1E aqueles três homens cessaram de responder a Jó; porque era justo aos seus próprios olhos.
1അങ്ങനെ ഇയ്യോബ് തനിക്കുതന്നേ നീതിമാനായ്തോന്നിയതുകൊണ്ടു ഈ മൂന്നു പുരുഷന്മാര് അവനോടു വാദിക്കുന്നതു മതിയാക്കി.
2Então se acendeu a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão; acendeu-se a sua ira contra Jó, porque este se justificava a si mesmo, e não a Deus.
2അപ്പോള് രാംവംശത്തില് ബൂസ്യനായ ബറഖേലിന്റെ മകന് എലീഹൂവിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു; ദൈവത്തെക്കാള് തന്നെത്താന് നീതീകരിച്ചതുകൊണ്ടു ഇയ്യോബിന്റെ നേരെ അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
3Também contra os seus três amigos se acendeu a sua ira, porque não tinham achado o que responder, e contudo tinham condenado a Jó.
3അവന്റെ മൂന്നു സ്നേഹിതന്മാര് ഇയ്യോബിന്റെ കുറ്റം തെളിയിപ്പാന് തക്ക ഉത്തരം കാണായ്കകൊണ്ടു അവരുടെ നേരെയും അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
4Ora, Eliú havia esperado para falar a Jó, porque eles eram mais idosos do que ele.
4എന്നാല് അവര് തന്നെക്കാള് പ്രായമുള്ളവരാകകൊണ്ടു എലീഹൂ ഇയ്യോബിനോടു സംസാരിപ്പാന് താമസിച്ചു.
5Quando, pois, Eliú viu que não havia resposta na boca daqueles três homens, acendeu-se-lhe a ira.
5ആ മൂന്നു പുരുഷന്മാര്ക്കും ഉത്തരം മുട്ടിപ്പോയി എന്നു കണ്ടിട്ടു എലീഹൂവിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
6Então respondeu Eliú, filho de Baraquel, o buzita, dizendo: Eu sou de pouca idade, e vós sois, idosos; arreceei-me e temi de vos declarar a minha opinião.
6അങ്ങനെ ബൂസ്യനായ ബറഖേലിന്റെ മകന് എലീഹൂ പറഞ്ഞതെന്തെന്നാല്ഞാന് പ്രായം കുറഞ്ഞവനും നിങ്ങള് വൃദ്ധന്മാരും ആകുന്നു; അതുകൊണ്ടു ഞാന് ശങ്കിച്ചു, അഭിപ്രായം പറവാന് തുനിഞ്ഞില്ല.
7Dizia eu: Falem os dias, e a multidão dos anos ensine a sabedoria.
7പ്രായം സംസാരിക്കയും വയോധിക്യം ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കയും ചെയ്യട്ടെ എന്നിങ്ങനെ ഞാന് വിചാരിച്ചു.
8Há, porém, um espírito no homem, e o sopro do Todo-Poderoso o faz entendido.
8എന്നാല് മനുഷ്യരില് ആത്മാവുണ്ടല്ലോ; സര്വ്വശക്തന്റെ ശ്വാസം അവര്ക്കും വിവേകം നലകുന്നു.
9Não são os velhos que são os sábios, nem os anciãos que entendem o que é reto.
9പ്രായം ചെന്നവരത്രേ ജ്ഞാനികള് എന്നില്ല; വൃദ്ധന്മാരത്രേ ന്യായബോധമുള്ളവര് എന്നുമില്ല.
10Pelo que digo: Ouvi-me, e também eu declararei a minha opinião.
10അതുകൊണ്ടു ഞാന് പറയുന്നതുഎന്റെ വാക്കു കേട്ടുകൊള്വിന് ; ഞാനും എന്റെ അഭിപ്രായം പ്രസ്താവിക്കാം.
11Eis que aguardei as vossas palavras, escutei as vossas considerações, enquanto buscáveis o que dizer.
