1Então Jó respondeu, dizendo:
1അതിന്നു ഇയ്യോബ് ഉത്തരം പറഞ്ഞതെന്തെന്നാല്
2Tenho ouvido muitas coisas como essas; todos vós sois consoladores molestos.
2ഞാന് ഈവക പലതും കേട്ടിട്ടുണ്ടു; നിങ്ങള് എല്ലാവരും വ്യസനിപ്പിക്കുന്ന ആശ്വാസകന്മാര്.
3Não terão fim essas palavras de vento? Ou que é o que te provoca, para assim responderes?
3വ്യര്ത്ഥവാക്കുകള്ക്കു അവസാനം ഉണ്ടാകുമോ? അല്ല, പ്രതിവാദിപ്പാന് നിന്നെ ചൊടിപ്പിക്കുന്നതു എന്തു?
4Eu também poderia falar como vós falais, se vós estivésseis em meu lugar; eu poderia amontoar palavras contra vós, e contra vós menear a minha cabeça;
4നിങ്ങളെപ്പോലെ ഞാനും സംസാരിക്കാം; എനിക്കുള്ള അനുഭവം നിങ്ങള്ക്കുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില് എനിക്കും നിങ്ങളുടെ നേരെ മൊഴികളെ യോജിപ്പിക്കയും നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു തല കുലുക്കുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നു.
5poderia fortalecer-vos com a minha boca, e a consolação dos meus lábios poderia mitigar a vossa dor.
5ഞാന് വായികൊണ്ടു നിങ്ങളെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുകയും അധരസാന്ത്വനംകൊണ്ടു നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.
6Ainda que eu fale, a minha dor naõ se mitiga; e embora me cale, qual é o meu alívio?
6ഞാന് സംസാരിച്ചാലും എന്റെ വേദന ശമിക്കുന്നില്ല; ഞാന് അടങ്ങിയിരുന്നാലും എനിക്കെന്തു ആശ്വാസമുള്ളു?
7Mas agora, ó Deus, me deixaste exausto; assolaste toda a minha companhia.
7ഇപ്പോഴോ അവന് എന്നെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ എന്റെ ബന്ധുവര്ഗ്ഗത്തെയൊക്കെയും ശൂന്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
8Tu me emagreceste, e isso constitui uma testemunha contra mim; contra mim se levanta a minha magreza, e o meu rosto testifica contra mim.
8നീ എന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു എന്റെ നേരെ സാക്ഷ്യമായിരിക്കുന്നു; എന്റെ മെലിച്ചല് എനിക്കു വിരോധമായെഴുന്നേറ്റു എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി സാക്ഷ്യം പറയുന്നു.
9Na sua ira ele me despedaçou, e me perseguiu; rangeu os dentes contra mim; o meu adversário aguça os seus olhos contra mim.
9അവന് കോപത്തില് എന്നെ കീറി ഉപദ്രവിക്കുന്നു; അവന് എന്റെ നേരെ പല്ലു കടിക്കുന്നു; ശത്രു എന്റെ നേരെ കണ്ണു കൂര്പ്പിക്കുന്നു.
10Os homens abrem contra mim a boca; com desprezo me ferem nas faces, e contra mim se ajuntam � uma.
10അവര് എന്റെ നേരെ വായ്പിളര്ക്കുംന്നു; നിന്ദയോടെ അവര് എന്റെ ചെകിട്ടത്തടിക്കുന്നു; അവര് എനിക്കു വിരോധമായി കൂട്ടം കൂടുന്നു.
11Deus me entrega ao ímpio, nas mãos dos iníquos me faz cair.
11ദൈവം എന്നെ അഭക്തന്റെ പക്കല് ഏല്പിക്കുന്നു; ദുഷ്ടന്മാരുടെ കയ്യില് എന്നെ അകപ്പെടുത്തുന്നു.
12Descansado estava eu, e ele me quebrantou; e pegou-me pelo pescoço, e me despedaçou; colocou-me por seu alvo;
12ഞാന് സ്വൈരമായി വസിച്ചിരുന്നു; അവനോ എന്നെ ചതെച്ചുകളഞ്ഞു; അവന് എന്നെ പിടരിക്കു പിടിച്ചു തകര്ത്തുകളഞ്ഞു; എന്നെ തനിക്കു ലാക്കാക്കി നിര്ത്തിയിരിക്കുന്നു.
13cercam-me os seus flecheiros. Atravessa-me os rins, e não me poupa; derrama o meu fel pela terra.
13അവന്റെ അസ്ത്രങ്ങള് എന്റെ ചുറ്റും വീഴുന്നു; അവന് ആദരിക്കാതെ എന്റെ അന്തര്ഭാഗങ്ങളെ പിളര്ക്കുംന്നു; എന്റെ പിത്തത്തെ നിലത്തു ഒഴിച്ചുകളയുന്നു.
14Quebranta-me com golpe sobre golpe; arremete contra mim como um guerreiro.
14അവന് എന്നെ ഇടിച്ചിടിച്ചു തകര്ക്കുംന്നു; മല്ലനെപ്പോലെ എന്റെ നേരെ പായുന്നു.
15Sobre a minha pele cosi saco, e deitei a minha glória no pó.
15ഞാന് രട്ടു എന്റെ ത്വക്കിന്മേല് കൂട്ടിത്തുന്നി, എന്റെ കൊമ്പിനെ പൊടിയില് ഇട്ടിരിക്കുന്നു.
16O meu rosto todo está inflamado de chorar, e há sombras escuras sobre as minhas pálpebras,
16കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു എന്റെ മുഖം ചുവന്നിരിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണിന്മേല് അന്ധതമസ്സു കിടക്കുന്നു.
17embora não haja violência nas minhas maos, e seja pura a minha oração.
17എങ്കിലും സാഹസം എന്റെ കൈകളില് ഇല്ല. എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന നിര്മ്മലമത്രേ.
18ó terra, não cubras o meu sangue, e não haja lugar em que seja abafado o meu clamor!
18അയ്യോ ഭൂമിയേ, എന്റെ രക്തം മൂടരുതേ; എന്റെ നിലവിളി എങ്ങും തടഞ്ഞുപോകരുതേ.
19Eis que agora mesmo a minha testemunha está no céu, e o meu fiador nas alturas.
19ഇപ്പോഴും എന്റെ സാക്ഷി സ്വര്ഗ്ഗത്തിലും എന്റെ ജാമ്യക്കാരന് ഉയരത്തിലും ഇരിക്കുന്നു.
20Os meus amigos zombam de mim; mas os meus olhos se desfazem em lágrimas diante de Deus,
20എന്റെ സ്നേഹിതന്മാര് എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണോ ദൈവത്തിങ്കലേക്കു കണ്ണുനീര് പൊഴിക്കുന്നു.
21para que ele defenda o direito que o homem tem diante de Deus e o que o filho do homem tem perante, o seu proximo.
21അവന് മനുഷ്യന്നു വേണ്ടി ദൈവത്തോടും മനുഷ്യപുത്രന്നു വേണ്ടി അവന്റെ കൂട്ടുകാരനോടും ന്യായവാദം കഴിക്കും.
22Pois quando houver decorrido poucos anos, eu seguirei o caminho por onde não tornarei.
22ചില ആണ്ടു കഴിയുമ്പോഴേക്കു ഞാന് മടങ്ങിവരാത്ത പാതെക്കു പോകേണ്ടിവരുമല്ലോ.