Portuguese: Almeida Atualizada

Kekchi

Ezra

3

1Quando chegou o sétimo mês, estando já os filhos de Israel nas suas cidades, ajuntou-se o povo, como um só homem, em Jerusalém.
1Saß xcuuk li po, ac cuanqueb li ralal xcßajol laj Israel saß eb li cocß tenamit li cuanqueb nachß riqßuin Jerusalén. Queßchßutla chixjunileb li tenamit aran Jerusalén.
2Então se levantou Jesuá, filho de Jozadaque, com seus irmãos, os sacerdotes, e Zorobabel, filho de Sealtiel, e seus irmãos; e edificaram o altar do Deus de Israel, para oferecerem sobre ele holocaustos, como está escrito na lei de Moisés, homem de Deus.
2Ut laj Jesúa, li ralal laj Josadac, ut eb laj tij, lix comoneb, ut laj Zorobabel ralal laj Salatiel rochbeneb lix comoneb queßoc chixyîbanquil lix artal li Kâcuaß lix Dioseb laj Israel re teßxmayeja cuiß li xul joß tzßîbanbil saß li chakßrab li quiqßueheß re laj Moisés laj cßanjel chiru li Dios.
3Colocaram o altar sobre a sua base (pois o terror estava sobre eles por causa dos povos das terras e ofereceram sobre ele holocaustos ao Senhor, holocaustos pela manhã e � tarde.
3Usta yô xxiuheb xbaneb li jalaneb xtenamit li cuanqueb Jerusalén, queßxyîb li artal chi châbil saß lix naßaj ut queßxmayeja li cßatbil xul saß xbên li artal rajlal ekßela ut rajlal ecuu re xlokßoninquil li Kâcuaß.
4E celebraram a festa dos tabernáculos como está escrito, e ofereceram holocaustos diários segundo o número ordenado para cada dia,
4Tojoßnak queßxyîb li cocß muhebâl re nak teßxbânu li ninkße re xbantioxinquil chiru li Dios nak queßcoleß, joß tzßîbanbil saß li chakßrab li quiqßueheß re laj Moisés. Rajlal cutan queßxmayeja li cßatbil xul joß cßaynakeb xbânunquil ut saß xcutanquil quilajeßxbânu joß quiyeheß reheb.
5e em seguida o holocausto contínuo, e os das luas novas e de todas as festas fixas do Senhor, como também os de qualquer que fazia oferta voluntária ao Senhor.
5Ut queßmayejac joß nequeßxbânu junelic ut queßmayejac saß xyoßlajic li po ut saß eb li cutan joß yebil chak reheb xban li Kâcuaß ut cuanqueb ajcuiß li qui-ala saß xchßôleb xqßuebal xmayejeb.
6Desde o primeiro dia do sétimo mês começaram a oferecer holocaustos ao Senhor; porém ainda não haviam sido lançados os alicerces do templo do Senhor.
6Saß li xbên cutan re li xcuuk li po queßxtiquib xmayejanquil li cßatbil xul re xlokßoninquil li Kâcuaß, usta toj mâjiß nequeßxyîb li cimiento re lix templo li Kâcuaß.
7Deram dinheiro aos pedreiros e aos carpinteiros; como também comida e bebida, e azeite aos sidônios, e aos tírios, para trazerem do Líbano madeira de cedro ao mar, para Jope, segundo a concessão que lhes tinha feito Ciro, rei da Pérsia.
7Queßtojeß laj tzßac ut eb laj pechß. Ut queßqßueheß ajcuiß xcua rucßa ut x-aceite eb laj Tiro ut eb laj Sidón re nak teßxcßam chak li châbil cheß chacalteß li cuan Líbano. Teßxcßam chak Jope chiru li palau joß quiyeheß reheb xban laj Ciro lix reyeb laj Persia.
8Ora, no segundo ano da sua vinda � casa de Deus em Jerusalém, no segundo mês, Zorobabel, filho de Sealtiel, e Jesuá, filho de Jozadaque, e os outros seus irmãos, os sacerdotes e os levitas, e todos os que vieram do cativeiro para Jerusalém, deram início � obra e constituíram os levitas da idade de vinte anos para cima, para superintenderem a obra da casa do Senhor.
