1Ouvi isto, vós todos os povos; inclinai os ouvidos, todos os habitantes do mundo,
1Lâex tenamit, abihomak chi us li oc cue xyebal êre. Abihomak chêjunilex li cuanquex saß ruchichßochß.
2quer humildes quer grandes, tanto ricos como pobres.
2Joßcan ajcuiß lâex li cuan êcuanquil joß ajcuiß lâex li mâcßaß êcuanquil. Cherabihak ajcuiß lâex biom ut lâex nebaß.
3A minha boca falará a sabedoria, e a meditação do meu coração será de entendimento.
3Oc cue xqßuebal ênaßleb anakcuan ut tinchßolob lix yâlal chi tzßakal chêru.
4Inclinarei os meus ouvidos a uma parábola; decifrarei o meu enigma ao som da harpa.
4Tinye êre lix yâlal jun li naßleb chßaßaj xtaubal ru. Tinbichânk riqßuin li arpa nak tinchßolob lix yâlal chêru.
5Por que temeria eu nos dias da adversidade, ao cercar-me a iniqüidade dos meus perseguidores,
5¿Cßaßut nak tinxucuak nak yôqueb chixbânunquil raylal cue li incßaß useb xnaßleb? Usta nabal li raylal li nequeßxbânu cue, incßaß tinxucuak.
6dos que confiam nos seus bens e se gloriam na multidão das suas riquezas?
6Eb aßan cßojcßôqueb xchßôl saß xbên lix biomal. Ut nequeßxnimobresi rib xban nak cuan nabal cßaßruheb re.
7Nenhum deles de modo algum pode remir a seu irmão, nem por ele dar um resgate a Deus,
7Usta nabal cßaßru reheb, abanan mâ ani naru nacoleß riqßuin li cßaßru cuan re xban nak mâ ani naru naxlokß lix yußam riqßuin li Dios.
8(pois a redenção da sua vida é caríssima, de sorte que os seus recursos não dariam;)
8Mâ jokße târûk xlokßbal lix colbal li kayußam xban nak kßaxal terto xtzßak.
9para que continuasse a viver para sempre, e não visse a cova.
9Incßaß naru nakalokß li kayußam re nak yoßyôko junelic saß ruchichßochß chi incßaß ta tocâmk.
10Sim, ele verá que até os sábios morrem, que perecem igualmente o néscio e o estúpido, e deixam a outros os seus bens.
10Arin nakaqßue retal nak chikajunilo nococam, li cuanqueb xnaßleb joß ajcuiß li mâcßaßeb xnaßleb. Ut lix biomaleb jalan chic naêchanin re.
11O pensamento íntimo deles é que as suas casas são perpétuas e as suas habitações de geração em geração; dão �s suas terras os seus próprios nomes.
11Eb aßan cuan saß xchßôleb nak tâcuânk lix chßochßeb chi junelic ut nequeßxcßoxla nak li rochocheb teßcanâk reheb li ralal xcßajol li toj teßcuânk mokon xban nak saß xcßabaßeb cuan lix huhil lix chßochßeb.
12Mas o homem, embora esteja em honra, não permanece; antes é como os animais que perecem.
12Abanan li cuînk incßaß nacuan lix yußam chi junelic saß ruchichßochß usta nabal lix biomal ut lix cuanquilal. Nequeßcam li xul ut nequeßcam ajcuiß li cristian.
13Este é o destino dos que confiam em si mesmos; o fim dos que se satisfazem com as suas próprias palavras.
13Joßcaßin nequeßxcßul li nequeßxqßue xlokßal xjuneseb rib. Ut joßcaßin nak nequeßosoß li nequeßxcßojob xchßôl saß xbêneb lix biomal.
14Como ovelhas são arrebanhados ao Seol; a morte os pastoreia; ao romper do dia os retos terão domínio sobre eles; e a sua formosura se consumirá no Seol, que lhes será por habitação.
14Li câmc aßan tenebanbil saß xbêneb chixjunileb. Chanchaneb li carner re camsîc. Ut lix tibeleb tâkßâk saß li muklebâl. Ut li muklebâl aßanak chic li rochocheb. Ut saß jun cutan li tîqueb xchßôl, aßan eb chic li teßqßuehekß xlokßal.
15Mas Deus remirá a minha alma do poder do Seol, pois me receberá.
15Abanan li Dios tixcol li cuâm. Incßaß tinixcanab saß xnaßajeb li camenak chi junaj cua. Tinixcßam ban riqßuin.
16Não temas quando alguém se enriquece, quando a glória da sua casa aumenta.
16Mexcßoxlac chi rilbal li ani yô chi biomocß ut naxyîb lix jun cablal chi kßaxal chßinaßus re xnimobresinquil rib.
17Pois, quando morrer, nada levará consigo; a sua glória não descerá após ele.
17Moco tixcßam ta chirix nak tâcâmk. Chi moco lix cuanquil tixcßam chirix.
18Ainda que ele, enquanto vivo, se considera feliz e os homens o louvam quando faz o bem a si mesmo,
18Nak toj cuan saß ruchichßochß, quisahoß saß xchßôl xban nak cuan cßaßru re ut naqßueheß xlokßal xban nak biom.
19ele irá ter com a geração de seus pais; eles nunca mais verão a luz
19Abanan tâcuulak ajcuiß xkßehil nak tâcâmk joß nak queßcam lix xeßtônil yucuaßeb. Ut incßaß chic teßcuânk saß ruchichßochß.Li cuînk incßaß nacuan lix yußam chi junelic saß ruchichßochß usta nabal lix biomal ut lix cuanquilal. Nequeßcam li xul ut nequeßcam ajcuiß li cristian.
20Mas o homem, embora esteja em honra, não permanece; antes é como os animais que perecem.
20Li cuînk incßaß nacuan lix yußam chi junelic saß ruchichßochß usta nabal lix biomal ut lix cuanquilal. Nequeßcam li xul ut nequeßcam ajcuiß li cristian.