11ഞാന് നിങ്ങളുടെ വാക്കു ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; നിങ്ങള് തക്ക മൊഴികള് ആരാഞ്ഞു കണ്ടെത്തുമോ എന്നു നിങ്ങളുടെ ഉപദേശങ്ങള്ക്കു ഞാന് ചെവികൊടുത്തു.
12Eu, pois, vos prestava toda a minha atenção, e eis que não houve entre vós quem convencesse a Jó, nem quem respondesse �s suas palavras;
12നിങ്ങള് പറഞ്ഞതിന്നു ഞാന് ശ്രദ്ധകൊടുത്തു; ഇയ്യോബിന്നു ബോധം വരുത്തുവാനോ അവന്റെ മൊഴികള്ക്കുത്തരം പറവാനോ നിങ്ങളില് ആരുമില്ല.
13pelo que não digais: Achamos a sabedoria; Deus é que pode derrubá-lo, e não o homem.
13ഞങ്ങള് ജ്ഞാനം കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നുമനുഷ്യനല്ല, ദൈവമത്രേ അവനെ ജയിക്കും എന്നു നിങ്ങള് പറയരുതു.
14Ora ele não dirigiu contra mim palavra alguma, nem lhe responderei com as vossas palavras.
14എന്റെ നേരെയല്ലല്ലോ അവന് തന്റെ മൊഴികളെ പ്രയോഗിച്ചതു; നിങ്ങളുടെ വചനങ്ങള്കൊണ്ടു ഞാന് അവനോടു ഉത്തരം പറകയുമില്ല.
15Estão pasmados, não respondem mais; faltam-lhes as palavras.
15അവര് പരിഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; ഉത്തരം പറയുന്നില്ല; അവര്ക്കും വാക്കു മുട്ടിപ്പോയി.
16Hei de eu esperar, porque eles não falam, porque já pararam, e não respondem mais?
16അവര് ഉത്തരം പറയാതെ വെറുതെ നിലക്കുന്നു; അവര് സംസാരിക്കായ്കയാല് ഞാന് കാത്തിരിക്കേണമോ?
17Eu também darei a minha resposta; eu também declararei a minha opinião.
17എനിക്കു പറവാനുള്ളതു ഞാനും പറയും; എന്റെ അഭിപ്രായം ഞാന് പ്രസ്താവിക്കും.
18Pois estou cheio de palavras; o espírito dentro de mim me constrange.
18ഞാന് മൊഴികള്കൊണ്ടു തിങ്ങിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ ഉള്ളിലെ ആത്മാവു എന്നെ നിര്ബ്ബന്ധിക്കുന്നു.
19Eis que o meu peito é como o mosto, sem respiradouro, como odres novos que estão para arrebentar.
19എന്റെ ഉള്ളം അടെച്ചുവെച്ച വീഞ്ഞുപോലെ ഇരിക്കുന്നു; അതു പുതിയ തുരുത്തികള്പോലെ പൊട്ടു മാറായിരിക്കുന്നു.
20Falarei, para que ache alívio; abrirei os meus lábios e responderei:
20എന്റെ വിമ്മിഷ്ടം തീരേണ്ടതിന്നു ഞാന് സംസാരിക്കും; എന്റെ അധരം തുറന്നു ഉത്തരം പറയും.
21Que não faça eu acepção de pessoas, nem use de lisonjas para com o homem.
21ഞാന് ഒരുത്തന്റെയും പക്ഷം പിടിക്കയില്ല; ആരോടും മുഖസ്തുതി പറകയുമില്ല.
22Porque não sei usar de lisonjas; do contrário, em breve me levaria o meu Criador.
22മുഖസ്തുതി പറവാന് എനിക്കു അറിഞ്ഞുകൂടാ; അങ്ങനെ ചെയ്താല് എന്റെ സ്രഷ്ടാവു ക്ഷണത്തില് എന്നെ നീക്കിക്കളയും.