1Também falou o Senhor a Moisés no deserto de Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois que saíram da terra do Egito, dizendo:
1അവര് മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെട്ടു പോന്നതിന്റെ രണ്ടാം സംവത്സരം ഒന്നാം മാസം യഹോവ സീനായിമരുഭൂമിയില്വെച്ചു മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു എന്തെന്നാല്
2Celebrem os filhos de Israel a páscoa a seu tempo determinado.
2യിസ്രായേല്മക്കള് പെസഹ അതിന്നു നിശ്ചയിച്ച സമയത്തു ആചരിക്കേണം.
3No dia catorze deste mês, � tardinha, a seu tempo determinado, a celebrareis; segundo todos os seus estatutos, e segundo todas as suas ordenanças a celebrareis.
3അതിന്നു നിശ്ചയിച്ച സമയമായ ഈ മാസം പതിന്നാലാം തിയ്യതി വൈകുന്നേരം അതു ആചരിക്കേണം; അതിന്റെ എല്ലാചട്ടങ്ങള്ക്കും നിയമങ്ങള്ക്കും അനുസരണയായി നിങ്ങള് അതു ആചരിക്കേണം.
4Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a páscoa.
4പെസഹ ആചരിക്കേണമെന്നു മോശെ യിസ്രായേല്മക്കളോടു പറഞ്ഞു.
5Então celebraram a páscoa no dia catorze do primeiro mês, � tardinha, no deserto de Sinai; conforme tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
5അങ്ങനെ അവര് ഒന്നാം മാസം പതിന്നാലാം തിയ്യതി സന്ധ്യാസമയത്തു സീനായിമരുഭൂമിയില്വെച്ചു പെസഹ ആചരിച്ചു; യഹോവ മോശെയോടു കല്പിച്ചതുപോലെ യിസ്രായേല്മക്കള് ചെയ്തു.
6Ora, havia alguns que se achavam imundos por terem tocado o cadáver de um homem, de modo que não podiam celebrar a páscoa naquele dia; pelo que no mesmo dia se chegaram perante Moisés e Arão;
6എന്നാല് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ശവത്താല് അശുദ്ധരായിത്തീര്ന്നിട്ടു ആ നാളില് പെസഹ ആചരിപ്പാന് കഴിയാത്ത ചിലര് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവര് അന്നുതന്നേ മോശെയുടെയും അഹരോന്റെയും മുമ്പാകെ വന്നു അവനോടു
7e aqueles homens disseram-lhes: Estamos imundos por havermos tocado o cadáver de um homem; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?
7ഞങ്ങള് ഒരുത്തന്റെ ശവത്താല് അശുദ്ധരായിരിക്കുന്നു; നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തു യിസ്രായേല്മക്കളുടെ ഇടയില് യഹോവയുടെ വഴിപാടു കഴിക്കാതിരിപ്പാന് ഞങ്ങളെ മുടക്കുന്നതു എന്തു എന്നു ചോദിച്ചു.
8Respondeu-lhes Moisés: Esperai, para que eu ouça o que o Senhor há de ordenar acerca de vós.
8മോശെ അവരോടുനില്പിന് ; യഹോവ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു കല്പിക്കുന്നതു എന്തു എന്നു ഞാന് കേള്ക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു.
9Então disse o Senhor a Moisés:
9എന്നാറെ യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തതു.
10Fala aos filhos de Israel, dizendo: Se alguém dentre vós, ou dentre os vossos descendentes estiver imundo por ter tocado um cadáver, ou achar-se longe, em viagem, contudo ainda celebrará a páscoa ao Senhor.
10നീ യിസ്രായേല്മക്കളോടു പറയേണ്ടതു എന്തെന്നാല്നിങ്ങളിലോ നിങ്ങളുടെ സന്തതികളിലോ വല്ലവനും ശവത്താല് അശുദ്ധനാകയോ ദൂരയാത്രയില് ആയിരിക്കയോ ചെയ്താലും അവന് യഹോവേക്കു പെസഹ ആചരിക്കേണം.
11No segundo mês, no dia: catorze, � tardinha, a celebrarão; comê-la-ão com pães ázimos e ervas amargas.
11രണ്ടാം മാസം പതിന്നാലാം തിയ്യതി സന്ധ്യാസമയത്തു അവര് അതു ആചരിച്ചു പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തോടും കൈപ്പുചീരയോടും കൂടെ അതു ഭക്ഷിക്കേണം.
12Dela não deixarão nada até pela manhã, nem quebrarão dela osso algum; segundo todo o estatuto da páscoa a celebrarão.
12രാവിലത്തേക്കു അതില് ഒന്നും ശേഷിപ്പിച്ചുവെക്കരുതു; അതിന്റെ അസ്ഥിയൊന്നും ഒടിക്കയും അരുതു; പെസഹയുടെ ചട്ടപ്രകാരമൊക്കെയും അവര് അതു ആചരിക്കേണം.
13Mas o homem que, estando limpo e não se achando em viagem, deixar de celebrar a páscoa, essa alma será extirpada do seu povo; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado, tal homem levará o seu pecado.
13എന്നാല് ശുദ്ധിയുള്ളവനും പ്രയാണത്തില് അല്ലാത്തവനുമായ ഒരുത്തന് പെസഹ ആചരിക്കാതെ വീഴ്ച വരുത്തിയാല് അവനെ അവന്റെ ജനത്തില്നിന്നു ഛേദിച്ചുകളയേണം; നിശ്ചയിച്ച സമയത്തു യഹോവയുടെ വഴിപാടു കഴിക്കായ്കകൊണ്ടു അവന് തന്റെ പാപം വഹിക്കേണം.
