1Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
1അമിത്ഥായുടെ മകനായ യോനെക്കു യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടു ഉണ്ടായതെന്തെന്നാല്
2Levanta-te, vai � grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
2നീ പുറപ്പെട്ടു മഹാനഗരമായ നീനെവേയിലേക്കു ചെന്നു അതിന്നു വിരോധമായി പ്രസംഗിക്ക; അവരുടെ ദുഷ്ടത എന്റെ സന്നിധിയില് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
3Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
3എന്നാല് യോനാ യഹോവയുടെ സന്നിധിയില്നിന്നു തര്ശീശിലേക്കു ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്നു പുറപ്പെട്ടു യാഫോവിലേക്കു ചെന്നു, തര്ശീശിലേക്കു പോകുന്ന ഒരു കപ്പല് കണ്ടു കൂലി കൊടുത്തു യഹോവയുടെ സന്നിധിയില്നിന്നു അവരോടുകൂടെ തര്ശീശിലേക്കു പോയ്ക്കളവാന് അതില് കയറി.
4Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
4യഹോവയോ സമുദ്രത്തില് ഒരു പെരുങ്കാറ്റു അടിപ്പിച്ചു; കപ്പല് തകര്ന്നു പോകുവാന് തക്കവണ്ണം സമുദ്രത്തില് വലിയൊരു കോള് ഉണ്ടായി.
5Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
5കപ്പല്ക്കാര് ഭയപ്പെട്ടു ഔരോരുത്തന് താന്താന്റെ ദേവനോടു നിലവിളിച്ചു; കപ്പലിന്നു ഭാരം കുറെക്കേണ്ടതിന്നു അവര് അതിലെ ചരകൂ സമുദ്രത്തില് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. യോനയോ കപ്പലിന്റെ അടിത്തട്ടില് ഇറങ്ങി കിടന്നു നല്ലവണ്ണം ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
6O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
6കപ്പല്പ്രമാണി അവന്റെ അടുക്കല് വന്നു അവനോടുനീ ഉറങ്ങുന്നതു എന്തു? എഴുന്നേറ്റു നിന്റെ ദൈവത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്ക; നാം നശിച്ചുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം പക്ഷേ നമ്മെ കടാക്ഷിക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.
7E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
7അനന്തരം അവര്വരുവിന് ; ആരുടെ നിമിത്തം ഈ അനര്ത്ഥം നമ്മുടെമേല് വന്നിരിക്കുന്നു എന്നറിയേണ്ടതിന്നു നാം ചീട്ടിടുക എന്നു തമ്മില് തമ്മില് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവര് ചീട്ടിട്ടു; ചീട്ടു യോനെക്കു വീണു.
8Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
8അവര് അവനോടുആരുടെനിമിത്തം ഈ അനര്ത്ഥം നമ്മുടെമേല് വന്നു എന്നു നീ പറഞ്ഞുതരേണം; നിന്റെ തൊഴില് എന്തു? നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു? നിന്റെ നാടു ഏതു? നീ ഏതു ജാതിക്കാരന് ? എന്നു ചോദിച്ചു.
9Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
9അതിന്നു അവന് അവരോടുഞാന് ഒരു എബ്രായന് , കടലും കരയും ഉണ്ടാക്കിയ സ്വര്ഗ്ഗീയദൈവമായ യഹോവയെ ഞാന് ഭജിച്ചുവരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
10Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
10ആ പുരുഷന്മാര് അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു അവനോടുനീ എന്തിന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തു എന്നു പറഞ്ഞു. അവന് അവരോടു അറിയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു അവന് യഹോവയുടെ സന്നിധിയില്നിന്നു ഔടിപ്പോകുന്നു എന്നു അവര് അറിഞ്ഞു.
11Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
11എന്നാല് സമുദ്രം മേലക്കുമേല് അധികം കോപിച്ചതുകൊണ്ടു അവര് അവനോടുസമുദ്രം അടങ്ങുവാന്തക്കവണ്ണം ഞങ്ങള് നിന്നോടു എന്തു ചെയ്യേണ്ടു എന്നു ചോദിച്ചു.
12Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
12അവന് അവരോടുഎന്നെ എടുത്തു സമുദ്രത്തില് ഇട്ടുകളവിന് ; അപ്പോള് സമുദ്രം അടങ്ങും; എന്റെ നിമിത്തം ഈ വലിയ കോള് നിങ്ങള്ക്കു തട്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാന് അറിയുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
13Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
13എന്നാല് അവര് കരെക്കു അടുക്കേണ്ടതിന്നു മുറുകെ തണ്ടുവലിച്ചു; എങ്കിലും സമുദ്രം കോപിച്ചു കോള് പെരുകി വന്നതുകൊണ്ടു അവര്ക്കും സാധിച്ചില്ല.
14Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
14അവര് യഹോവയോടു നിലവിളിച്ചുഅയ്യോ യഹോവേ, ഈ മനുഷ്യന്റെ ജീവന് നിമിത്തം ഞങ്ങള് നശിച്ചുപോകരുതേ; നിര്ദ്ദോഷരക്തം ചൊരിയിച്ച കുറ്റം ഞങ്ങളുടെമേല് വരുത്തരുതേ; യഹോവേ, നിനക്കു ഇഷ്ടമായതു പോലെ നീ ചെയ്തിരിക്കുന്നുവല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു
15Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
15പിന്നെ അവര് യോനയെ എടുത്തു സമുദ്രത്തില് ഇട്ടുകളകയും സമുദ്രത്തിന്റെ കോപം അടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
16Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
16അപ്പോള് അവര് യഹോവയെ അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു യഹോവേക്കു യാഗം കഴിച്ചു നേര്ച്ചകളും നേര്ന്നു.
17Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
17യോനയെ വിഴുങ്ങേണ്ടതിന്നു യഹോവ ഒരു മഹാമത്സ്യത്തെ കല്പിച്ചാക്കിയിരുന്നു. അങ്ങനെ യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും മത്സ്യത്തിന്റെ വയറ്റില് കിടന്നു.