1Alguns dias depois disso, durante a ceifa do trigo, Sansão, levando um cabrito, foi visitar a sua mulher, e disse: Entrarei na câmara de minha mulher. Mas o pai dela não o deixou entrar,
1Mokon chic saß xkßehil li sicßoc trigo, cô laj Sansón chirilbal li rixakil. Quixcßam jun li chßina chibât re tixsi re. Quixye re lix yucuaß li rixakil: —Tincuaj xic saß cab riqßuin li cuixakil, chan. Abanan li yucuaßbej incßaß quixcanab chi oc.
2dizendo-lhe: Na verdade, pensava eu que de todo a aborrecias; por isso a dei ao teu companheiro. Não é, porém, mais formosa do que ela a sua irmã mais nova? Toma-a, pois, em seu lugar.
2Quixye re laj Sansón: —Saß inchßôl lâin nak incßaß chic nacacuaj ru lâ cuixakil. Joßcan nak xinqßue re lâ cuamîg. Abanan cuan li rîtzßin naru tâcßam chokß rêkaj. ¿Ma incßaß ta biß kßaxal chßinaßus li rîtzßin chiru aßan? chan.
3Então Sansão lhes disse: De agora em diante estarei sem culpa para com os filisteus, quando lhes fizer algum mal.
3Laj Sansón quixye re: —Lâin mâcßaß inmâc cui cßaßru incßaß us tinbânu reheb laj filisteo, chan.
4E Sansão foi, apanhou trezentas raposas, tomou fachos e, juntando as raposas cauda a cauda, pôs-lhes um facho entre cada par de caudas.
4Ut laj Sansón cô ut quixchap oxib ciento li yac. Quixbacß saß caßcab riqßuin xyeheb ut quixbaqßueb ajcuiß li chaj chiru lix yeheb.
5E tendo chegado fogo aos fachos, largou as raposas nas searas dos filisteus:, e assim abrasou tanto as medas como o trigo ainda em pé as vinhas e os olivais.
5Quixloch xxamlel li chaj ut quirachßabeb li yac saß li naßajej li aubil cuiß lix trigo eb laj filisteo. Ut quixcßat li trigo li ac sicßbil, joß ajcuiß li toj mâjiß sicßbil. Ut quicßat ajcuiß li uvas joß eb ajcuiß li cheß olivo.
6Perguntaram os filisteus: Quem fez isto? Respondeu-se-lhes: Sansão, o genro do timnita, porque este lhe tomou a sua mulher, e a deu ao seu companheiro. Subiram, pois, os filisteus, e queimaram a fogo a ela e a seu pai.
6Eb laj filisteo queßxpatzßi ani xbânun re aßan. Ut quiyeheß reheb nak aßan laj Sansón lix hiß li cuînk laj Timnat xtenamit. Quixcßat li racuîmkeb xban nak quiqßueheß li rixakil re li ramîg xban li yucuaßbej. Ut eb laj filisteo queßcôeb ut queßxcßat li yucuaßbej ut queßxcßat ajcuiß li rixakil laj Sansón.
7Disse-lhes Sansão: É assim que fazeis? pois só cessarei quando me houver vingado de vós.
7Laj Sansón quixye reheb: —Xban nak xebânu aßan, relic chi yâl ninye êre nak lâin incßaß tâsahokß inchßôl toj tinqßue rêkaj êre, chan.
8E de todo os desbaratou, infligindo-lhes grande mortandade. Então desceu, e habitou na fenda do penhasco de Etã.
8Qui-oc chi pletic riqßuineb ut quixcamsi nabaleb. Chirix aßan, laj Sansón cô chi cuânc saß jun li ochoch pec saß li sakônac cuan saß li naßajej Etam.
9Então os filisteus subiram, acamparam-se em Judá, e estenderam-se por Leí.
9Ut eb laj filisteo queßcôeb Judá. Aran queßxyîb lix muhebâleb ut queßxjeqßui ribeb ut queßcuulac toj saß li naßajej Lehi.
10Perguntaram-lhes os homens de Judá: Por que subistes contra nós. E eles responderam: Subimos para amarrar a Sansão, para lhe fazer como ele nos fez.
10Eb laj Judá li cuanqueb Lehi queßxpatzß reheb: —¿Cßaßut nak xexchal chi pletic kiqßuin? chanqueb reheb. Ut eb laj filisteo queßxye: —Xochal chixchapbal laj Sansón re nak takaqßue chixtoj li incßaß us xbânu ke, chanqueb.
11Então três mil homens de Judá desceram até a fenda do penhasco de Etã, e disseram a Sansão: Não sabias tu que os filisteus dominam sobre nós? por que, pois, nos fizeste isto? E ele lhes disse: Assim como eles me fizeram a mim, eu lhes fiz a eles.