14Também se um estrangeiro peregrinar entre vós e celebrar a páscoa ao Senhor, segundo o estatuto da páscoa e segundo a sua ordenança a celebrará; haverá um só estatuto, quer para o estrangeiro, quer para o natural da terra.
14നിങ്ങളുടെ ഇടയില് വന്നുപാര്ക്കുംന്ന ഒരു പരദേശിക്കു യഹോവയുടെ പെസഹ ആചരിക്കേണമെങ്കില് പെസഹയുടെ ചട്ടത്തിന്നും നിയമത്തിന്നും അനുസരണയായി അവന് ആചരിക്കേണം; പരദേശിക്കാകട്ടെ സ്വദേശിക്കാകട്ടെ നിങ്ങള്ക്കു ഒരു ചട്ടം തന്നേ ആയിരിക്കേണം.
15No dia em que foi levantado o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo, isto é, a própria tenda do testemunho; e desde a tarde até pela manhã havia sobre o tabernáculo uma aparência de fogo.
15തിരുനിവാസം നിവിര്ത്തുനിര്ത്തിയ നാളില് മേഘം സാക്ഷ്യകൂടാരമെന്ന തിരുനിവാസത്തെ മൂടി; സന്ധ്യാസമയംതൊട്ടു രാവിലെവരെ അതു തിരുനിവാസത്തിന്മേല് അഗ്നിപ്രകാശംപോലെ ആയിരുന്നു.
16Assim acontecia de contínuo: a nuvem o cobria, e de noite havia aparência de fogo.
16അതു എല്ലായ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നേ ആയിരുന്നു; പകല് മേഘവും രാത്രി അഗ്നിരൂപവും അതിനെ മൂടിയിരുന്നു.
17Mas sempre que a nuvem se alçava de sobre a tenda, os filhos de Israel partiam; e no lugar em que a nuvem parava, ali os filhos de Israel se acampavam.
17മേഘം കൂടാരത്തിന്മേല് നിന്നു പൊങ്ങുമ്പോള് യിസ്രായേല്മക്കള് യാത്ര പുറപ്പെടും; മേഘം നിലക്കുന്നേടത്തു അവര് പാളയമിറങ്ങും.
18ë ordem do Senhor os filhos de Israel partiam, e � ordem do Senhor se acampavam; por todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo eles ficavam acampados.
18യഹോവയുടെ കല്പനപോലെ യിസ്രായേല്മക്കള് യാത്ര പുറപ്പെടുകയും യഹോവയുടെ കല്പനപോലെ പാളയമിറങ്ങുകയും ചെയ്തു; മേഘം തിരുനിവാസത്തിന്മേല് നിലക്കുമ്പോള് ഒക്കെയും അവര് പാളയമടിച്ചു താമസിക്കും,
19E, quando a nuvem se detinha sobre o tabernáculo muitos dias, os filhos de Israel cumpriam o mandado do Senhor, e não partiam.
19മേഘം തിരുനിവാസത്തിന്മേല് ഏറെനാള് ഇരുന്നു എങ്കില് യിസ്രായേല്മക്കള് യാത്രപുറപ്പെടാതെ യഹോവയുടെ ആജ്ഞ കാത്തുകൊണ്ടിരിക്കും.
20ës vezes a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então � ordem do Senhor permaneciam acampados, e � ordem do Senhor partiam.
20ചിലപ്പോള് മേഘം തിരുനിവാസത്തിന്മേല് കുറെനാള് ഇരിക്കും; അപ്പോള് അവര് യഹോവയുടെ കല്പനപോലെ പാളയമിറങ്ങിയിരിക്കും; പിന്നെ യഹോവയുടെ കല്പന പോലെ യാത്ര പുറപ്പെടും.
21Outras vezes ficava a nuvem desde a tarde até pela manhã; e quando pela manhã a nuvem se alçava, eles partiam; ou de dia ou de noite, alçando-se a nuvem, partiam.
21ചിലപ്പോള് മേഘം സന്ധ്യമുതല് ഉഷസ്സുവരെ ഇരിക്കും; ഉഷ:കാലത്തു മേഘം പൊങ്ങി എങ്കില് അവര് യാത്ര പുറപ്പെടും. ചിലപ്പോള് പകലും രാവും ഇരിക്കും; പിന്നെ മേഘം പൊങ്ങിയെങ്കില് അവര് യാത്ര പുറപ്പെടും.
22Quer fosse por dois dias, quer por um mês, quer por mais tempo, que a nuvem se detinha sobre o tabernáculo, enquanto ficava sobre ele os filhos de Israel permaneciam acampados, e não partiam; mas, alçando-se ela, eles partiam.
22രണ്ടു ദിവസമോ ഒരു മാസമോ ഒരു സംവത്സരമോ മേഘം തിരുനിവാസത്തിന്മേല് ആവസിച്ചിരുന്നാല് യിസ്രായേല്മക്കള് പുറപ്പെടാതെ പാളയമടിച്ചു താമസിക്കും; അതു പൊങ്ങുമ്പോഴോ അവര് പുറപ്പെടും.
23Â ordem do Senhor se acampavam, e � ordem do Senhor partiam; cumpriam o mandado do Senhor, que ele lhes dera por intermédio de Moisés.
23യഹോവയുടെ കല്പനപോലെ അവര് പാളയമിറങ്ങുകയും യഹോവയുടെ കല്പനപോലെ യാത്ര പുറപ്പെടുകയും ചെയ്യും; മോശെമുഖാന്തരം യഹോവ കല്പിച്ചതുപോലെ അവര് യഹോവയുടെ ആജ്ഞ പ്രമാണിച്ചു.