8Ac yô chic xcab po xcab chihab xsukßijiqueb Jerusalén laj Israel li queßchapeß ut queßcßameß saß jalan tenamit, nak laj Zorobabel li ralal laj Salatiel ut laj Jesúa li ralal laj Josadac, queßoc chixyîbanquil lix templo li Kâcuaß Dios, rochbeneb laj tij ut eb laj levita. Eb laj levita li ac queßxbânu junmay chihab, aßaneb li queßcßamoc be chi cßanjelac.
9Então se levantaram Jesuá com seus filhos e seus irmãos, Cadmiel e seus filhos, os filhos de Judá, como um só homem, para superintenderem os que faziam a obra na casa de Deus; como também os filhos de Henadade, com seus filhos e seus irmãos, os levitas.
9Eb li queßcßamoc be chixyîbanquil li rochoch li Dios, aßaneb aßin: laj Jesúa rochbeneb li ralal xcßajol ut li rechßalal; ut laj Cadmiel, li ralal laj Hodavías, rochbeneb li ralal xcßajol; joß ajcuiß laj Henadad rochbeneb li ralal xcßajol ut li rechßalal. Chixjunileb aßan aj levita.
10Quando os edificadores lançaram os alicerces do templo do Senhor, os sacerdotes trajando suas vestes, apresentaram-se com trombetas, e os levitas, filhos de Asafe, com címbalos, para louvarem ao Senhor, segundo a ordem de Davi, rei de Israel.
10Ut nak eb laj tzßac yôqueb chixqßuebal li cimiento re lix templo li Kâcuaß, eb laj tij queßxqßue chirixeb li rakß li nequeßrocsi nak nequeßcßanjelac saß li templo ut cuanqueb xtrompeta saß rukßeb. Ut eb li ralal xcßajol laj Asaf laj levita cuanqueb saß rukß lix chßîchßeb címbalos xcßabaß. Yôqueb chixlokßoninquil li Kâcuaß joß quixye laj David li quicuan chokß xreyeb laj Israel junxil.
11E cantavam a revezes, louvando ao Senhor e dando-lhe graças com estas palavras: Porque ele é bom; porque a sua benignidade dura para sempre sobre Israel. E todo o povo levantou grande brado, quando louvaram ao Senhor, por se terem lançado os alicerces da casa do Senhor.
11Yôqueb chi bichânc ut yôqueb chi lokßonînc. Yôqueb chi bantioxînc chiru li Kâcuaß ut yôqueb chixyebal: —Kßaxal châbil li Kâcuaß. Junelic naruxtâna ruheb laj Israel, chanqueb. Ut chixjunileb li tenamit yôqueb chixjapbal reheb xban xsahil xchßôleb ut yôqueb chixlokßoninquil li Kâcuaß xban nak queßxqßue li cimiento li tâcûtûnk re li rochoch li Dios.
12Muitos, porém, dos sacerdotes e dos levitas, e dos chefes das casas paternas, os idosos que tinham visto a primeira casa, choraram em altas vozes quando, a sua vista, foi lançado o fundamento desta casa; também muitos gritaram de júbilo;
12Nabaleb laj levita xcomoneb laj tij, ut eb li ac tîxeb li nequeßjolomin reheb li junjûnk cabaleb, yôqueb chi yâbac chi cau xyâb xcuxeb nak queßril nak yô chi oc li cimiento re lix templo li Dios xban nak quinak saß xchßôleb li templo li quicuan junxil. Ut nabaleb chic yôqueb chixjapbal reheb xban xsahil xchßôleb.Chi najt qui-abîc chak lix yâbeb, ut incßaß quicßutun chiruheb li tenamit aniheb li yôqueb chixjapbal reheb xban xsahil xchßôleb ut aniheb li yôqueb chi yâbac.
13de maneira que não podia o povo distinguir as vozes do júbilo das vozes do choro do povo; porque o povo bradava em tão altas vozes que o som se ouvia de mui longe.
13Chi najt qui-abîc chak lix yâbeb, ut incßaß quicßutun chiruheb li tenamit aniheb li yôqueb chixjapbal reheb xban xsahil xchßôleb ut aniheb li yôqueb chi yâbac.