David qui-oc xxiu saß li cutan aßan xban li cßaßru quixbânu li Kâcuaß ut quixye: —Mâmin târûk tincßam cuiqßuin lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß, chan.
10E não quis levar a arca do Senhor para a cidade de Davi; mas fê-la entrar na casa de Obede-Edom, o gitita.
10Ut incßaß chic quixcßam li Lokßlaj Câx toj Jerusalén saß lix tenamit laj David. Quixtakla ban xcanabanquil saß rochoch laj Obed-edom saß li tenamit Gat.
11E ficou a arca do Senhor três meses na casa de Obede-Edom, o gitita, e o Senhor o abençoou e a toda a sua casa.
11Li Lokßlaj Câx quicuan aran oxib po. Ut li Kâcuaß quirosobtesi laj Obed-edom joß eb ajcuiß chixjunileb li cuanqueb saß li rochoch.
12Então informaram a Davi, dizendo: O Senhor abençoou a casa de Obede-Edom, e tudo quanto é dele, por causa da arca de Deus. Foi, pois, Davi, e com alegria fez subir a arca de Deus, da casa de Obede-Edom para a cidade de Davi.
12Quiyeheß resil re li rey David chanru nak li Kâcuaß quirosobtesi laj Obed-edom joß ajcuiß chixjunil li cßaßru cuan re saß xcßabaß li Lokßlaj Câx. Joßcan nak cô chirisinquil li Lokßlaj Câx saß rochoch laj Obed-edom re tixcßam Jerusalén ut kßaxal sa saß xchßôl.
13Quando os que levavam a arca do Senhor tinham dado seis passos, ele sacrificou um boi e um animal cevado.
13Nak ac xeßxqßue cuakib yoc li yôqueb chi cßamoc re li Lokßlaj Câx, laj David quixmayeja chiru li Kâcuaß jun li bôyx ut jun li carner nim xtibel.
14E Davi dançava com todas as suas forças diante do Senhor; e estava Davi cingido dum éfode de linho.
14Laj David cuan chirix jun li efod yîbanbil riqßuin li châbil tßicr lino ut yô chi xajoc chi anchal xchßôl re xqßuebal xlokßal li Dios.
15Assim Davi e toda a casa de Israel subiam, trazendo a arca do Senhor com júbilo e ao som de trombetas.
15Chi joßcaßin laj David ut chixjunileb li ralal xcßajol laj Israel queßxcßam li Lokßlaj Câx. Yôqueb chixjapbal reheb xban xsahil xchßôleb ut yôqueb chixyâbasinquil lix trompeta.
16Quando entrava a arca do Senhor na cidade de Davi, Mical, filha de Saul, estava olhando pela janela; e, vendo ao rei Davi saltando e dançando diante do senhor, o desprezou no seu coraçao.
16Nak yôqueb chirocsinquil li Lokßlaj Câx Jerusalén, saß lix tenamit laj David, lix Mical lix rabin laj Saúl yô chi iloc saß li ventana. Nak quiril nak laj David yô chi xajoc ut yô chi piscßoc re xqßuebal xlokßal li Kâcuaß, xicß quirecßa.
17Introduziram, pois, a arca do Senhor, e a puseram no seu lugar, no meio da tenda que Davi lhe armara; e Davi ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas perante o Senhor.
17Queßxcßam lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß ut queßxqßue saß xnaßaj saß xyi li muhebâl li quixyîb laj David. Ut laj David quixcßat li mayejanbil xul chiru li Kâcuaß ut quixqßue xmayej re xcßambal ribeb saß usilal riqßuin li Kâcuaß.
18Quando Davi acabou de oferecer os holocaustos e ofertas pacíficas, abençoou o povo em nome do Senhor dos exércitos.
18Nak laj David ac xrakeß chixqßuebal li cßatbil mayej ut li mayej re xcßambal ribeb saß usilal riqßuin li Kâcuaß, quixtzßâma chiru li Kâcuaß li nimajcual Dios nak târosobtesiheb lix tenamit.
19Depois repartiu a todo o povo, a toda a multidão de Israel, tanto a homens como a mulheres, a cada um, um bolo de pão, um bom pedaço de carne e um bolo de passas. Em seguida todo o povo se retirou, cada um para sua casa.
19Ut laj David quixjeqßui li tzacaêmk reheb li tenamit. Quixqßue li caxlan cua, li pombil tib ut li chaki uvas reheb li junjûnk chi aj Israel, joß ixk, joß cuînk. Ut chixjunileb queßcôeb saß rochocheb.
20Então Davi voltou para abençoar a sua casa; e Mical, filha de Saul, saiu a encontrar-se com Davi, e disse: Quão honrado foi o rei de Israel, descobrindo-se hoje aos olhos das servas de seus servos, como sem pejo se descobre um indivíduo qualquer.
20Ut laj David cô saß rochoch chixtzßâmanquil chiru li Dios nak târosobtesiheb li cuanqueb saß li rochoch. Lix Mical qui-el chixcßulbal ut quixhob ut quixye re: —Anakcuan qßuebil chic âlokßal, at rey, riqßuin li cßaßru xabânu chiruheb li ixk, lix môseb li nequeßcßanjelac châcuu. Riqßuin li cßaßru xabânu, xacßutbesi âcuib joß nequeßxbânu li incßaß nequeßxnau xutânac, chan.
21Disse, porém, Davi a Mical: Perante o Senhor, que teu escolheu a mim de preferência a teu pai e a toda a sua casa, estabelecendo-me por chefe sobre o povo do Senhor, sobre Israel, sim, foi perante Senhor que dancei; e perante ele ainda hei de dançar
21Laj David quixye re: —Lâin xinxajoc re xqßuebal xlokßal li Kâcuaß li quisicßoc cuu chokß rêkaj lâ yucuaß ut eb li ralal xcßajol. Li Kâcuaß xinixxakab chi taklânc saß xbêneb laj Israel, lix tenamit. Joßcan nak lâin tinxajok cuißchic re xqßuebal xlokßal li Kâcuaß.
22Também ainda mais do que isso me envilecerei, e me humilharei aos meus olhos; mas das servas, de quem falaste, delas serei honrado.
22Kßaxal cuißchic tincubsi cuib anakcuan chiru xbên cua. Châcuu lâat mâcßaßak inlokßal. Abanan qßuebilak inlokßal xbaneb li môs ixk li yôcat chixyebal, chan.Lix Mical lix rabin laj Saúl, mâ jun lix cocßal quicuan chalen nak quicam.
23E Mical, filha de Saul não teve filhos, até o dia de sua morte.
23Lix Mical lix rabin laj Saúl, mâ jun lix cocßal quicuan chalen nak quicam.