11Oxib mil li cuînk xcomoneb laj Judá queßcôeb saß li ochoch pec aran Etam chi âtinac riqßuin laj Sansón. Queßxye re: —¿Ma incßaß nacanau nak eb laj filisteo nequeßtaklan saß kabên? ¿Cßaßut nak xabok raylal saß kabên? chanqueb. Ut laj Sansón quixye: —Lâin xinbânu reheb joß xeßxbânu cue lâin, chan.
12Tornaram-lhe eles: Descemos para amarrar-te, a fim de te entregar nas mãos dos filisteus. Disse-lhes Sansão: Jurai-me que vós mesmos não me acometereis.
12Xeßxye re: —Xochal châchapbal re nak tatkakßaxtesi reheb laj filisteo, chanqueb. Laj Sansón quixye reheb: —¿Ma tzßakal yâl nak incßaß tinêcamsi? chan.
13Eles lhe responderam: Não, não te mataremos, mas apenas te amarraremos, e te entregaremos nas mãos deles. E amarrando-o com duas cordas novas, tiraram-no do penhasco.
13Queßxye re: —Incßaß tatkacamsi. Caßaj cuiß tatkabacß ut tatkakßaxtesi saß rukßeb, chanqueb. Ut queßxbacß riqßuin cuib li laso toj acß ut queßrisi saß li ochoch pec.
14Quando ele chegou a Leí, os filisteus lhe saíram ao encontro, jubilando. Então o Espírito do Senhor se apossou dele, e as cordas que lhe ligavam os braços se tornaram como fios de linho que estão queimados do fogo, e as suas amarraduras se desfizeram das suas mãos.
14Nak queßxcßam aran Lehi, eb laj filisteo japjôqueb re nak queßcôeb chixcßulbal laj Sansón. Abanan lix musikß li Kâcuaß quichal riqßuin laj Sansón ut quixqßue xmetzßêu. Joßcan nak laj Sansón quixtßupi li laso li bacßbo cuiß li rukß. Chanchan cßatbil li cßam nak quixtßupi.
15E achou uma queixada fresca de jumento e, estendendo a mão, tomou-a e com ela matou mil homens.
15Laj Sansón quixtau jun xbakel xcâlam re bûr toj rax bak. Quixchap ut chiru aßan quixcamsiheb jun mil chi cuînk xcomoneb laj filisteo.
16Disse Sansão: Com a queixada de um jumento montões e mais montões! Sim, com a queixada de um jumento matei mil homens.
16Laj Sansón quibichan ut quixye: —Riqßuin xbakel xcâlam re bûr quincamsi jun mil chi cuînk. Riqßuin xbakel xcâlam re jun li bûr xincanabeb chi tûbtu, chan.
17E acabando ele de falar, lançou da sua mão a queixada; e chamou-se aquele lugar Ramá-Leí.
17Chirix aßan quixtzßek xbakel xcâlam re li bûr. Ut quixqßue chokß xcßabaß li naßajej aßan Ramat-lehi.
18Depois, como tivesse grande sede, clamou ao Senhor, e disse: Pela mão do teu servo tu deste este grande livramento; e agora morrerei eu de sede, e cairei nas mãos destes incircuncisos?
18Cßajoß nak tâchakik re laj Sansón nak quixye re li Kâcuaß: —Xinâtenkßa chi numtâc saß xbêneb laj filisteo. Ut anakcuan, ¿ma tinâcanab chi câmc xban chaki el ut tineßxcßam eb laj filisteo, li incßaß nacateßxpâb? chan.
19Então o Senhor abriu a fonte que está em Leí, e dela saiu água; e Sansão, tendo bebido, recobrou alento, e reviveu; pelo que a fonte ficou sendo chamada En-Hacore, a qual está em Leí até o dia de hoje.
19Tojoßnak li Dios quixqßue chi êlc haß saß li jul li cuan aran Lehi. Qui-ucßac laj Sansón ut quicßojla xchßôl. Xban aßan, En-hacore quiqßueheß chokß xcßabaß li yußam haß aßan. Toj cuan ajcuiß li yußam haß aßan aran anakcuan.Ut laj Sansón yô chi taklânc saß xbêneb laj Israel chiru junmay chihab nak cuanqueb rubel xcuanquil eb laj filisteo.
20E julgou a Israel, nos dias dos filisteus, vinte anos.
20Ut laj Sansón yô chi taklânc saß xbêneb laj Israel chiru junmay chihab nak cuanqueb rubel xcuanquil eb laj filisteo.